Στο νεανικό κοινό, χαρακτηρισμοί όπως «ο κολοσσός των κολοσσών» ίσως δεν λένε πολλά πράγματα. Ωστόσο, οι παλαιότεροι θα θυμούνται τις πομπώδεις φράσεις που συνόδευαν τα διαφημιστικά κείμενα των ιστορικών και ψευδοϊστορικών ταινιών. Πολλοί οι «κολοσσοί» στη δεκαετία του ΄60. Όμως, υπήρξε και ένας που άξιζε και με το παραπάνω τον παραλληλισμό με το πιο γνωστό […]
Στο νεανικό κοινό, χαρακτηρισμοί όπως «ο κολοσσός των κολοσσών» ίσως δεν λένε πολλά πράγματα. Ωστόσο, οι παλαιότεροι θα θυμούνται τις πομπώδεις φράσεις που συνόδευαν τα διαφημιστικά κείμενα των ιστορικών και ψευδοϊστορικών ταινιών. Πολλοί οι «κολοσσοί» στη δεκαετία του ΄60. Όμως, υπήρξε και ένας που άξιζε και με το παραπάνω τον παραλληλισμό με το πιο γνωστό από τα επτά θαύματα του κόσμου. Ο Ιούδας Μπεν Χουρ «γεννήθηκε» στο μυαλό του στρατηγού Λιου Γουάλας, ήρωα του αμερικανικού Εμφυλίου, ο οποίος θέλησε να γράψει μια ιστορία για τον Ιησού και κατέληξε σε ένα αρκετά ογκώδες μυθιστόρημα, που εστιάζει στη σύγκρουση δύο κόσμων σε κοινωνικό, πολιτικό και θρησκευτικό επίπεδο, μέσα από την ιστορία ενός Εβραίου πρίγκιπα και ενός Ρωμαίου. Ένα ατυχές συμβάν έχει ως συνέπεια να οδηγηθεί στα κάτεργα, στις ρωμαϊκές γαλέρες, ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ιερουσαλήμ. Όταν κερδίσει την ελευθερία του, θα βρει την περιουσία του δημευμένη, τους οικείους του ανάμεσα στους λεπρούς και θα ορκιστεί να εκδικηθεί τον Μεσάλα, τον άλλοτε φίλο του και τώρα υπεύθυνο για όλες αυτές τις συμφορές. Το δημοφιλέστατο βιβλίο έγινε θεατρική παράσταση στις αρχές του 20ού αιώνα, βουβή 15λεπτη ταινία το 1907, μεγάλου μήκους το 1927 και τελικά γυρίστηκε για τρίτη φορά το 1959 στη γνωστή παραγωγή της MGM. Πρόκειται για ένα εγχείρημα επικών διαστάσεων, πιστό στο μυθιστόρημα αλλά και στην εποχή στην οποία αναφέρεται, πλημμυρισμένο από τις μουσικές του Μίκλος Ρόζα και με ευφυή για εκείνα τα χρόνια εφέ. Εάν ξεπεράσουμε τη φήμη που το ακολουθεί, σήμερα δείχνει αρκετά την ηλικία του. Παρ΄ όλα αυτά, εξακολουθεί να αποτελεί ένα υπερθέαμα από αυτά που μόνο το παλιό Χόλιγουντ ήξερε να κατασκευάζει, να συγκινεί με το δράμα των ηρώων που εκτυλίσσεται παράλληλα με εκείνο του Χριστού, να εντυπωσιάζει με τις σκηνές πλήθους και την πλούσια σκηνογραφία και να καθηλώνει με τις κορυφαίες σκηνές της ναυμαχίας και της αρματοδρομίας, την οποία σκηνοθέτησε ο Αντριου Μάρτον και επιμελήθηκε ο διάσημος κασκαντέρ Γιακίμα Κανούτ. Τιμήθηκε με έντεκα Όσκαρ (ανάμεσά τους τα Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Α΄ Ανδρικού Ρόλου, Μουσικής, Φωτογραφίας, Μοντάζ και Εφέ), ρεκόρ που κατείχε μέχρι το 1998, οπότε ο «Τιτανικός» απέσπασε ισάριθμα βραβεία.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.