Το τραγούδι του Ντάνιελ στο Βιβλιοπωλείον της Εστίας
Ο Βασίλης Αργυρόπουλος εμφανίστηκε πριν από ένα χρόνο στην πεζογραφία με το μυθιστόρημα Το τραγούδι του Ντάνιελ (Εκδόσεις Εστία). Είχαν προηγηθεί τα θεατρικά έργα Παπαγάλος με πορτοκαλί φτερά και το Ταξίδι στο Μπράιτγουντ. Πριν καλά-καλά κλείσει τα 30, ο Β.Αργυρόπουλος είχε βραβευτεί με το Κρατικό Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου θεατρικού συγγραφέα και το Α Βραβείο θεατρικού έργου της ΕΡΑ.
Ο Βασίλης Αργυρόπουλος εμφανίστηκε πριν από ένα χρόνο στην πεζογραφία με το μυθιστόρημα Το τραγούδι του Ντάνιελ (Εκδόσεις Εστία). Είχαν προηγηθεί τα θεατρικά έργα Παπαγάλος με πορτοκαλί φτερά και το Ταξίδι στο Μπράιτγουντ. Πριν καλά-καλά κλείσει τα 30, ο Β.Αργυρόπουλος είχε βραβευτεί με το Κρατικό Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου θεατρικού συγγραφέα και το Α Βραβείο θεατρικού έργου της ΕΡΑ.
Το Το τραγούδι του Ντάνιελ παρουσιάστηκε το Σάββατο το μεσημέρι στο Βιβλιοπωλείον της Εστίας από το συγγραφέα Παύλο Μάτεσι, και ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης διάβασε αποσπάσματα από το βιβλίο.
Το μυθιστόρημα είναι αφιερωμένο στον Ντάνιελ, που άσκησε στο συγγραφέα καταλυτικό ρόλο κατά την παιδική του ηλικία. Ουσιαστικά, ο Β.Αργυρόπουλος υφαίνει το νήμα της ζωής του ήρωά του ως αφηγητής. Εξυψώνει τη φιλία και καταπιάνεται με την έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας στους ανθρώπους του σήμερα. Καυτηριάζει την αλλοτρίωση στον επαγγελματικό χώρο και βρίσκει ευκαιρία να μιλήσει για την αγάπη και τον έρωτα αλλά και την πάλη και την αγωνία.
Δεν θυμάμαι ακριβώς τα λόγια του, πάνω κάτω όμως συγκράτησα την ουσία τους: Θα ξέρετε βέβαια πως οι άνθρωποι έχουν μια τάση για το επιφανειακό. Φτάνει να ρίξουν μια ματιά κι αμέσως βγάζουν ένα σωρό συμπεράσματα. Ενα σωρό αυθαίρετα συμπεράσματα. Πάρτε τα κτίρια για παράδειγμα. Τα δήθεν ωραία κτίρια… Ψηλά, επιβλητικά, πρωτότυπα. Ωστόσο, οι άνθρωποι, μέσα και έξω απ αυτά, πονάνε… Λένε είναι ωραία και μ αυτό ξεμπερδεύουν. Μα το ωραίο πραγματικά έχει να κάνει με την καρδιά των ανθρώπων, ποτέ με την αισθητική των πραγμάτων…