Hιστορία της Στέισι Εμπραμς ξεκίνησε πριν από 47 χρόνια σε μία μικρή πόλη του Μισισίπι, το Γκάλφπορτ. Η ίδια και τα πέντε αδέλφια της διδάχθηκαν τη σπουδαιότητα της ψήφου από πολύ μικροί. Οι γονείς της είχαν άλλωστε δραστηριοποιηθεί στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα από την εφηβική τους ηλικία ακόμη, πολύ πριν γίνουν μεθοδιστές ιερείς: ο πατέρας της είχε συλληφθεί επειδή βοηθούσε στην εγγραφή ψηφοφόρων στις κοινότητες των μαύρων όταν πήγαινε ακόμα λύκειο. Οι γονείς έπαιρναν τα παιδιά μαζί τους κάθε φορά που ψήφιζαν. Τους μιλούσαν για τη σημασία της πολιτικής, φρόντιζαν ώστε να βλέπουν τις ειδήσεις και να κάνουν ερωτήσεις.

Η Στέισι Εμπραμς άρχισε να βρίσκει τη δική της πολιτική φωνή αρχές της δεκαετίας του 1990, ενώ φοιτούσε στο ιστορικά μαύρο Κολέγιο Σπέλμαν, στην Ατλάντα, πριν σπουδάσει νομικά στο Γέιλ. Οταν ένας άοπλος μαύρος, ο Ρόντνεϊ Κινγκ, ξυλοκοπήθηκε άγρια από αστυνομικούς στο Λος Αντζελες, το 1991, ηγήθηκε της οργανωτικής προσπάθειας στην πόλη. Εμφανίστηκε στην τηλεόραση, με τζιν και T-shirt, απέναντι στον πρώτο μαύρο δήμαρχο της Ατλάντα, τον Μέιναρντ Τζάκσον: οι δυο τους τσακώθηκαν για τις τακτικές της αστυνομίας. Αργότερα, όμως, ο Τζάκσον έδωσε στην Εμπραμς την πρώτη της δουλειά στην πολιτική, ως βοηθός ερευνήτρια για τον δήμο.

Η Εμπραμς ήταν ακόμα στο Σπέλμαν όταν άρχισε να οργανώνει τη ζωή της σε στόχους. Ενας χωρισμός την ώθησε να καταγράψει τις φιλοδοξίες της σε ένα λογιστικό φύλλο: μέχρι τα 24, ήθελε να γράψει ένα μπεστ-σέλερ κατασκοπευτικό μυθιστόρημα, μέχρι τα 30, να γίνει εκατομμυριούχος, μέχρι τα 35, δήμαρχος της Ατλάντα. Οι στόχοι άλλαξαν βέβαια με τον καιρό: η Εμπραμς κυκλοφόρησε οκτώ ρομαντικά μυθιστορήματα και το 2007, εξελέγη στη Βουλή της Τζόρτζια. Εκεί τη βρήκε το 2013, επικεφαλής της Δημοκρατικής μειοψηφίας, η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου να ξεδοντιάσει τον Νόμο περί Δικαιωμάτων Ψήφου του 1965, επιτρέποντας εφεξής στις πολιτείες να επιβάλλουν νέους νόμους χωρίς ομοσπονδιακή έγκριση. Τότε ίδρυσε η Εμπραμς το The New Georgia Project, 100.000 νέους ψηφοφόρους κατάφερε να εγγράψει μέσω αυτού.

Η Τζόρτζια υπήρξε το λίκνο του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα στις ΗΠΑ, o τόπος γέννησης του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ καθώς και ενός ακόμα τιτάνα των πολιτικών δικαιωμάτων, του Τζον Λιούις, του επί 33ετία βουλευτή που απεβίωσε τον Ιούλιο. Οταν όμως αποφάσισε να διεκδικήσει, το 2018, τη θέση κυβερνήτη της πολιτείας, η Εμπραμς συνειδητοποίησε πόσο ζωντανή παρέμενε, έστω και σε λιγότερο προφανή, πιο ύπουλη μορφή, η μακρά ιστορία καταστολής της ψήφου των μειονοτήτων στις ΗΠΑ. Απέναντί της είχε τον Ρεπουμπλικανό υπουργό Εσωτερικών της Τζόρτζια, έναν φανατικό τραμπικό ονόματι Μπράιαν Κεμπ. Ερευνα που δημοσιεύτηκε λίγο πριν από τις εκλογές έδειξε πως είχε αφαιρέσει από τους εκλογικούς καταλόγους τα ονόματα 340.134 ψηφοφόρων με το – ψευδές – επιχείρημα πως είχαν μετακομίσει. Είχε επίσης μπλοκάρει την εγγραφή 50.000 επίδοξων ψηφοφόρων, στη συντριπτική τους πλειονότητα μαύρων, Λατινοαμερικανών ή ασιατικής καταγωγής, λόγω κάποιας ασήμαντης ασυμφωνίας στη γραφή του ονόματός τους. Είχε κλείσει εκατοντάδες εκλογικά τμήματα, κατά κανόνα στις φτωχότερες συνοικίες των μαύρων. Και προώθησε αιφνιδιαστικά έναν νέο νόμο που τερμάτιζε την εγγραφή νέων ψηφοφόρων τέσσερις εβδομάδες πριν από τις εκλογές, κρατώντας κάπου 87.000 επιπλέον ανθρώπους μακριά από την κάλπη.

Η Στέισι Εμπραμς δεν έγινε η πρώτη μαύρη κυβερνήτης στις ΗΠΑ: έχασε με διαφορά 55.000 ψήφων. Αρνήθηκε να αναγνωρίσει επισήμως την ήττα της, καταγγέλλοντας «διάβρωση της δημοκρατίας». Αρνήθηκε όμως και να παραδοθεί στην αυτολύπηση. Πένθησε κατά δήλωσή της για δέκα ημέρες, κι έπειτα άρχισε να «συνωμοτεί». Ιδρυσε μία νέα οργάνωση, τη Fair Fight 2020. Χρηματοδότησε και εκπαίδευσε ομάδες «προστασίας της ψήφου» σε 20 κρίσιμες πολιτείες, απευθυνόμενη σε νεαρούς ψηφοφόρους και μέλη μειονοτήτων, εκπαιδεύοντάς τους γύρω από τις εκλογές και τα δικαιώματα ψήφου τους. Στρατολόγησε, στην Τζόρτζια, 800.000 νέους ψηφοφόρους, αναγνωρίζοντας τις δημογραφικές αλλαγές στην πολιτεία, επικεντρώνοντας την εκστρατεία της στα άλλοτε λευκά προάστια της Ατλάντα που στέγαζαν πλέον μία πληθαίνουσα μαύρη μεσαία τάξη. Πολέμησε στα δικαστήρια την προσπάθεια των Ρεπουμπλικανών να εκκαθαρίζουν κατά βούληση τους εκλογικούς καταλόγους.

Η Τζόρτζια είχε να ψηφίσει Δημοκρατικό για πρόεδρο από το 1992. Ο Τζο Μπάιντεν εξακολουθούσε χθες να προηγείται στην πολιτεία με περισσότερες από 10.000 ψήφους. Θα γίνει ανακαταμέτρηση βέβαια, το επιβάλλουν οι συνθήκες. Δεν έχει, όμως, και μεγάλη σημασία. Χάρη στον αγώνα της Εμπραμς, η Τζόρτζια δεν είναι πια μια Ρεπουμπλικανική πολιτεία, είναι μία αμφίρροπη πολιτεία, και οι επαναληπτικές εκλογές που θα πραγματοποιηθούν τον Ιανουάριο για τις δύο της έδρες στη Γερουσία θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό την προεδρία του Τζο Μπάιντεν. Η Εμπραμς είναι μία από τις ηρωίδες των ημερών, ως τέτοια χαιρετίζεται από το Δημοκρατικό στρατόπεδο. Μπορεί η ιστορία της να συνάντησε για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου εκείνη του Τραμπ, όταν αρνήθηκε να αναγνωρίσει την ήττα της, αλλά είναι στην πραγματικότητα το απόλυτο αντίθετό του, ένα παράδειγμα για τον καθένα από εμάς, κι ας νομίζουμε πως ζούμε σε άλλους κόσμους.

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο