
From The Lion΄s Mouth – Κριτική
(Παρουσίαση από κοινού με το άλμπουμ “Jeopardy”) Λέγεται ότι στα κρίσιμα δέκατα του δευτερολέπτου πριν από ένα σοβαρό ατύχημα μπορεί κανείς να δει όλη του τη ζωή να περνά μπροστά από τα μάτια του. Θα πρέπει λοιπόν να συμπεράνω ότι τούτη η νέα ακρόαση, έπειτα από είκοσι χρόνια, των δύο πρώτων άλμπουμ των Sound ήταν […]
(Παρουσίαση από κοινού με το άλμπουμ “Jeopardy”)
Λέγεται ότι στα κρίσιμα δέκατα του δευτερολέπτου πριν από ένα σοβαρό ατύχημα μπορεί κανείς να δει όλη του τη ζωή να περνά μπροστά από τα μάτια του. Θα πρέπει λοιπόν να συμπεράνω ότι τούτη η νέα ακρόαση, έπειτα από είκοσι χρόνια, των δύο πρώτων άλμπουμ των Sound ήταν για μένα ένα σοβαρό ατύχημα. Δεν θα πω για τα προσωπικά μου -δεν θα ενδιέφεραν άλλωστε-, ίσως όμως αξίζει να σταθώ σε κάποιες από τις σκέψεις και τις παραστάσεις εκείνες, οπτικές και ακουστικές, που έφερε στην επιφάνεια η νέα ακρόαση τραγουδιών όπως το “Fire”, το “Skeletons”, το “Winning”, το “Resistance”. Έχουν, κατά βάση, να κάνουν με το πώς η μουσική μπορεί να εμπνεύσει και να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου, ως μονάδας, αλλά και μιας μικρής ή μεγάλης παρέας ανθρώπων ως κοινωνικής ομάδας. Οι επανεκδόσεις των “Jeopardy” (πρώτη κυκλοφορία 1980/συμπεριλαμβάνονται τα τέσσερα τραγούδια του EP “Live Instict”, που ηχογραφήθηκε ζωντανά τον Ιανουάριο του 1981) και “From The Lion’s Mouth” (1981) στάθηκαν αφορμή να αναμοχλευθούν πολλά.
Ας αρχίσουμε από τα πικρά. Δεν χωρά αμφιβολία ότι οι Sound, το λονδρέζικο κουαρτέτο με μέλη τους Adrian Borland (φωνητικά, κιθάρα, βασικός τραγουδοποιός), Michael Dudley (ντραμς), Graham “Green” Bailey (μπάσο) και Bi Marshall (σαξόφωνο/κλαρινέτο, μετά το “Jeopardy” αντικαταστάθηκε από τον Max Mayers) είναι το πιο αδίκως αγνοημένο σύνολο της μετά-το punk περιόδου. Η σκοτεινή, εσωστρεφής αλλά και ευαίσθητη, πολυεπίπεδη, σαρκαστική (“από τους πιο ασφαλείς χώρους ακούγονται οι γενναιότερες κουβέντες”) καίρια new wave μουσική τους πρόταση ποτέ δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα όρια ενός μικρού, αφοσιωμένου κοινού και να γνωρίσει την αποδοχή που πέτυχαν ομότιμα σύνολα όπως οι Joy Division, οι Echo & The Bunnymen, οι Magazine ή ακόμη και οι Psychedelic Furs ή οι Teardrop Explodes.
Δεν παύουν όμως οι Sound να αποτελούν εκπροσώπους υποδειγματικούς μιας εποχής φλεγόμενων φιλοδοξιών, αδιαπραγμάτευτης πίστης στο καλλιτεχνικό όραμα, ανιδιοτέλειας, βαθιάς αγάπης για τη μουσική και αποδοχής της αγάπης αυτής ως βασικής κινητήριας δύναμης -ακόμη και σκοπού- της ίδιας μας της ζωής. Ωστόσο, όπως κάθε Δον Κιχώτης, ανεξαρτήτως εποχής, το μόνο που τελικά κέρδισε ήταν η περιπλάνηση, έτσι και ο Borland με την παρέα του σταδιακά χάθηκαν στην ανωνυμία, μέχρι που στις 26 Απριλίου του 1999 o Borland χάθηκε και οριστικά αφαιρώντας ο ίδιος τη ζωή του. Τι μένει; Μια ανάπηρη νοσταλγία του ποιοι ήμαστε και πώς είχαμε φανταστεί ότι θα γίνουμε; Κάθε άλλο· κάτι τέτοιο δεν θα ήταν παρά μια ηττοπαθής απλούστευση. Αντιθέτως, μένει μια εύρωστη, έμπειρη, αγωνιστική στάση ζωής-εμπνευσμένης-από-τη-μουσική, όπως για χθες, έτσι για σήμερα και για αύριο.
Μένει, επίσης, ένα τελευταίο που δεν σας ξεκαθάρισα· αν τη γλίτωσα από το ατύχημα. Από βιολογική άποψη, ναι.
- Πικάσο εκατομμυρίων για 100 ευρώ: Στον υπερτυχερό Aρί Χονταρά ο πίνακας – Η αστεία αντίδραση του
- Ζαχαριάδης: Σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα ο κ. Λαζαρίδης θα είχε παραιτηθεί – Ώριμες οι συνθήκες για πρόταση δυσπιστίας
- Bring the Spring OFFERS
- Ο αποκλεισμός της Μπαρτσελόνα ήταν συνειδητός
- Η συμπερίληψη στο επίκεντρο της Δημάρχου Σερρών
- Μαροζάν – Τσιτσιπάς 2-1: Νέος πρόωρος αποκλεισμός…
- Stournaras Set for Third Term as Greece Central Bank Governor
- Ουγγαρία: Να παραιτηθεί ο πρόεδρος Τάμας Σούλιοκ ζητεί ο Μαγιάρ – «Δεν είναι άξιος να ενσαρκώσει την ενότητα»
Ακολουθήστε το in.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις






![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Τετάρτη 15.04.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/04/joe-leahy-NI3n0wZ85Kc-unsplash-1-315x220.jpg)
























































Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442