«Έπρεπε να αντέξω για τον Άλκη» – Συγκλονίζει η μάνα του Καμπανού

«Έπρεπε να αντέξω. Έπρεπε να αντέξω γιατί ήταν για τον Άλκη. Έπρεπε να αντέξω και να είμαι παρούσα. Ήθελα να μάθω κι εγώ τι πραγματικά συνέβη εκείνο το βράδυ» συγκλονίζει η μητέρα του Άλκη Καμπανού, λίγες ημέρες μετά την απόφαση του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης με την οποία καταδικάστηκαν ομόφωνα οι 12 κατηγορούμενοι για τη δολοφονία του.

Οι γονείς του 19χρονου Άλκη μιλούν για τη στιγμή που έμαθαν ότι το παιδί τους δολοφονήθηκε, για τη δύσκολη δίκη στην οποία έπρεπε να αντέξουν να ακούνε λεπτομέρειες για τον μαρτυρικό θάνατο του γιου τους, για την απόφαση του δικαστηρίου και την ελληνική κοινωνία που «πρέπει να αλλάξει».

«Ο Άλκης ακόμη και τώρα που επαναφέρω τις μνήμες ήταν ένας πραγματικός άγγελος, ένα παιδί γεμάτο χαρά, γεμάτο φως. Ένα παιδί αγνό, άδολο. Πάντοτε χαρούμενος και πάντοτε χαμογελαστός. Ήταν φίλος με όλα τα παιδιά, σε όσα σχολεία κι αν άλλαξε. Παντού δημιουργούσε φιλίες, κρατούσε τις φιλίες του, τις παρέες του. Ήμασταν και είμαστε μια πολύ αγαπημένη οικογένεια. Γεμάτος αγάπη απέναντι στους γονείς του, στην αδερφή του, στους φίλους του. Ήξερε να δίνει» λέει η κυρία Μελίνα Κακουλίδου για τον Άλκη, μιλώντας στην ΕΡΤ.

«Διπλώθηκα κάτω από τον πόνο, το κλάμα και την οδύνη»

Ραγίζουν καρδιές περιγράφοντας πώς έμαθαν ότι το παιδί τους, ο Άλκης, δολοφονήθηκε.

«Όταν δέχτηκα το τηλεφώνημα ήταν με μια κραυγή του αδελφού μου ότι σκοτώσανε τον Άλκη. Ήταν μια φωνή που σαν να την είχα ξανακούσει. Το πίστεψα από την πρώτη στιγμή, ενώ η σύζυγός μου δεν πίστευε το γεγονός ότι έγινε αυτό το πράγμα στον Άλκη. Εγώ διπλώθηκα κάτω από τον πόνο, το κλάμα και την οδύνη που ένιωσα εκείνη τη στιγμή όταν το άκουσα. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής που πηγαίναμε στο νοσοκομείο για να βρούμε τον αδερφό μου, για να μας πει πού ακριβώς ήταν ο Άλκης…ήταν από τις χειρότερες στιγμές της ζωής μου» συγκλονίζει ο πατέρας του, Αριστείδης Καμπανός.

«Εγώ ως μάνα όταν το πληροφορήθηκα, όταν μου το είπε o σύζυγος, είπα ότι πρόκειται για λάθος. Ήταν ένα παιδί που απεχθανόταν τους καυγάδες και πίστεψα ότι πρόκειται περί λάθους. Αποκλείεται το δικό μου παιδί να έχει μπλεχτεί σε κάποιον καβγά. Μέχρι να φτάσουμε δεν το πίστευα. Έκανα την προσευχή μου στην Παναγιά ως μάνα κι εγώ και μέχρι να φτάσουμε στο νοσοκομείο έλεγα πως αποκλείεται να είναι ο δικός μου. Κάποιο λάθος έγινε» συγκινεί η μητέρα του.

«Ηθική δικαίωση η απόφαση του δικαστηρίου αλλά ο Άλκης δεν θα ξαναγυρίσει»

«Για μένα ήταν μια ηθική δικαίωση, όπως είπα, αλλά ο Άλκης δεν θα ξαναγυρίσει πίσω για μένα. Δεν μπορεί να ξαναγυρίσει πίσω» λέει η κυρία Μελίνα Κακουλίδου για την απόφαση του δικαστηρίου για τη δολοφονία του γιου της. «Για μια στιγμή καταλαγιάζει κάτι αλλά είναι η απώλεια του παιδιού τόσο έντονη που επανέρχεται, είναι μόνο για μια στιγμή, είναι μια στιγμή δικαίωσης. Αλλά η απώλεια του παιδιού υπάρχει. Δεν γυρίζει πίσω ο Άλκης» επαναλαμβάνει.

«Ναι, είναι δικαίωση η απόφαση του δικαστηρίου. Ουσιαστικά υπάρχει έγκλημα. Έγινε το έγκλημα και πρέπει να υπάρξει τιμωρία έτσι ώστε να μην ξαναγίνουν τέτοιου είδους εγκλήματα σε αυτή τη χώρα» συμφωνεί και ο πατέρας του Άλκη.

« Ναι, αισθάνθηκα δικαίωση. Αισθάνθηκα δικαίωση. Καταλαγιάζει, καταλαγιάζει λιγάκι τον πόνο. Αλλά όπως είπε και η Μελίνα είναι προσωρινό. Άλλωστε δεν έχει σημασία τι αισθανόμαστε εγώ και η Μελίνα ως δικαίωση. Είναι το τι αισθάνεται ολόκληρη η ελληνική κοινωνία γι’ αυτό το γεγονός. Διάβασα κάπου, -θα μου πείτε είναι πολύ έντονο αυτό που θα πω-, ότι η κοινωνία προετοιμάζει ένα έγκλημα και οι δολοφόνοι το εκτελούν. Δηλαδή όχι μόνο για το θέμα του Άλκη, αλλά και για τις υπόλοιπες δολοφονίες που τον τελευταίο καιρό μαστίζουν την ελληνική κοινωνία, όπως οι γυναικοκτονίες. Δηλαδή σαν κοινωνία… σαν κοινωνία κάτι δεν πήγαινε καλά. Πρέπει να αλλάξουμε σαν κοινωνία και ας αποτελέσουν αυτά τα γεγονότα των δολοφονιών ένα τέλος και μια καινούργια αρχή για αυτή την χώρα, για την Ελλάδα» καταλήγει ο Αριστείδης Καμπανός.