Βγαλμένο από χέρι σεναριογράφου με… φαντασία που καλπάζει.

Η κατάκτηση του πρωταθλήματος στον επίλογο μιας εβδομάδας που ο Ολυμπιακός νίκησε διαδοχικά Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ με επιμέρους σκορ 7-1.

Λες και το σύμπαν ήθελε, σε μια μικρή συνομωσία του, να τα καταφέρει η ομάδα του Μαρτίνς όπως ακριβώς επιχείρησε: κόντρα σε όλους.

Κόντρα στον αφρό του εγχώριου ανταγωνισμού που φέτος ισοπεδώθηκε.

Ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ που έμειναν εκτός Ευρώπης από τον Αύγουστο και έγιναν μια χαψιά στα playoffs μην καταφέρνοντας να κρατήσουν ζωντανό τον ανταγωνισμό ούτε στα μισά του δρόμου.

Ο Παναθηναϊκός που αποφάσισε να γκρεμίσει σε μια νύχτα ότι προσπάθησε επί μια διετία να χτίσει σε μια ακόμη απόδειξη πως ζει μια εποχή που λείπει η λογική σε κάθε ποδοσφαιρική συζήτηση σε φόντο πράσινο.

Ο περσινός επίλογος του πρωταθλήματος χάραζε την επόμενη εικόνα. Με τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό έτοιμους να σχηματίσουν ένα δίδυμο υψηλού ανταγωνισμού. Και ο ανταγωνισμός είναι καλό νέο. Είναι μια τάση να πάει το παιχνίδι προς τα πάνω.

Το αποψινό φινάλε λέει την ιστορία εντελώς διαφορετικά. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τις διαθέσεις στη Θεσσαλονίκη έπειτα από την κακή οικονομική «χρήση» που ήρθε να προστεθεί στην αγωνιστική «κρίση» μια περίοδο που «φωνάζει» για αλλαγές.

Ο σχηματισμός είναι διαφορετικός. Ο Ολυμπιακός πολύ μπροστά. Οι Δικέφαλοι πολύ μακριά. Ο Παναθηναϊκός σταθερά έξω από την κουβέντα.

Οι τρεις τους βρέθηκαν ξανά στο ίδιο σημείο. Και μάλιστα κάπως έτσι προέκυψε και η «συνθήκη» για τη περίφημη συμμαχία τους που επέβαλλε τον καιρό της «Εξυγίανσης».

Συμπτωματικά συμβαίνει και τώρα. Μαζί στη Σούπερ Λιγκ. Μαζί στη κουβέντα της –κωμωδίας – αναδιάρθρωσης που καθυστερεί απλά και μόνο γιατί ο Λεβαδειακός μπλόκαρε τη διακοπή της sl2.

Μαζί και στην απόπειρα για πρόωρες εκλογές στην ΕΠΟ.

Πιστεύουν ότι αυτός είναι ένας τρόπος να κλείσουν τη ψαλίδα; Ίσως. Το έχουν ξανακάνει.

Αυτό που συμβαίνει στο γήπεδο όμως θα έπρεπε να τους βάλει σε πιο ουσιαστικές σκέψεις.

Γιατί ο Ολυμπιακός απόψε καλά-καλά δεν πανηγύρισε.

Θέλει το πρωτάθλημα αήττητος. Θέλει το νταμπλ. Θέλει να διατηρήσει και τη φόρμα του για να διεκδικήσει μια θέση στο final 8 του Europa League.

Οι Ερυθρόλευκοι στέκονται πάνω στο λόφο. Οι αντίπαλοι τους προσπαθούν μετά βίας να βγάλουν το κεφάλι πάνω από το νερό. Στη σεζόν οι ανταγωνιστές δεν τους… είδαν. Σταθερά οι Πειραιώτες δεν τους βλέπουν.

Η διαφορά είναι ποδόσφαιρο. Και είναι μεγάλη…

ΥΓ. Ναι, ο Ελ Αραμπί. Ναι και ο Βαλμπουενά. Αν ο Ολυμπιακός όμως είχε από πέρσι Σεμέδο-Μπα πως αλήθεια θα γράφονταν η ιστορία;

Γράψτε το σχόλιο σας