Θα πρέπει να ζητήσω συγγνώμη από τους αναγνώστες που περίμεναν το επόμενο post μου (ελπίζω να υπάρχουν κάποιοι). Ήμουνα εκτός Αθηνών για το μεγαλύτερο διάστημα των δύο τελευταίων εβδομάδων, πρώτα στη Βρετανία και στη συνέχεια, στο Μεσολόγγι. Τώρα διαβάζω τα  σχόλια στα προηγούμενα post μου, και σας ευχαριστώ γι’αυτά. Είδα ότι συμπτωματικά ένας από τους σχολιαστές αναφέρει το Μεσολόγγι. Αυτή η αναφορά με ενέπνευσε να κάνω την σύνδεση ανάμεσα στα δύο ταξίδια μου.

Ενώ ήμουν στην Αγγλία, είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ το Μουσείο Ashmolean στην Οξφόρδη για τα εγκαίνια της έκθεσης «Από τον Ηρακλή στον Μέγα Αλέξανδρο», η οποία περιέχει θησαυρούς από τους Βασιλικούς Τάφους των Αιγών, την αρχαία πρωτεύουσα της Μακεδονίας, και αποτελεί μία πρωτοποριακή συνεργασία μεταξύ του Ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού και του Μουσείου. Οι θησαυροί – η ομορφιά τους, η λεπτότητά τους και η κατάστασή συντήρησής τους – είναι ένα υπέροχο θέαμα. Προσωπικά, ήμουν ευτυχής να ακούσω μια ενημερωτική και, με την κυριολεξία του όρου, ψυχαγωγική παρουσίαση για την ιστορία της Μακεδονίας από τον διακεκριμένο Βρετανό ιστορικό της Αρχαίας Ελλάδας Robin Lane Fox, διαλέξεις του οποίου παρακολουθούσα ως φοιτητής. Συνιστώ θερμά σε όποιον έχει την ευκαιρία να βρεθεί στην Βρετανία μέχρι τέλος Αυγούστου, οπότε και θα παραμείνει ανοικτή η έκθεση, να την επισκεφθεί.

Κατόπιν, το περασμένο Σαββατοκύριακο, βρέθηκα – για τρίτη φορά – στο Μεσολόγγι για την επέτειο της Εξόδου, μαζί με άλλους Πρέσβεις και ξένους επισκέπτες της πόλης. Παρά τις καιρικές συνθήκες που θύμιζαν περισσότερο Βρετανία και όχι Ελλάδα, οι εκδηλώσεις προς τιμήν των Ελλήνων ηρώων αγωνιστών και των ξένων Φιλελλήνων, συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του Λόρδου Βύρωνα, στο μνημείο του οποίου κατέθεσα στεφάνι – ήταν με κάθε τρόπο αντάξιες της παράδοσης του Μεσολογγίου. Ανυπομονώ να το επισκεφθώ και πάλι τον επόμενο χρόνο.

Πώς συνδέονται αυτά τα δύο ταξίδια;  Για μένα ο συνδετικός κρίκος είναι η διαρκής γοητεία που ασκεί η Ελληνική ιστορία, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή σε ανθρώπους απ’ όλο τον κόσμο.  Σ’έναν γοργά μεταβαλλόμενο κόσμο θεωρώ πως αυτό μπορεί να είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα για την Ελλάδα. Όπως έχουμε ανακαλύψει στην Βρετανία, δεν είναι παράδοξο να θυμόμαστε την ιστορία μας όσο παράλληλα συγκεντρωνόμαστε στην σύγχρονη ταυτότητα και το μέλλον μας. Σύντομα θα γράψω περισσότερα για το θέμα.

Δρ. Ντέιβιντ Λάντσμαν