«Τσουλήθρα» κάνει η δημοτικότητα Σαρκοζί και… έρχονται δημοτικές εκλογές
Ύστερα από δέκα μήνες στην προεδρία ο Νικολά Σαρκοζί έχει χάσει την εμπιστοσύνη της πλειονότητας των Γάλλων και το πρώτο «χειροπιαστό» δείγμα της λαϊκής δυσαρέσκειας εκτιμάται ότι θα καταγραφεί στις κάλπες που στήνονται στις 9 και 16 Μαρτίου για τις δημοτικές εκλογές.
Ύστερα από δέκα μήνες στην προεδρία ο Νικολά Σαρκοζί έχει χάσει την εμπιστοσύνη της πλειονότητας των Γάλλων και το πρώτο «χειροπιαστό» δείγμα της λαϊκής δυσαρέσκειας εκτιμάται ότι θα καταγραφεί στις κάλπες που στήνονται στις 9 και 16 Μαρτίου για τις δημοτικές εκλογές.
Ο μήνας του μέλιτος με το γαλλικό λαό, όταν ο «Σαρκό» απολάμβανε στις δημοσκοπήσεις ποσοστά πρωτοφανή, άρχισε να φθίνει από το φθινόπωρο. Στις αρχές του χρόνου η δημοτικότητα του έπεσε κάτω από το 50% και έκτοτε συνεχίζει να κατηφορίζει.
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, μόνο ένας στους τρεις Γάλλους εμπιστεύεται πλέον τον πρόεδρο, παρ όλα ταύτα ο Σαρκοζί επιμένει ότι η έλλειψη δημοτικότητας δεν θα τον εμποδίσει να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις του.
Μία άλλη δημοσκόπηση, που δημοσιεύεται τη Δευτέρα στην εφημερίδα Liberation δείχνει πόσο έχει διαβρωθεί η εικόνα του στα μάτια της κοινής γνώμης, καθώς 74% των ερωτηθέντων εκτιμούν ότι ο ένοικος του Μεγάρου των Ηλυσίων «δεν διαθέτει αρκετό αυτοέλεγχο».
Ένα πρώτο δείγμα της λαϊκής δυσαρέσκειας στο πρόσωπο του Σαρκοζί εκτιμάται ότι θα υπάρξει στις κάλπες, κατά τις δημοτικές εκλογές της 9ης και 16ης Μαρτίου, όπου το κεντροδεξιό κυβερνών κόμμα UMP είναι πιθανό να χάσει τον έλεγχο δεκάδων πόλεων από τους Σοσιαλιστές.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, ο Σαρκοζί τονίζει ότι θα συνεχίσει την πολιτική του, παρόλο που τα σύννεφα συσσωρεύονται στον οικονομικό ορίζοντα. Το μεγαλύτερο ατού του πιστεύεται πως είναι η διάρκεια της θητείας του, η οποία εκπνέει το 2012, χωρίς να διαγράφεται στο μεταξύ ο κίνδυνος αλλοίωσης της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που διαθέτει.
Όπως λέει ο ίδιος, χρέος του δεν είναι να είναι δημοφιλής, αλλά να συνεχίσει να είναι «υπερδραστήριος, ώστε να αφυπνίσει μία χώρα που κοιμόταν», όπως πιστεύει, πριν εκλεγεί εκείνος στην προεδρία.
Η μουσική παράσταση «ASTORIA» μάς μεταφέρει στη Νέα Υόρκη του Μεσοπολέμου, εκεί όπου μια μικρή Ελλάδα γεννιέται μέσα σε ένα καφενείο στην καρδιά της Αστόριας και το τραγούδι γίνεται φωνή, παρηγοριά και αντίσταση.