Είναι το «χαμένο» άλμπουμ του συγκροτήματος. Αυτό που οι Mark Kozelek (κιθάρα, φωνή), Phil Carney (κιθάρες), Jerry Vessel (μπάσο) και Anthony Koutsos (ντραμς), ενώ είχαν ήδη ηχογραφήσει από την άνοιξη του 1998, αδυνατούσαν να κυκλοφορήσουν μέχρι πρότινος. Βασικός λόγος της ταλαιπωρίας τους δεν ήταν άλλος από τις μεγάλες συγχωνεύσεις που έλαβαν χώρα ανάμεσα στις πολυεθνικές […]
Είναι το «χαμένο» άλμπουμ του συγκροτήματος. Αυτό που οι Mark Kozelek (κιθάρα, φωνή), Phil Carney (κιθάρες), Jerry Vessel (μπάσο) και Anthony Koutsos (ντραμς), ενώ είχαν ήδη ηχογραφήσει από την άνοιξη του 1998, αδυνατούσαν να κυκλοφορήσουν μέχρι πρότινος. Βασικός λόγος της ταλαιπωρίας τους δεν ήταν άλλος από τις μεγάλες συγχωνεύσεις που έλαβαν χώρα ανάμεσα στις πολυεθνικές εταιρείες δίσκων την περίοδο δημιουργίας του, γεγονός, άλλωστε, που άφησε έκθετα αρκετά συγκροτήματα… Οι τέσσερις Αμερικανοί επιστρέφουν με «καινούριο» υλικό μετά την παρέλευση πέντε ετών, από την περίοδο κυκλοφορίας του «Songs For A Blue Guitar» (1996) δηλαδή. Στο ενδιάμεσο, ο ηγέτης τους Kozelek δεν έμεινε άπρακτος: παραγωγός στο άλμπουμ-φόρο τιμής στο John Denver «Take Me Home: A Tribute To John Denver», συμμετοχή στο «Shanti Project», το άλμπουμ «Rock ΄n΄ Roll Singer» (προς βοήθεια της κοινότητας προσβεβλημένων από Aids του Σαν Φρανσίσκο), αλλά και το «What΄s Next To The Moon» (συλλογή με διασκευές συνθέσεων των AC/DC), συναυλίες, κινηματογραφικός συνθέτης προς χάρη της ταινίας «Last Ball» αλλά και ηθοποιός στο φιλμ του Cameron Crowe «Almost Famous», στο οποίο ερμήνευσε τον μπασίστα του πρωταγωνιστικού συγκροτήματος Stillwater. Η ακρόαση του άλμπουμ δίνει σαφώς την εντύπωση ότι επιστρέφεις σε ένα βιβλίο που θεωρούσες ότι είχες ολοκληρώσει, προκειμένου να διαβάσεις ένα χαμένο κεφάλαιο που προέκυψε από το πουθενά. Δεν είναι καινούριο ούτε άλλωστε και το ίδιο επιθυμεί να διαβαστεί ως τέτοιο. Ακολουθεί δε τα ήδη οικεία αυτοβιογραφικά μονοπάτια του Kozalek, είναι στενά δεμένο με την ήττα, το ξόδεμα και τη λύπη, λεπτεπίλεπτο και τόσο εύθραυστο όσο ένα λεπτό γυναικείο χέρι φτιαγμένο από πορσελάνη και, φευ, ακτινοβολεί το λυρισμό του καθαρτηρίου. Εδώ βασιλεύει ένα ιδιόμορφο lo-fi, κατασκευασμένο από τον πόνο που τυραννούσε ανθρώπους όπως ο Nick Drake, πριν μάλιστα αποφασίσει άπαξ διά παντός να λυτρωθεί… Σε απόσταση αναπνοής ακολουθεί και το φάντασμα του John Denver, αφού δεύτερο πριν από το φινάλε παραμονεύει το «Golden», τραγούδι που γράφτηκε και ηχογραφήθηκε μέσα σε μία μόλις ημέρα του Δεκεμβρίου του ΄97, λίγους μόλις μήνες πριν από τον τραγικό θάνατο του Denver, για να φωλιάσει αργότερα στο σχετικό άλμπουμ-φόρο τιμής… Κοπιάστε στο «Old Ramon». Και παραμείνετε… Τα δέκα τραγούδια του μοιάζουν με σαράκι που σιγοτρώει τα σωθικά ευγενών ψυχών…
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας