Το πρώτο συνετό βήμα, που οφείλει να κάνει κάθε ελληνική κυβέρνηση, για την απομόνωση των τούρκων υβριστών της Ελλάδας, της ΕΕ και των πολιτικών προσώπων είναι να κηρυχτούν αυτά τα ταραχοποιά στοιχεία όχι μόνον από την Αθήνα, αλλά και από τη Λευκωσία ως ανεπιθύμητα πρόσωπα, ως personae non gratae, σύμφωνα με τη διεθνή διπλωματική γλώσσα.

Διπλωματικώς ανεπιθύμητα είναι τα πρόσωπα, ανεξαρτήτως επαγγέλματος ή αξιώματος, που όχι μόνον καθυβρίζουν τον ελληνικό πολιτικό κόσμο και τον λαό μας, αλλά επιπλέον απειλούν για επανάληψη της θηριωδίας του 1975. Δηλαδή της παράνομης αιματηρής εισβολής και κατοχής του 38% της Κυπριακής Δημοκρατίας, δυστυχώς με όπλα και με την αλά Πόντιο Πιλάτο, ανοχή από το ΝΑΤΟ, των εισβολέων και εγκληματιών πολέμου των τουρκικών στρατευμάτων Αττίλας 1 και 2.

Βασικός εκφραστής αυτής της αντιδιπλωματικής και εξόχως ανθελληνικής και κατ’ επέκτασιν αντιευρωπαϊκής συμπεριφοράς, ιδίως με τις απειλές του κατά της Κύπρου είναι ο απεχθέστατος μισέλληνας και υπουργός Αμυνας της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ. Αυτός, ο άλλοτε γραβατοφορεμένος και κομψευόμενος και άλλοτε… «ετοιμοπόλεμος», άξεστος και θρασύδειλος καραβανάς και αρχοντοχωριάτης με τα χρωματιστά, μεταξένια φουλάρια. Αυτός, που κατ’ εντολήν και κατά σκηνοθεσίαν του αλλόφρονος κοινοβουλευτικού δικτάτορα Ερντογάν υποδύεται ως κουτοπόνηρος ανατολίτης τον διπλό ρόλο του υβριστή και του ικέτη. Η ελληνική κοινή γνώμη γνωρίζει πολλούς παρόμοιους κλόουν και γελωτοποιούς, εντός και εκτός των συνόρων μας.

Η απομόνωσή τους

Το να εξαιρεθούν ταραχοποιά και υβριστικά στοιχεία, όπως οι Τσαβούσογλου και Ακάρ, τόσο σε επίσημες, όσο και ανεπίσημες συναντήσεις, αυτό δεν σημαίνει ότι θα ναυαγήσουν οι οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις. Αναπληρωτές υπάρχουν αμέτρητοι. «Το (πλούσιο) μοναστήρι να’ ναι καλά και από καλόγερους άλλο τίποτα…».

Με λίγα λόγια, τα ταραχοποιά και διαλυτικά στοιχεία, ιδίως όταν μετέχουν σε κυβερνητικά σχήματα, το μόνο που προσφέρουν είναι η δυσφήμιση εκείνων που τα περιμαζεύουν και τελικά η φθορά της ίδιας της εξουσίας, που τα χρησιμοποιεί…

Οι ταραξίες τελικά οδηγούνται νομοτελειακά στην αυτοαπομόνωση και την αυτοκαταστροφή τους…

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα υγιή στοιχεία που δέχονται τον πόλεμο των ταραξιών έχοντας βέβαιη την αυτοκαταστροφή των υβριστών, θα πρέπει να αδρανούν και να περιμένουν «την εξ ύψους παρηγορίαν» τους. Απεναντίας πρέπει να αντιδρούν και μάλιστα κατά τον πλέον ανηλεή τρόπο. Διότι μόνον έτσι καταρρέουν, εξαφανίζονται οι εκβιαστές, οι θρασύδειλοι και οι μιμητές τους…

Γράψτε το σχόλιό σας