Διπλό άλμπουμ, με ζωντανές ηχογραφήσεις από συναυλίες του Κρητικού καλλιτέχνη κατά την περίοδο 1995-1999 και μία “εορταστική” κυκλοφορία, η οποία επαληθεύει αυτό που ψιθυρίζεται όλο και πιο συχνά: έχουμε τραγουδιστές αλλά δεν έχουμε τραγούδια για να τους αξιοποιήσουμε. Στο πρώτο CD υπάρχουν δεκαεπτά κομμάτια, γνωστές επιτυχίες που ερμήνευσε κατά καιρούς ο δημοφιλής τραγουδιστής (“Χαλκίδα”, “Μάτια […]
Διπλό άλμπουμ, με ζωντανές ηχογραφήσεις από συναυλίες του Κρητικού καλλιτέχνη κατά την περίοδο 1995-1999 και μία “εορταστική” κυκλοφορία, η οποία επαληθεύει αυτό που ψιθυρίζεται όλο και πιο συχνά: έχουμε τραγουδιστές αλλά δεν έχουμε τραγούδια για να τους αξιοποιήσουμε. Στο πρώτο CD υπάρχουν δεκαεπτά κομμάτια, γνωστές επιτυχίες που ερμήνευσε κατά καιρούς ο δημοφιλής τραγουδιστής (“Χαλκίδα”, “Μάτια παλάτια”, “Πάλι-πάλι”), καθώς και τραγούδια των Περίδη, Νικολόπουλου, Μάλαμα, Χατζιδάκι, άψογα ενορχηστρωμένα αλλά σε αναμενόμενες, χωρίς νεωτερισμούς ή “πειραγμένες”, εκτελέσεις. Το δεύτερο CD είναι και το πιο ενδιαφέρον. Σε αυτό ο Λιδάκης αναμετριέται με δώδεκα παλιά -και ίσως ξεχασμένα- λαϊκά, και βγαίνει παλικάρι. Κρατάω τα “Θλιμμένο σούρουπο”, “Για το χατήρι μιας παλιάς αγάπης”, “Απονιά”, “Πώς θα περάσει η βραδιά” και το “Παράνομη αγάπη”. Σπουδαίος τραγουδιστής! Τι κρίμα να δραστηριοποιείται σε εποχές μουσικής ένδειας…