Τρεις περιπέτειες που συγκαταλέγονται στη λίστα με τις εκατό πιο εμπορικές ταινίες στην ιστορία του σινεμά και έχουν βραβευτεί με Όσκαρ για τα εφέ, απέκτησαν ξανά την παλιά τους λάμψη και κορυφαίο πολυκάναλο ήχο, με στάμπα ΤΗΧ. Διατίθενται σε κουτί, μαζί με ένα δίσκο με πλούσιο έξτρα υλικό.Από δυο τρανταχτά ονόματα της κινηματογραφικής παραγωγής και […]
Τρεις περιπέτειες που συγκαταλέγονται στη λίστα με τις εκατό πιο εμπορικές ταινίες στην ιστορία του σινεμά και έχουν βραβευτεί με Όσκαρ για τα εφέ, απέκτησαν ξανά την παλιά τους λάμψη και κορυφαίο πολυκάναλο ήχο, με στάμπα ΤΗΧ. Διατίθενται σε κουτί, μαζί με ένα δίσκο με πλούσιο έξτρα υλικό. Από δυο τρανταχτά ονόματα της κινηματογραφικής παραγωγής και της σκηνοθεσίας περιμένει κανείς πολλά. Ωστόσο, το δίδυμο Σπίλμπεργκ-Λούκας τα… δίνει όλα. Και κινηματογραφικής ποιότητας εικόνα πλήρους ανάλυσης και υψηλών προδιαγραφών πολυκάναλο ήχο και έξτρα που καλύπτουν πλήρως τις τρεις θρυλικές ταινίες. Όσον αφορά στην εικόνα, το έμπειρο μάτι μπορεί να εντοπίσει διαφορές ανάμεσα στην πρώτη και την τρίτη ταινία, παραγωγές του 1981 και του 1989 αντίστοιχα. Είναι εμφανές ότι οι δημιουργοί δεν μπήκαν στη λογική του «στιλβώματος», δηλαδή δεν επενέβησαν στα πλάνα κατά τρόπο ώστε αυτά να αποκτήσουν ψεύτικη λάμψη και ανάγλυφη αίσθηση. Καθάρισαν τις κόπιες, αποκατέστησαν τις φθορές (διορθώθηκαν περίπου 970.000 καρέ σε κάθε φιλμ) και σε οπτικό επίπεδο παρέδωσαν στο κοινό τις ταινίες όπως ακριβώς καθεμιά τους προβλήθηκε στις αίθουσες. Για παράδειγμα, τα πλάνα στα δάση («Κυνηγοί…») εξακολουθούν να είναι κάπως σκοτεινά. Ως σύνολο, ωστόσο, η ταινία διαθέτει εξαιρετική λεπτομέρεια, βάθος στα πλάνα και ρεαλιστικά χρώματα. Το μεγάλο στοίχημα το κερδίζει ο ήχος. Τότε ήταν surround. Τώρα διαθέτει έξι διακριτά κανάλια που δημιουργούν και με το παραπάνω την πολυπόθητη αίσθηση περιβάλλοντος χώρου, ειδικά στην «Τελευταία Σταυροφορία». Ο ρεαλισμός των τυπικών εφέ (αεροπλάνα, εκρήξεις, ποδοβολητό) είναι κάτι που περιμένει κανείς. Αυτό που δεν περιμένει, είναι ορισμένες λεπτομέρειες: Ο ήχος του μαστιγίου άλλοτε ηχεί στις τέσσερις γωνιές του δωματίου και άλλοτε είναι τόσο ξαφνικός που σε κάνει να πετάγεσαι από το κάθισμά σου, ενώ τα φίδια (στη σκηνή του πηγαδιού) ακούγονται σαν να σέρνονται ανάμεσα στα πόδια του θεατή. Το «χαϊλάιτ» της έκδοσης είναι αναμφισβήτητα ο δίσκος με το πρόσθετο υλικό, που διαθέτει και ελληνικούς υπότιτλους. Ο Λοράν Μπουζερό, παραγωγός των έξτρα, είχε στη διάθεσή του άφθονο υλικό από τα στάδια της προ-παραγωγής και από τα γυρίσματα. Συγκέντρωσε όλους τους βασικούς συντελεστές, πήρε ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις και έφτιαξε τρία «Making of» (ένα για κάθε ταινία), καθώς και δεκάλεπτα φιλμάκια για τα stunt, τα εφέ, τη μουσική και την ηχητική μπάντα των ταινιών. Δεν υπάρχουν σκηνές που κόπηκαν. Ίσως να μην υπήρχαν, ίσως ο Λούκας να μη θέλησε να συμπεριλάβει το σχετικό υλικό. Υπάρχουν όμως μερικά σπάνια ντοκουμέντα, όπως τα screen test με τον Τομ Σέλεκ, αλλά και αποκαλύψεις: Δείτε πόσο απλά γυρίστηκαν κάποιες εντυπωσιακές σκηνές και με πόση φαντασία δημιούργησαν οι ειδικοί των ηχητικών εφέ ορισμένους ήχους. Συνολικά, πρόκειται για ένα must have. Από το περιεχόμενο έως το σχεδιασμό των μενού και το artwork των εξωφύλλων όλα «μυρίζουν» περιπέτεια μια άλλης, παλιάς και καλής εποχής. Όχι τόσο «εποχή της αθωότητας», όπως ορισμένοι τη θέλουν, αλλά μιας περιόδου κατά την οποία η μεγάλη οθόνη μάς χάριζε ατέλειωτες ώρες διασκέδασης, χωρίς να υποτιμά τη νοημοσύνη μας.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.