Ο ελληνικός τίτλος παραπέμπει σε κωμωδία, πρόκειται όμως για σάτιρα στο πνεύμα των «ανεξάρτητων» και χαμηλού προϋπολογισμού παραγωγών -όπως το «Καλή Όρεξη και… Αντίο» («The Last Supper», 1995)-, που ακροβατεί ανάμεσα στο κοινωνικό σχόλιο και το μακάβριο χιούμορ. Ένα πάρτι εργένηδων, από εκείνα που συνηθίζονται στην Αμερική, τελειώνει άδοξα, όταν η στριπτιζέζ που διασκεδάζει την […]
Ο ελληνικός τίτλος παραπέμπει σε κωμωδία, πρόκειται όμως για σάτιρα στο πνεύμα των «ανεξάρτητων» και χαμηλού προϋπολογισμού παραγωγών -όπως το «Καλή Όρεξη και… Αντίο» («The Last Supper», 1995)-, που ακροβατεί ανάμεσα στο κοινωνικό σχόλιο και το μακάβριο χιούμορ. Ένα πάρτι εργένηδων, από εκείνα που συνηθίζονται στην Αμερική, τελειώνει άδοξα, όταν η στριπτιζέζ που διασκεδάζει την παρέα πεθαίνει ξαφνικά. Προκειμένου να καλύψουν το γεγονός, οι πέντε φίλοι οδηγούνται στο έγκλημα και στη συνέχεια βρίσκονται αντιμέτωποι με τις τύψεις αλλά και με τις μεταξύ τους αντιπαλότητες. Το «κερασάκι στην τούρτα» είναι ότι η μέλλουσα νύφη δεν εννοεί με τίποτα να χαλάσει τον επικείμενο γάμο, ωθώντας έτσι τα πράγματα στα άκρα. Αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο επιτυχημένο, το «Very Bad Things» προσπαθεί να χτυπήσει με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια (ανθρώπινες αδυναμίες, επαρχιωτισμός, φθόνος, απληστία, ανευθυνότητα). Όμως, για να αποκτήσει ύφος και να αξιοποιήσει όλους τους χαρακτήρες, μεταθέτει το βάρος στο διάλογο, με αποτέλεσμα μια άνευ προηγουμένου φλυαρία εις βάρος της δράσης και του… ειδικού βάρους του εγχειρήματος. Ως προς την εικόνα, η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 επιλέγει το τετράγωνο πλαίσιο αντί του αυθεντικού 1,85:1, ενώ ο ήχος έχει παραμείνει ψηφιακός εξακάναλος (πολύ καλή ποιότητα και απόδοση των χώρων δράσης), όπως και στην αυθεντική κόπια.