Ένας νέος δημιουργός καταθέτει μια συλλογή δώδεκα τραγουδιών του, με τον τίτλο «Όσα Ποτέ δεν Είπαμε». Πρόκειται για μελοποιήσεις ποιημάτων που υπογράφουν η Βασιλική Λούμπα και ο Σπύρος Κολιαβασίλης. Τα τραγούδια κινούνται στο χώρο της έντεχνης μπαλάντας. Οι μελωδικές γραμμές, λεπτές και αέρινες, αποπνέουν ευαισθησία, στοιχείο που ενισχύεται από την -πολύ προσεγμένη- ενορχήστρωση. Την ορχήστρα […]
Ένας νέος δημιουργός καταθέτει μια συλλογή δώδεκα τραγουδιών του, με τον τίτλο «Όσα Ποτέ δεν Είπαμε». Πρόκειται για μελοποιήσεις ποιημάτων που υπογράφουν η Βασιλική Λούμπα και ο Σπύρος Κολιαβασίλης. Τα τραγούδια κινούνται στο χώρο της έντεχνης μπαλάντας. Οι μελωδικές γραμμές, λεπτές και αέρινες, αποπνέουν ευαισθησία, στοιχείο που ενισχύεται από την -πολύ προσεγμένη- ενορχήστρωση. Την ορχήστρα απαρτίζουν ξύλινα πνευστά, τζουράς, μαντολίνο, ακορντεόν κρουστά, κουαρτέτο εγχόρδων και μπάσο. Δυνατό σημείο της όλης δουλειάς αποτελούν και οι στίχοι, οι οποίοι κινούνται σε χαμηλούς τόνους, ενώ παράλληλα είναι ενδοσκοπικοί και εκφραστικοί. Ως προς το θέμα της ερμηνείας τώρα. Υπάρχουν δυστυχώς αρκετές τονικές αστάθειες, που αδικούν τα τραγούδια. Όλα δείχνουν ότι οι τραγουδιστές είναι δεμένοι με αυτά (τα περισσότερα αποδίδονται από τους δύο στιχουργούς) και έχουν όλη τη διάθεση να τα ερμηνεύσουν. Σκοντάφτουν όμως στην έλλειψη συστηματικής παιδείας ή (επειδή αυτό δεν είναι αναγκαία συνθήκη) στην απουσία κάποιας εναλλακτικής ερμηνευτικής προσέγγισης. Πάντως, πέρα από τις όποιες τεχνικές ατέλειες, πρόκειται για ένα δίσκο που θα χαρούν οι φίλοι του έντεχνου τραγουδιού. Εμείς από την πλευρά μας να ευχηθούμε καλή συνέχεια.