Σύσσωμη η electronica χρωστά στους Kraftwerk το δεξί της χέρι. Είναι τόσο μεγάλη η επιρροή που άσκησαν (και ασκούν) οι Γερμανοί πρωτοπόροι των ηλεκτρονικών ήχων στους επιγόνους -οι οποίοι καθόρισαν τις σκηνές του house, του trance, του techno και όλων των άλλων κλάδων στο δέντρο της ηλεκτρονικής μουσικής- που ποτέ δεν ξεχάστηκε ή δεν ξεπεράστηκε […]
Σύσσωμη η electronica χρωστά στους Kraftwerk το δεξί της χέρι. Είναι τόσο μεγάλη η επιρροή που άσκησαν (και ασκούν) οι Γερμανοί πρωτοπόροι των ηλεκτρονικών ήχων στους επιγόνους -οι οποίοι καθόρισαν τις σκηνές του house, του trance, του techno και όλων των άλλων κλάδων στο δέντρο της ηλεκτρονικής μουσικής- που ποτέ δεν ξεχάστηκε ή δεν ξεπεράστηκε η μουσική τους· σε βαθμό που να αιφνιδιάζεται κανείς όταν συνειδητοποιεί ότι το «Tour De France Soundtracks» είναι το πρώτο νέο τους άλμπουμ εδώ και… δεκαεπτά χρόνια (από το -μέτριο- «Electric Cafe» του 1986). Η χαρακτηριστική για τους Kraftwerk εμμονή σε ό,τι έχει να κάνει με την κίνηση [ας θυμηθούμε τους θεματικούς κύκλους κλασικών τους άλμπουμ όπως το «Autobahn» (1974) και το «Trans-Europe Express» (1977)] εκφράζεται εδώ με δώδεκα συνθέσεις άμεσα συνδεδεμένες με (είτε εμπνευσμένες από) τον ποδηλατικό γύρο της Γαλλίας, ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά γεγονότα της Ευρώπης (μια ακόμη εμμονή της παρέας από το Ντίσελντορφ). Πυρήνα του άλμπουμ αποτελεί η σύνθεση «Tour de France», που είχε κυκλοφορήσει ως σινγκλ το 1983 και που επανεμφανίζεται εδώ σχεδόν ολοκληρωτικά αναδομημένη και εκτεταμένη σε τετραμερή σουίτα διάρκειας δεκατριών λεπτών αναλαμβάνοντας το ρόλο εισαγωγής. Οι τίτλοι των υπόλοιπων κομματιών αναφέρονται ευθέως στην πρώτη ύλη της έμπνευσής τους («Aero Dynamik», «Titanium», «Chrono», «Vitamin», «Elektro Kardiogramm» κ.λπ). Από συνθετική άποψη συναντάμε τις χαρακτηριστικές για τους δημιουργούς τους κυκλικές αναπτύξεις, τις μίνιμαλ pop δομές, τη ρομποτική μετρονομία, τις δραστικές, υποβλητικές μελωδίες (αν και όχι στην υπερεπάρκεια που μας είχαν συνηθίσει) εμπλουτισμένες με στοιχεία όπως η… γαλλική προφορά της διοχετευμένης μέσω vocoder φωνής του Ralf Hutter και η χρήση μαγνητοφωνημένων καρδιακών παλμών και προσομοιωμένης μέσω sequencer αναπνοής. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια μέσου βηματισμού ambient-techno πρόταση όχι πλέον ρεφορμιστική με τον τρόπο των παλαιών ημερών αλλά και διόλου παρωχημένη. Ωστόσο, αν εξαιρέσουμε τον τραπεζικό τους λογαριασμό, η κυκλοφορία αυτή ελάχιστα προσθέτει τόσο στο κύρος και τη φήμη των Γερμανών πιονιέρων όσο και στα ουκ ολίγα θησαυρισμένα τρόπαια του καλλιτεχνικού τους παρελθόντος. Κάθε δημιουργός πρέπει να αναγνωρίζει τη λεπτή εκείνη γραμμή πέρα από την οποία ριψοκινδυνεύει ατοπήματα ικανά να τον σπιλώσουν. Οι Kraftwerk δεν έχουν ακόμη διαβεί τη γραμμή αυτή, ίσως όμως να μην απέχουν πολύ.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.