Ξεχάστε τον Ζορό που ξέρατε – Ο μασκοφόρος εκδικητής του 2026 είναι Γάλλος και αντικαπιταλιστής

Ξεχάστε τον ατρόμητο καβαλάρη που μοιράζει σπαθιές κάτω από τον καλιφορνέζικο ήλιο. Ο Ζορό του 2026 δεν έχει καμία σχέση με το καρτ-ποστάλ παρελθόν του. Είναι μεγαλύτερος, κουρασμένος, πολιτικοποιημένος – και βαθιά σύγχρονος.

Η νέα τηλεοπτική εκδοχή του θρυλικού ήρωα, μια γαλλική σειρά που κάνει πρεμιέρα στο AMC+, χρησιμοποιεί το πιο «αρχαϊκό» σύμβολο της λαϊκής δικαιοσύνης για να μιλήσει ευθέως για εξουσία, ανισότητες και λαϊκισμό.

Η απρόσμενη αφετηρία μιας πολιτικής διασκευής

Η αφετηρία ήταν απροσδόκητη. Ο παραγωγός Μαρκ Ντιζαρντέν πρότεινε στον δημιουργό της σειράς, τον Μπενζαμέν Σαρμπίτ, να σκεφτεί τον αδελφό του, τον Ζαν Ντυζαρντέν, για τον ρόλο. Η ιδέα έμοιαζε παράτολμη. Όμως άνοιξε έναν άλλο δρόμο: ο Ζορό δεν θα ήταν πια απλώς ένας ήρωας δράσης, αλλά ένα εργαλείο πολιτικού σχολιασμού.

Όταν ξεκίνησε η συγγραφή, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ βρισκόταν στον Λευκό Οίκο· σήμερα, με την επιστροφή του, η βία και η πόλωση της πολιτικής εξουσίας μοιάζουν πιο επίκαιρες από ποτέ. Η σειρά γεννήθηκε ως κωμωδία – όχι παρωδία – ακριβώς για να μιλήσει γι’ αυτά χωρίς διδακτισμό.

Σε αυτή τη νέα ανάγνωση, ο Δον Ντιέγκο ντε λα Βέγκα είναι πενηντάρης και δήμαρχος του Λος Άντζελες. Πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει την πόλη μέσω της πολιτικής. Απέναντί του, όμως, βρίσκονται οι γνώριμοι «κακοί» του καπιταλισμού: πλούσιοι μεγιστάνες που επιχειρούν, με διεφθαρμένες μεθοδεύσεις, να υφαρπάξουν το νερό των αυτοχθόνων πληθυσμών.

«Όλα είναι τόσο πολωμένα και, με τον πλούτο συγκεντρωμένο στα χέρια λίγων, είναι λογικό οι κακοί να είναι πλούσιοι. Αυτό κάνει τον Ζορό μας πολύ ευρωπαϊκό. Νομίζω πως δεν θα μπορούσε να γυριστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, γιατί είναι έντονα πολιτικός», λέει ο Σαρμπίτ στο El País.

Ισπανικά τοπία για μια ευρωπαϊκή Καλιφόρνια

Η σύγκρουση αυτή οδηγεί τον ήρωα να φορέσει ξανά την κάπα και να ανέβει στο άλογο, για να αντιμετωπίσει τους ισχυρούς στην ύπαιθρο της Καστίλης-Λα Μάντσα και της Αλμερίας. Τα τοπία αυτά «υποδύονται» τις ερήμους της Καλιφόρνιας και τα γυρίσματα έγιναν κυρίως από ισπανικό συνεργείο, που αξιοποίησε σκηνικά από παραγωγές όπως το Exodus του Ρίντλεϊ Σκοτ και το Game of Thrones.

«Πρόκειται για προ-γουέστερν εποχή, γι’ αυτό θέλαμε να δώσουμε πιο έντονο ισπανικό χαρακτήρα στην αρχιτεκτονική, στη μουσική, αλλά και μια αντίθεση με την ευρωπαϊκή κομψότητα», εξηγεί.

Μετανάστευση, τάξεις και ιστορική μνήμη

«Φοβόμουν», παραδέχεται ο Σαρμπίτ. «Είναι παράξενο να βλέπεις έναν Ντιζαρντέν να παίζει έναν Ισπανό ευγενή που ζει στην Καλιφόρνια και μιλά γαλλικά. Έτσι, έπρεπε όλα τα υπόλοιπα να είναι όσο πιο ρεαλιστικά γίνεται, με εκτενή ιστορική έρευνα για τον τόπο και την εποχή».

Τα ζητήματα της μετανάστευσης, των αυτοχθόνων, των εθίμων τους και του συστήματος των καστών βρίσκονται στον πυρήνα της αφήγησης. Η σειρά αγγίζει ανοιχτά το μίσος απέναντι στους μετανάστες και τους ιθαγενείς, ενώ τα ισπανικά χρησιμοποιούνται ως εργαλείο για να υποδηλωθούν οι κοινωνικές τάξεις. Παρότι μοιάζει με σίριαλ άλλης εποχής, το περιεχόμενό της είναι απολύτως σύγχρονο.

Ένας Ζορό, άθελά του μαρξιστής

Ο νέος Ζορό είναι σχεδόν κομμουνιστής. «Ο Ζορό είναι μαρξιστής χωρίς να το συνειδητοποιεί. Ο Δον Ντιέγκο είναι Ισπανός ευγενής και δεν αντιλαμβάνεται πλήρως τα προνόμιά του. Ως Ντιέγκο θέλει να βελτιώσει την κατάσταση, όχι να την αλλάξει. Ως Ζορό, όμως, σπάει τα όρια και συγκρούεται με το κατεστημένο», λέει ο Σαρμπίτ.

Παράλληλα, διατηρούνται τα κλασικά γνωρίσματα του ήρωα: η αίσθηση δικαιοσύνης, η αισιοδοξία, η μοναχικότητα και η επιλογή να μη σκοτώνει. «Αυτό τον κάνει ξανά πολύ ευρωπαϊκό. Εδώ η αμερικανικού τύπου βία μάς φαίνεται ξένη. Λειτουργεί ως αντίθεση με ήρωες όπως ο Μπάτμαν, όπου η δράση είναι υπερβολική και ψηφιακά επεξεργασμένη».

Έρωτας, χρόνος και φθορά

Στο κέντρο υπάρχει και μια ώριμη ερωτική ιστορία. Η Οντρέ Ντανά υποδύεται μια γυναίκα παγιδευμένη σε έναν γάμο χωρίς πάθος, που βρίσκει στον Ζορό όχι απλώς έναν εραστή, αλλά μια υπενθύμιση ζωής.

«Είναι μια γυναίκα που επίσης εκφράζει την εξέγερση», λέει. «Είναι παντρεμένη 17 χρόνια, χωρίς παιδιά, χωρίς ερωτική ζωή. Ξαφνικά συναντά τον Ζορό και η ζωή της ξυπνά». Η ίδια τονίζει τη σημασία της απεικόνισης ενός ώριμου ζευγαριού: «Όλοι θέλουν να φαίνονται νέοι. Ο κόσμος φοβάται τον χρόνο. Αυτός ο Ζορό δείχνει πώς ο χρόνος και οι επιλογές μας μας αλλάζουν».

Μπορεί άραγε ένας τόσο «παλιός» ήρωας να δώσει απαντήσεις στα σημερινά αδιέξοδα; Ο Σαρμπίτ απαντά: «Ίσως οι σούπερ ήρωες θέλουν να διορθώνουν τα πάντα, αλλά δεν πιστεύω ότι η βία είναι μακροπρόθεσμη λύση. Αυτό που χρειαζόμαστε από τον Ζορό είναι ο τρόπος που σηκώνεται, που μιλά καθαρά και με ενσυναίσθηση. Ο κόσμος χρειάζεται περισσότερα από αυτά».