Όλα τα μέχρι τούδε προαναφερθέντα αφορούν πομπές, χορούς και τραγούδια χορωδιών. Πράγματι, η χορωδία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της κωμωδίας, όπως εξάλλου και της τραγωδίας.
Το ξεχωριστό επίτευγμά της, που συνιστά χαρακτηριστικό γνώρισμα της αρχαίας κωμωδίας και απαντά στην εξελιγμένη μορφή των έργων του Αριστοφάνη, είναι η παράβασις: ο χορός, ως πρόσωπο του δράματος ή εξ ονόματος του ποιητή, απευθύνεται στο κοινό προβαίνοντας σε σχόλια επί του γενικού θέματος του έργου, διατυπώνοντας κρίσεις που αναφέρονται στην πολιτική και κοινωνική κατάσταση της πόλης.
Στην πλήρη μορφή της η παράβασις απαρτίζεται από επτά μέρη, που διαφοροποιούνται πρώτιστα ως προς το μέτρο και δευτερευόντως ως προς το περιεχόμενο και ενδεχομένως τον τρόπο εκφοράς.
Δομικό στοιχείο της αρχαίας κωμωδίας αποτελεί και ο αγών, η σκηνή της φιλονικίας, που παίζει το ρόλο των επεισοδίων της τραγωδίας. Και εδώ, όπως και στην προαναφερθείσα παράβαση, το παλαιότερο δείγμα που γνωρίζουμε είναι ο τεχνικά εξελιγμένος τύπος του Αριστοφάνη.
Δύο υποκριτές ή ένας υποκριτής και ο χορός εκθέτουν δύο αντιτιθέμενες απόψεις. Κάθε πλευρά πασχίζει να επικρατήσει, ενώ η λύση του συμβιβασμού δεν προβλέπεται.
O αγών, που εκφράζει κυρίως την προσωπική γνώμη του ποιητή, συνδυάζει τα αδόμενα μέρη και τα απαγγελλόμενα μέρη, δημιουργώντας μια εναλλαγή που την ονομάζουμε επιρρηματική (επιρρηματική συζυγία).
Μάλιστα, η εξαιρετικά στενή σύνδεση του αγώνα με το χορό μάς επιτρέπει να υποθέσουμε ότι αρχικά υπήρχαν δύο χοροί ή ημιχόρια που φιλονικούσαν.
Το «Τάμα» μια θεατρική εμπειρία που υπόσχεται να συγκινήσει και να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των θεατών. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να την απολαύσει για λίγες παραστάσεις στο Σύγχρονο Θέατρο.