Ψηφίζουμε

ομίζω το εμπεδώσαμε. Οι επόμενες δεκαπέντε μέρες θα είναι κρίσιμες. Οπως κρίσιμες ήταν οι προηγούμενες δεκαπέντε και πιθανότατα θα είναι οι μεθεπόμενες δεκαπέντε.

Υποτίθεται πως από Μάιο τα δεκαπενθήμερα θα είναι λιγότερο κρίσιμα αλλά δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά.

Στη Γαλλία κατηγορούν τον Μακρόν ότι κάνει τον επιδημιολόγο. Σιγά τα λάχανα!

Στην Ελλάδα επιδημιολόγοι είναι ο μισός πληθυσμός και όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, όπως διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά τη  περασμένη Παρασκευή στη Βουλή.

Βέβαια έχουν διαφορετικές ειδικότητες.

Ο Μητσοτάκης κρατάει τους λογαριασμούς διότι υποψιάζεται ότι οι άλλοι τον κλέβουν στους αριθμούς.

Μόνο που οι λογαριασμοί δεν αλλάζουν και το πηγαινέλα αρχίζει να κουράζει.

Ο Τσίπρας είναι ειδικός στα εμβόλια (κυρίως πατέντες, προμήθειες κ.λπ.) παρόλο που άργησε λίγο να καταλάβει ότι υπάρχουν εμβόλια. Τον περασμένο Νοέμβριο έλεγε ότι είναι μούφα.

Μετά μπέρδεψε και τους αριθμούς των εμβολιασμών, αναγκάζοντας τον Μητσοτάκη να βάλει πρόχειρο διαγώνισμα.

Η Γεννηματά είναι αρμόδια στη διαχείριση συστημάτων νοσηλείας γι΄ αυτό και έθεσε το εύλογο ερώτημα «πώς μπορεί μια αναισθησιολόγος που μόλις έκανε μια διασωλήνωση να δώσει μετά αναισθησία για τοκετό με καισαρική;».

Μήπως να ψηφίσουμε…

Ο Κουτσούμπας έχει ξεκαθαρίσει ότι το ζήτημα δεν είναι ο κορωνοϊός που θα περάσει αλλά ο καπιταλισμός.

Αν όμως περιμένουμε να πέσει «το σάπιο σύστημα» (που λέει κι ο Κουτσούμπας…) για να περάσει ο κορωνοϊός, μάλλον θα γιορτάσουμε την επανάσταση στις ΜΕΘ.

Ερώτηση. Γιατί σε καμία Βουλή της Ευρώπης οι πολιτικοί δεν κάνουν τους επιδημιολόγους;

Απάντηση. Επειδή από την εποχή που ο Διαφωτισμός διαχώρισε την επιστήμη από τη θρησκεία σε καμία κανονική χώρα δεν πιστεύουν ότι η αντιμετώπιση μιας πανδημίας είναι ζήτημα πολιτικής κουβέντας.

Στην υπόλοιπη Ευρώπη, οι επιστήμονες, οι γιατροί κι οι υγειονομικοί κάνουν τη δουλειά τους και όχι αγώνες ταξικούς ή συνδικαλιστικούς.

Οι κυβερνήσεις παίρνουν διάφορα μέτρα πρόληψης ή περιορισμού και γι΄ αυτό όλες οι κυβερνήσεις παίρνουν (περίπου) τα ίδια μέτρα.

Αλλα αποδίδουν, άλλα όχι.

Οι αντιπολιτεύσεις περιμένουν να περάσει η μπόρα για να κάνουμε λογαριασμό.

Βλαστημούν την κακή τους τύχη διότι καταλαβαίνουν πως αντιπολίτευση στον κορωνοϊό δεν σηκώνει κι αντιλαμβάνονται πως το πέρασμα της μπόρας θα το πιστωθούν οι κυβερνήσεις.

Αλλά τα έχει αυτά η ζωή.

Και με τον καπιταλισμό κανείς δεν ασχολείται διότι μπορεί να είναι «σάπιος» (που λέει κι ο Κουτσούμπας) αλλά σαπίζει εδώ και μερικούς αιώνες χωρίς να πάθει κάτι.

Οσο για την αναισθησιολόγο περιμένω τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας.

Να διασωληνώσει ή να ξεγεννήσει;