Αντισυνταγματική η αμνηστία στους δικτάτορες της Αργεντινής αποφάνθηκε η Δικαιοσύνη
Από το Ανώτατο Δικαστήριο της Αργεντινής ήλθε η δικαίωση για τους συγγενείς των χιλιάδων «εξαφανισμένων» στη διάρκεια της δικτατορίας του 1976-1983. Το Σώμα έκρινε αντισυνταγματικούς τους νόμους που ουσιαστικά χορηγούσαν αμνηστία στους στρατιωτικούς.
Από το Ανώτατο Δικαστήριο της Αργεντινής ήλθε η δικαίωση για τους συγγενείς των χιλιάδων «εξαφανισμένων» στη διάρκεια της δικτατορίας του 1976-1983. Το Σώμα έκρινε αντισυνταγματικούς τους νόμους που ουσιαστικά χορηγούσαν αμνηστία στους στρατιωτικούς.
Όπως αναφέρεται στον Τύπο της Αργεντινής, η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου ήταν σχεδόν ομόφωνη: επτά δικαστές ψήφισαν υπέρ, ένας κατά και ένας απείχε.
Οι νόμοι ψηφίστηκαν ο πρώτος το 1986 -γνωστός ως Punto Final- και ο δεύτερος το 1987 -γνωστός ως Obediencia Debida.
Ο πρώτος νόμος όριζε «τελικό σημείο» (η μετάφραση του τίτλου του από τα ισπανικά) στην άσκηση ποινικής δίωξης κατά των στρατιωτικών της περιόδου 1976-1983. Ουσιαστικά οδήγησε στην παραγραφή των εγκλημάτων.
Ο δεύτερος μιλούσε για την «οφειλόμενη υπακοή» (η αντίστοιχη μετάφραση του τίτλου από τα ισπανικά), των κατώτερων αξιωματικών στους ανώτερους. Με άλλα λόγια, πολλοί αξιωματικοί που συμμετείχαν σε βασανιστήρια δεν διώχθησαν δεδομένου ότι εκτελούσαν εντολές ανωτέρων.
Τους νόμους είχε ψηφίσει η κυβέρνηση του τότε προέδρου της Αργεντινής Ραούλ Αλφονσίν, ο οποίος δεχόταν πιέσεις (στο όριο της εξέγερσης) από στρατιωτικούς να σταματήσει τις ποινικές διώξεις.
Ωστόσο, με την απόφασή του το Ανώτατο Δικαστήριο ανοίγει το δρόμο στην άσκηση ποινικών διώξεων εις βάρος στρατιωτικών κάθε βαθμού.
Η εξέλιξη έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους χιλιάδες συγγενείς «εξαφανισμένων», ιδιαίτερα από τις «Μητέρες της πλατείας του Μαΐου».
Πρόκειται για τις μητέρες (σε ορισμένες περιπτώσεις τις γιαγιάδες) των ανθρώπων που «εξαφανίστηκαν» στη διάρκεια της δικτατορίας, οι οποίες συγκεντρώνονται στη συγκεκριμενη πλατεία κάθε εβδομάδα ζητώντας δικαιοσύνη. Στην πλατεία βρίσκεται το προεδρικό μέγαρο της Αργεντινής (γνωστό ως Casa Rosada).
Ο περονιστής πρόεδρος της Αργεντινής Νέστορ Κίρνσερ (ο οποίος φυλακίστηκε την περίοδο της δικτατορίας) εξέφρασε την ικανοποίησή του για την απόφαση. «Η περίοδος της ατιμωρησίας τελείωσε. Οι πολίτες θα σταθούν πλέον με ισότητα απέναντι στο νόμο» δήλωσε.
Αντίθετα, ο τότε πρόεδρος Ραούλ Αλφονσίν (πολιτικός αντίπαλος του Κίρσνερ) υπεραμύνθηκε της νομοθεσίας, εξηγώντας ότι οι νόμοι ήταν απαραίτητοι για την ενότητα της χώρας και την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο μέλλον.
Υπολογίζεται ότι 30 χιλιάδες άνθρωποι «εξαφανίστηκαν» στη διάρκεια της δικτατορίας της περιόδου 1976-1983.
Η Γεωργία Νταγάκη μας προσκαλεί την Παρασκευή 24 Απριλίου σε ένα μουσικό ταξίδι που συμπυκνώνει 20 χρόνια δημιουργικής πορείας, αναζήτησης και εξέλιξης.