Δεν είναι δύσκολο για τον David Bowie να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της σύγχρονης μουσικής. Το δρόμο για πάρα πολλούς από τους ήχους που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της electronica των ημερών μας τον άνοιξε εκείνος και μάλιστα πριν από 20-25 χρόνια. Δύσκολο για τον Bowie είναι να σηκώσει στους ώμους του το βάρος της δικής του […]
Δεν είναι δύσκολο για τον David Bowie να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της σύγχρονης μουσικής. Το δρόμο για πάρα πολλούς από τους ήχους που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της electronica των ημερών μας τον άνοιξε εκείνος και μάλιστα πριν από 20-25 χρόνια. Δύσκολο για τον Bowie είναι να σηκώσει στους ώμους του το βάρος της δικής του ιστορίας. Πού αλλού να σπρώξει τους πειραματικούς ηλεκτρονικούς ήχους του 2002 ο άνθρωπος που 25 χρόνια πριν είχε κυκλοφορήσει το «Low»; Τι νέο να δηλώσει για τη χορευτική σκηνή εκείνος που 19 χρόνια πριν είχε προλογίσει και τη δεκαετία του ’80 και τη δεκαετία του ’90 με το «Let’s Dance»; Εκτός και αν παραδεχτεί ότι ακόμη και ένας Κολόμβος δεν μπορεί να ανακαλύπτει διαρκώς Αμερικές, και χαλαρώσει απολαμβάνοντας το ταξίδι· πράγμα που πράττει ο Bowie στο «Heathen» -το νέο του άλμπουμ με το οποίο εγκαινιάζεται η προσωπική του δισκογραφική ετικέτα ISO και η συμφωνία συνεργασίας με την Columbia για τη διανομή των κυκλοφοριών της- απολαμβάνοντας μάλιστα την παρέα του παλιόφιλου Tony Visconti, του κιθαρίστα και παραγωγού ο οποίος διαμόρφωσε τον ήχο μιας σειράς από κλασικές κυκλοφορίες του Bowie στο παρελθόν, με αρχή το «Space Oddity» (1969) και κατάληξη το «Scary Monsters» (1980). Η ιδιαίτερη «χημεία» των δύο κάνει άμεσα αισθητή την παρουσία της, σε συνδυασμό δε με την αξιοποίηση της εμπειρίας που αποθησαύρισε ο καθένας τους στην έκτοτε προσωπική του διαδρομή, αποδίδει μια συλλογή έντεκα νέων τραγουδιών με τη φινέτσα του κλασικού και τη δροσιά του μοντέρνου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προσθέτουν στο όλο εγχείρημα οι τρεις διασκευές που επιχειρούνται στα «I’ve Been Waiting For You» (του Neil Young, με συμμετοχή του Dave Grohl των Foo Fighters στην ηλεκτρική κιθάρα), «Cactus» (των Pixies) και «I Took A Trip On A Gemini Spacecraft» (των Legendary Stardust Cowboy) ενώ στο «Slow Burn» κιθάρα παίζει ο Pete Townshend. Σε περιορισμένη έκδοση το «Heathen» κυκλοφορεί σε συσκευασία Digipak, συνοδευόμενο από δεύτερο μουσικό CD διάρκειας 17′ με τέσσερα τραγούδια: ένα remix του Moby στο «Sunday», ένα remix των Air στο «A Better Future» και δύο νέες βερσιόν των «Conversation Piece» (ακυκλοφόρητη πριν σύνθεση του 1969) και «Panic In Detroit» (από το «Aladdin Sane» του 1973).
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Δευτέρα 19.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/lucas-marconnet-Kls_Hq8p-xI-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442