Η Δόμνα Σαμίου δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις για τους αναγνώστες της στήλης αυτής. Μια αειθαλής τραγουδίστρια – ερευνήτρια της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, που δούλευε και δουλεύει με συνέπεια και προσήλωση σε αυτό που έχει τάξει τη ζωή της: τη διάσωση και διάδοση μιας μουσικής κληρονομιάς που εξακολουθεί να συρρικνώνεται με γεωμετρικά αυξανόμενη ταχύτητα… Φόρος τιμής […]
Η Δόμνα Σαμίου δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις για τους αναγνώστες της στήλης αυτής. Μια αειθαλής τραγουδίστρια – ερευνήτρια της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, που δούλευε και δουλεύει με συνέπεια και προσήλωση σε αυτό που έχει τάξει τη ζωή της: τη διάσωση και διάδοση μιας μουσικής κληρονομιάς που εξακολουθεί να συρρικνώνεται με γεωμετρικά αυξανόμενη ταχύτητα… Φόρος τιμής στη μεγάλη κυρία της παραδοσιακής μουσικής, λοιπόν, είναι και ο δίσκος αυτός. Περιλαμβάνει κομμάτια από τη συναυλία – αφιέρωμα που έγινε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 29 Οκτωβρίου 1998, στο πλαίσιο του κύκλου συναυλιών «Γέφυρες», με αφορμή τα 70χρονα της Δόμνας Σαμίου. Περιέχει, ακόμη, τραγούδια από όλες τις περιοχές της Ελλάδας, καρπό της μακρόχρονης έρευνάς της. Ακούγοντάς τα παίρνουμε μια ιδέα από τη γνώση -και την τριβή της- με πολλά και διαφορετικά μουσικά στιλ, που απαρτίζουν το ψηφιδωτό της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής. Από τη μία τα αργά «μελισματικά» (με περίτεχνα μελωδικά περάσματα) τραγούδια από τη Χίο και τη Σκύρο και από την άλλη τα αδρά -αυστηρά φωνητικά- από την Κάρπαθο και τη δυτική Κρήτη. Στη συναυλία εκτός από τη Δόμνα Σαμίου συμμετείχαν και οι «μουσικοί καλεσμένοι» της. Άνθρωποι που εμπνεύστηκαν από αυτή και με τη σειρά τους την ενέπνευσαν. Ο Διονύσης Σαββόπουλος είναι ένας από αυτούς, γιατί ήταν η αφορμή να τραγουδήσει για πρώτη φορά στη σκηνή στις μπουάτ «Rodeo» και «Κύτταρο», το 1971. Τότε, μέσα στην καρδιά της Δικτατορίας, όπου αυτό που παρουσιαζόταν ως παραδοσιακή μουσική δεν ήταν παρά ένα αφυδατωμένο (και ακίνδυνο…) φολκλόρ, που σκοπό είχε να υμνήσει την «ελληνική αρετή» των συνταγματαρχών. Σε αυτό το κλίμα, λοιπόν, είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί ο νεανικός κόσμος ρουφούσε μ’ ενθουσιασμό τα τραγούδια που παρουσίαζε η Δόμνα Σαμίου: η αλήθεια και η δύναμη που μετέφεραν, μεταδιδόταν σε ένα κοινό που τα είχε ανάγκη! Εκτός από τον Διονύση Σαββόπουλο συμμετείχε και η Ελευθερία Αρβανιτάκη, σ’ ένα τραγούδι του Βασίλη Τσιτσάνη. Ο Λυκούργος Αγγελόπουλος με την «Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία» έψαλλαν ένα «κράτημα» (κομμάτι χωρίς κείμενο, όπου ψάλλονται οι συλλαβές τεριρέμ, τενενά κ.λπ). Συμβολική η συμμετοχή του, καθώς τόσο αυτός όσο και η Σαμίου ήταν μαθητές του Σίμωνα Καρά. Ο πρώτος ακολούθησε τα χνάρια του στη βυζαντινή μουσική και η δεύτερη στο δημοτικό τραγούδι. Στην ορχήστρα συμμετείχαν και δύο διακεκριμένοι Τούρκοι δεξιοτέχνες, ο Φαχρετίν Τσιμενλί (τοξωτός ταμπουράς) κι ο Βολκάν Γιλμάζ (νέι). Ένας πολύ αξιόλογος δίσκος, όπου η αγάπη και η γνώση ενός ανθρώπου, που έχει αφιερώσει τη ζωή του στη μουσική αυτή, συνεπικουρείται από την άρτια ορχήστρα και από το πολύ υψηλό επίπεδο της ηχογράφησης. Ένα ακόμη δείγμα των δυνατοτήτων που παρέχει το υπερσύγχρονο Ηχογραφικό Κέντρο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Τι άλλο μπορούμε να πούμε εμείς; Μόνο να ευχηθούμε στη Δόμνα Σαμίου να μας μεταφέρει αυτά που είδε κι άκουσε σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας για πολλά χρόνια!
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.