Literature

Ο Λυσίας ζούσε και βιοποριζόταν ως λογογράφος σε μια Αθήνα σαφώς επηρεασμένη από το κίνημα των σοφιστών

Το λόγο του Λυσία «Κατά Αγοράτου» εκφωνεί στην Ηλιαία ο κουνιάδος και εξάδελφος του εκτελεσθέντος ταξιάρχου Διονυσόδωρου, ο οποίος ζητά την επιβολή της θανατικής ποινής στον Αγόρατο

Το 403 π.Χ. παρουσιάστηκε στο δικαστήριο της Ηλιαίας ο ίδιος ο Λυσίας, προκειμένου να εκφωνήσει το λόγο του «Κατά Ερατοσθένους», με τον οποίον έμελλε να καθιερωθεί ως λογογράφος

Ο Λυσίας εμφανίζεται στον «Επιτάφιο» ως ένας εμβριθής γνώστης της διαδρομής της αθηναϊκής δημοκρατίας από γενέσεώς της

Ο Λυσίας υπήρξε εξόχως παραγωγικός ως λογογράφος, προπάντων στο δικανικό είδος

Ο Λυσίας απεβίωσε στην Αθήνα μετά το 380 π.Χ., έχοντας τη φήμη του διαπρεπέστερου λογογράφου

Ο Λυσίας υπήρξε ένας εξαίρετος συγγραφέας δικανικών λόγων, ο οποίος θεωρήθηκε από τους μεταγενεστέρους ως υπόδειγμα ύφους

Ως νόθος ελέγχεται η «Επιστολή 9» του Ισοκράτη, η οποία είχε ως αποδέκτη το σπαρτιάτη βασιλιά Αρχίδαμο Γ’, διάδοχο του πατέρα του, Αγησιλάου Β’

Στα συγγράμματα του Ισοκράτη συμπεριλαμβάνονται και εννέα «Επιστολές» του προς σημαίνοντα πρόσωπα

Ο Ισοκράτης επαινεί την αθηναϊκή δημοκρατία, που εξασφαλίζει ισότητα και δικαιοσύνη περισσότερο από κάθε άλλο πολιτειακό καθεστώς

Το κύκνειο άσμα του Ισοκράτη

Ο Ισοκράτης καλεί τον Φίλιππο να ευεργετήσει τους Έλληνες ηγούμενος μιας πανελλήνιας εκστρατείας εναντίον των Περσών

Θεμέλιο της ειρήνης που προτείνει ο Ισοκράτης στον «Περί Ειρήνης» λόγο του είναι η κατοχύρωση της αυτονομίας κάθε πόλης, καθώς και η απομάκρυνση οποιασδήποτε ξένης στρατιωτικής φρουράς

Ο «Αρεοπαγιτικός» του Ισοκράτη είναι ένας λόγος με εγκωμιαστικό και παράλληλα συμβουλευτικό χαρακτήρα

Με τον «Αρεοπαγιτικό» του ο Ισοκράτης αποσκοπεί στη σωτηρία της πόλης του, η οποία στην πραγματικότητα διατρέχει κίνδυνο, παρά τη φαινομενική ευημερία και κυριαρχία της

Με τη Θήβα και τις ηγεμονικές αξιώσεις της είναι συνδεδεμένοι δύο λόγοι του Ισοκράτη, ο «Πλαταϊκός» και ο «Αρχίδαμος»

Ο θάνατος του βασιλιά της Σαλαμίνας Ευαγόρα περί το 374 π.Χ. ώθησε τον Ισοκράτη στη συγγραφή των λεγόμενων «Κυπριακών λόγων» («Ευαγόρας», «Προς Νικοκλέα» και «Νικοκλής» ή «Κύπριοι»)

Στους πρώτους λόγους που έγραψε ο Ισοκράτης μετά την έναρξη λειτουργίας της σχολής του συγκαταλέγονται κατά πάσαν πιθανότητα ο «Βούσιρις» και η «Ελένη» («Ελένης εγκώμιον»)

Στον «Πανηγυρικό» διακρίνονται –αλλά και συμπλέκονται με μεγάλη δεξιότητα– δύο μέρη, ένα επιδεικτικό και ένα συμβουλευτικό

Ο Ισοκράτης θεωρεί μείζονος σημασίας την ανάπτυξη της ρητορικής δεινότητας στους νέους, την απόκτηση μιας παιδείας ανώτερης αξίας όσον αφορά το λόγο και τη σκέψη