Κρήτη: Δολοφονία το τροχαίο του προέδρου της κοινότητας Απεσωκαρίου – Τι αποκαλύπτει ο άνθρωπος που «είδε» το έγκλημα

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τον θάνατο του 49χρονου προέδρου της κοινότητας Απεσωκαρίου στην Κρήτη, Αλέξανδρου Δασκαλάκη, φέρνει στο φως η εκπομπή «Φως στο Τούνελ»

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της έρευνας είχε ο Μανώλης Προβιδάκης, γαμπρός και στενός φίλος του θύματος. Από την πρώτη στιγμή αμφισβήτησε την εκδοχή του τροχαίο ατυχήματος. Σύμφωνα με τον Μανώλη Προβιδάκη, πίσω από τον θάνατο του 49χρονου κρύβεται μια άγρια εγκληματική ενέργεια, γεγονός που τον ώθησε να ξεκινήσει έναν αγώνα για την κινητοποίηση των Αρχών.

«Ο Αλέξανδρος ήταν εν ενεργεία πρόεδρος του χωριού. Ένας άνθρωπος αγαπητός, που είχε καλές σχέσεις με όλους και πάντα βοηθούσε όπου μπορούσε. Ολόκληρο το χωριό πενθεί για τον χαμό του και αυτό που συνέβη είναι βαθιά άδικο»

Εξέτασε το μηχανάκι του 49χρονου, αναζήτησε μάρτυρες, ακολούθησε τη διαδρομή που είχε πραγματοποιήσει εκείνη την ημέρα και με συνεχείς παρεμβάσεις και αποστολές ηλεκτρονικών μηνυμάτων προς τις αρμόδιες υπηρεσίες πίεσε για τη διερεύνηση της υπόθεσης. Όπως αποδείχθηκε, οι υποψίες του δεν ήταν αβάσιμες.

Το «Τούνελ» μίλησε με τον γαμπρό του άτυχου Αλέξανδρου Δασκαλάκη.

«Ο Αλέκος για μένα ήταν σαν αδερφός και έκανα ό,τι μπορούσα για να μάθω την αλήθεια. Από την πρώτη στιγμή δεν πίστεψα πως χτύπησε στο δοκάρι, όπως είχε ειπωθεί, ούτε ότι έπεσε απλώς με το μηχανάκι του. Ήταν ένας πολύ προσεκτικός άνθρωπος. Άρχισα αμέσως να κάνω κινήσεις για να βρω στοιχεία. Από την πρώτη κιόλας ημέρα πίστευα ότι πρόκειται για εγκληματική ενέργεια».

Όπως εξηγεί, μία ημέρα πριν από την επίθεση βρίσκονταν μαζί στο αυτοκίνητό του και ο ίδιος το είχε παρκάρει στο πάρκινγκ του σπιτιού, δίπλα στην αποθήκη.

«Το είχα αφήσει τόσο κοντά στο δοκάρι, που πρακτικά δεν χωρούσε να περάσει άνθρωπος από εκείνο το σημείο και να χτυπήσει. Αυτό ήταν που με έκανε να ζητήσω από την πρώτη κιόλας μέρα, την Κυριακή 1η Μαρτίου, τα ρούχα του από το χειρουργείο».

»Στη συνέχεια άρχισα να ψάχνω περισσότερο και έμαθα ότι είχε παραγγείλει τηλεφωνικά από το καφενείο έναν καφέ και ένα τοστ για να τα πάει στον εργάτη που βρισκόταν στο χωράφι του. Η κάμερα τον καταγράφει να φτάνει στο καφενείο στις 11:22 και να φεύγει στις 11:25. Βρήκα τον εργάτη, ο οποίος μου είπε ότι ο Αλέξανδρος δεν έφτασε ποτέ. Με πήγε στο χωράφι και λίγες ημέρες αργότερα, εντοπίσαμε τη σακούλα από το καφενείο στον δρόμο. Ήταν σκισμένη από κάτω και το τοστ μισοφαγωμένο. Ο εργάτης μου επιβεβαίωσε πως είχε δει τη σακούλα στο ίδιο σημείο από εκείνο το μεσημέρι, γύρω στις τρεισήμισι, αλλά δεν έδωσε σημασία», αναφέρει χαρακτηριστικά.

«Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι χτυπήθηκε ενώ βρισκόταν πάνω στο μηχανάκι. Το μηχανάκι έπεσε αριστερά και εκείνος δεξιά. Γι’ αυτό και βρέθηκε χώμα στο δεξί του χέρι, το οποίο είχε μείνει πάνω στη μίζα. Ο Αλέξανδρος δεν είχε εκδορές ούτε στα χέρια, ούτε στους ώμους, ούτε στα γόνατα. Δεν γίνεται ένας άνθρωπος να πέσει με μηχανάκι και να τραυματιστεί μόνο στη βάση της μύτης, χωρίς χτυπήματα στο υπόλοιπο πρόσωπο. Επίσης, δεν γίνεται να πέσει μπροστά και τα θανατηφόρα τραύματα να βρίσκονται στο πίσω μέρος του κεφαλιού — δεξιά, αριστερά και στη βάση του κρανίου. Όλα αυτά με έπεισαν ότι δεν επρόκειτο για ατύχημα. Αρχικά προσπάθησα να ενημερώσω προφορικά το τοπικό αστυνομικό τμήμα, όμως δεν υπήρξε κάποια ουσιαστική αντίδραση. Έτσι ξεκίνησα μόνος μου να ψάχνω, βρήκα τον εργάτη, την ιδιοκτήτρια του καφέ και ένα φίλο του πρώην αστυνομικό που επιβεβαίωσαν τις σκέψεις μου και ζήτησα να διερευνηθεί σοβαρά η υπόθεση», καταλήγει.

Κρήτη: «Συντριπτικά τα κατάγματα στο κεφάλι από τα χτυπήματα…»

«Έστειλα σειρά από emails, ώστε όλα όσα καταγγέλλω να υπάρχουν και επίσημα καταγεγραμμένα. Τα απέστειλα στην Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων, στην Εισαγγελία, στο Αστυνομικό Τμήμα Φαιστού και στην Αστυνομική Διεύθυνση Ηρακλείου. Δεν γνωρίζω αν ήταν αυτή η κίνηση που οδήγησε στο να αντιμετωπιστεί πιο σοβαρά η υπόθεση και να αναλάβει τελικά η Ασφάλεια Ηρακλείου. Η οικογένεια, πάντως, ένιωσε ανακούφιση, γιατί πρόκειται για ιδιαίτερα έμπειρους αξιωματικούς της Κρήτης», αναφέρει στην κάμερα της εκπομπής ο γαμπρός του άτυχου Αλέξανδρου Δασκαλάκη, Μανώλης Προβιδάκης.

Ο άνθρωπος που από την πρώτη στιγμή «έδειξε» προς την κατεύθυνση εγκληματικής ενέργειας, υποστηρίζει πως η ιατροδικαστική έκθεση καταγράφει πολλαπλά κατάγματα στο πίσω μέρος του κρανίου, προερχόμενα από ξένο αντικείμενο — τραύματα που, όπως τονίζει, δεν συνάδουν με απλή πτώση και αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο δολοφονικής επίθεσης.

«Ο Αλέξανδρος ήταν εν ενεργεία πρόεδρος του χωριού. Ένας άνθρωπος αγαπητός, που είχε καλές σχέσεις με όλους και πάντα βοηθούσε όπου μπορούσε. Ολόκληρο το χωριό πενθεί για τον χαμό του και αυτό που συνέβη είναι βαθιά άδικο. Αν επρόκειτο για κάποιον άνθρωπο της νύχτας ή κάποιον με βαρύ παρελθόν, ίσως κάποιοι να έβλεπαν διαφορετικά την υπόθεση. Όμως ο Αλέξανδρος δεν ήταν τέτοιος άνθρωπος. Είχε κάποιες προστριβές με κτηνοτρόφους της περιοχής, αλλά τέτοια ζητήματα υπάρχουν γενικότερα στη Μεσαρά και τα αντιμετωπίζουν πολλοί πρόεδροι χωριών. Μου είχε αναφέρει ορισμένα περιστατικά, τα οποία έχω ήδη καταθέσει στην αστυνομία, χωρίς όμως να πρόκειται για κάποια ξεκάθαρη ή άμεση απειλή», λέει χαρακτηριστικά.

«Αυτό μου προκαλεί τεράστια εντύπωση είναι..»

Σύμφωνα με τον ίδιο, το χτύπημα ίσως δόθηκε ως «προειδοποίηση», χωρίς εκείνοι που το προκάλεσαν να αντιληφθούν τη σοβαρότητα της κατάστασης.

«Αυτό που μου προκαλεί τεράστια εντύπωση είναι το πώς, με τόσο σοβαρά κατάγματα, κατάφερε να σηκωθεί και να επιστρέψει στο σπίτι του — έστω κι αν η απόσταση ήταν μόλις ενάμιση λεπτό. Γιατροί με τους οποίους μίλησα μου εξήγησαν ότι ένας άνθρωπος μπορεί να διατηρήσει τις αισθήσεις του ακόμη και για μισή ώρα, μέχρι να επεκταθεί το αιμάτωμα και να καταρρεύσει. Όταν έφτασε στο σπίτι, κάθισε στον καναπέ και έλεγε στη σύζυγό του ότι πονούσε πολύ το κεφάλι του. Της ζήτησε να καλέσει τον φίλο του, τον Σπύρο, για να του μιλήσει για όσα συνέβησαν — κάτι που δεν θα έκανε τυχαία. Τον γνώριζα από παιδί, μεγαλώσαμε μαζί, και είμαι βέβαιος πως δεν θα έλεγε ποτέ μπροστά στη γυναίκα και το παιδί του ότι τον είχαν χτυπήσει. Δυστυχώς, μέχρι να φτάσει ο Σπύρος, είχε ήδη χάσει τις αισθήσεις του. Αν είχε πέσει απλώς με το μηχανάκι, θα το είχε πει αμέσως. Το γεγονός ότι δεν αποκάλυψε τι είχε συμβεί λέει πολλά…», καταλήγει.