Οι φήμες παραμένουν φήμες μέχρι να αποδειχθούν και ως τότε έχουν ελάχιστη σημασία. Ως εκ τούτου και οι φήμες ότι ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος έκανε deal με τον Αλέξη Τσίπρα προκειμένου να διαλύσει τη ΔΗΜΑΡ με αντάλλαγμα θέσεις και οφίτσια, μένει να επιβεβαιωθούν.

Αλλοι λένε ότι η συμφωνία προβλέπει μια εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, είτε του Θ. Θεοχαρόπουλου είτε άλλου στελέχους.

Ένα σενάριο λέει ότι στο Επικρατείας θα πάει ο Δ. Χατζησωκράτης και ο Θεοχαρόπουλος θα διεκδικήσει ψήφο είτε για την Ευρωβουλή είτε σε κάποια περιφέρεια της Αθήνας.

Όλα αυτά ίσως να μην έχουν καμιά σημασία, Κυριακή κοντή γιορτή άλλωστε. Αυτό που έχει σημασία είναι όλο αυτό το σκηνικό συναλλαγής που στήθηκε και που δεν τιμά σε καμιά περίπτωση το χώρο της Αριστεράς.

Τι θα έλεγαν άραγε ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Γρηγόρης Γιάνναρος, ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης για τα βρόμικα πολιτικά παίγνια που έπαιξε ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος;

Και δεν εννοούμε μια φυσιολογική, ας πούμε, συζήτηση επί κοινών θέσεων με τον Αλέξη Τσίπρα. Όταν βρίζεις έναν πρωθυπουργό και κάθε μέρα στη Βουλή ασκείς σκληρή κριτική σε μια κυβέρνηση που –για εσένα- έφερε το χάος στη χώρα, πώς μετά μπορείς να σπεύδεις να συμμαχήσεις μαζί του;

Ο Θανάσης αποδείχθηκε Θανασάκης, και ποτέ δεν μπόρεσε να ξεπεράσει το σύνδρομο κατωτερότητας που είχε. Πήρε ένα κόμμα και το διέλυσε μέσα σε λίγα χρόνια. Εκανε συμφωνία με το ΚΙΝΑΛ και απέκτησε θέση βουλευτή χωρίς να διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού.

Και τώρα νταραβερίζεται με τον μέχρι πρότινος εχθρό του για να τον στηρίξει με ανταλλάγματα; Πόση ηθική μπορεί να κρύβει αυτή του η κίνηση;

Αυτά βλέπει ο κόσμος της Αριστεράς και απογοητεύεται. Του διέλυσε τα όνειρα ο ΣΥΡΙΖΑ, έρχεται και η λεγόμενη ανανεωτική αριστερά να του γκρεμίσει όλες τις ελπίδες για έναν χώρο πραγματικά αριστερό, δημοκρατικό, με ιδέες και λύσεις για τα αδιέξοδα της ελληνικής κοινωνίας.

Και τι βλέπουμε όλοι. Νταραβεριτζήδες της κακιάς ώρας που ξεπουλάνε ό,τι ιερό και όσιο υπάρχει στο χώρο που υποτίθεται ότι υπηρετούν.

Ο Θεοχαρόπουλος είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή, σύντομα μάλιστα, θα εξαφανιστεί από το πολιτικό σκηνικό. Ούτε το πολιτικό βάρος έχει, ούτε την πολιτική συγκρότηση να κάνει τίποτε περισσότερο από αυτό που ο ίδιος επέλεξε. Να γίνει δηλαδή κολαούζος του Τσίπρα σε μια προσπάθεια να αναδειχθεί η πλατιά απεύθυνση της συμφοράς.

Το πλέον έντιμο για τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ θα ήταν να διαλύσει το κόμμα- σφραγίδα, να κάνει την αυτοκριτική του, να αποσυρθεί και να επαναπροσδιορίσει τις θέσεις του. Να δει αν είναι χρήσιμος στην πολιτική σκηνή, κάτι που μάλλον δεν ισχύει αν κρίνει κανείς από την αποδοχή που είχε το κόμμα του και ο ίδιος από τον κόσμο.

Γράψτε το σχόλιο σας