Διαφορετικοί χαρακτήρες, διαφορετική φιλοσοφία, κατόρθωσαν να πετύχουν, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία τούς θεωρεί losers, προπονητές που τους έχει ξεπεράσει η ίδια η ζωή.
Κι ίσως όχι άδικα, γιατί ένας τίτλος μπορεί να σημαίνει πολλά και τίποτα, όμως τόσο ο Αΐτο Ρενέσες όσο και ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς έδωσαν με τις επιτυχίες τους «απαντήσεις», συνάμα κι επέκταση στην προπονητική τους διαδρομή.
Για τους πανηγυρτζήδες του διαδικτύου γράψαμε και χθες, οπότε πάμε να δούμε τι κοινό έχουν οι δύο κόουτς, που πέτυχαν την κατάκτηση πρωταθλήματος σε σοβαρές λίγκες.
Ο Γιάννης Καλαβριανός περιγράφει τις ταραγμένες ημέρες της ζωής των πέντε ηρώων, που θα άλλαζαν μια για πάντα την ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας τρόμου.
Ανάμεσα στην Εθνική Γαλλίας και την Εθνική Σενεγάλης κλήθηκε να επιλέξει ο Μαμαντού Ντιακόν της Γκενκ, με τον συμπαίκτη του Χρήστου Τζόλη να επιλέγει τελικά τη δεύτερη.