Στην αρχή ήταν αυτός που υποβάθμιζε τον κίνδυνο της πανδημίας.

Που έλεγε ότι απλώς είναι ένας «κινεζικός ιός».

Που ήταν αντίθετος στο να ληφθούν πολλά μέτρα για να μην πληγεί η οικονομία.

Και αυτό κατά βάση γιατί ήθελε να πάει στις εκλογές του Νοεμβρίου με την οικονομία ως «ισχυρό χαρτί».

Ως αποτέλεσμα, η ισχυρότερη χώρα του κόσμου, αυτή με τις μεγαλύτερες δαπάνες υγείας και το πιο εξελιγμένο σύστημα υγείας, βρέθηκε ανοχύρωτη απέναντι στην πανδημία και σήμερα είναι το επίκεντρό της.

Άλλωστε, ο ίδιος κατά παράδοση περιφρονούσε τους επιστήμονες.

Αγνόησε αλλεπάλληλες συστάσεις για το μέγεθος του κινδύνου και προσπέρασε εισηγήσεις να ληφθούν μέτρα.

Μόνο όταν κατάλαβε πόσο μεγάλος ήταν ο κίνδυνος και πόσο μεγάλος θα ήταν ο αριθμός των θυμάτων, άλλαξε κατεύθυνση.

Με σημαντική καθυστέρηση σε σχέση με άλλες χώρες.

Το αποτέλεσμα ήταν οι περιορισμοί να έρθουν αφού είχε υπάρξει μεγάλη διασπορά του ιού μέσα στην κοινότητα και τώρα απλώς μετρούν θύματα.

Είναι αλήθεια ότι αποφάσισε ένα πρωτοφανές πακέτο στήριξης της οικονομίας.

Όμως, ακόμη πιο πρωτοφανής θα είναι η ύφεση που θα αντιμετωπίσει η αμερικανική οικονομία.

Ήδη πάνω από 16 εκατομμύρια αμερικανοί εργαζόμενοι υπέβαλαν σε σύντομο χρονικό διάστημα αίτηση για να πάρουν επίδομα ανεργίας.

Και όλα δείχνουν ότι θα ακολουθήσουν πολλοί ακόμη.

Όμως, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν νιώθει βολικά με τις απαγορεύσεις και τις καραντίνες.

Τον πιέζουν άλλωστε οι μεγαλοεπιχειρηματίες φίλοι του που δεν θέλουν να μετρήσουν χασούρα και θέλουν γρήγορη επανεκκίνηση.

Και έτσι ο Τραμπ διεκδικεί να είναι αυτός που θα αποφασίσει πότε θα υπάρξει χαλάρωση των μέτρων.

Δηλαδή, θέλει να αποφασίσει άρση των περιοριστικών μέτρων όσο νωρίτερα γίνεται, για να μη χρεωθεί μεγάλη οικονομική ύφεση.

Αδιαφορώντας για τις ζωές των ανθρώπων.

Άλλωστε, στις ΗΠΑ οι αφροαμερικανοί, οι ισπανόφωνοι και οι φτωχοί αρρωσταίνουν από τον κοροναϊό πιο πολύ από τους εύπορους.

Και ο Τραμπ κυρίως τους εύπορους σκέφτεται.

Όμως, αυτό τον φέρνει σε σύγκρουση με τους κυβερνήτες των Πολιτειών.

Που δεν θέλουν γρήγορη άρση των μέτρων και θέλουν σχέδιο για την επανεκκίνηση για να μπορέσουν πρώτα να ανακόψουν κάπως την πανδημία.

Και κατηγορούν τον Τραμπ ότι θέλει να «γίνει βασιλιάς».

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τραμπ έχει φανεί επικίνδυνος.

Το έδειξε με την ευκολία με την οποία προχώρησε σε «εμπορικό πόλεμο».

Το έδειξε με την άρνηση του να παραδεχτεί ότι υπάρχει κλιματική αλλαγή.

Το έδειξε με την απάνθρωπη στάση του απέναντι στους μετανάστες.

Όλα αυτά μας θυμίζουν οδυνηρά τον κίνδυνο από φιλόδοξους πολιτικούς, που εμφανίζονται ως δήθεν «αντισυστημικοί», ενώ στην πραγματικότητα εκπροσωπούν βαθιά συστημικά συμφέροντα και που επιμένουν να περιφρονούν την επιστήμη, τη λογική και τις ζωές των ανθρώπων.

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το in.grστο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο in.gr