Ενδιαφέρουσα απόπειρα συνδυασμού μελλοντολογίας και φιλοσοφίας με χαρακτήρες εικονικής πραγματικότητας να αναρρωτιούνται για το «δημιουργό» και τη σκοπιμότητα της ύπαρξής τους, με τις ζοφερές πόλεις του μέλλοντος, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί με τα «γκέτο» των μειονοτήτων και τον ανθρώπινο εγκέφαλο να αποκτά ιδιότητες υπολογιστή μέσα από εμφυτεύματα μνήμης και συναισθημάτων. Υπέροχα ντεκόρ, ατμοσφαιρικά πλάνα, η […]
Ενδιαφέρουσα απόπειρα συνδυασμού μελλοντολογίας και φιλοσοφίας με χαρακτήρες εικονικής πραγματικότητας να αναρρωτιούνται για το «δημιουργό» και τη σκοπιμότητα της ύπαρξής τους, με τις ζοφερές πόλεις του μέλλοντος, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί με τα «γκέτο» των μειονοτήτων και τον ανθρώπινο εγκέφαλο να αποκτά ιδιότητες υπολογιστή μέσα από εμφυτεύματα μνήμης και συναισθημάτων. Υπέροχα ντεκόρ, ατμοσφαιρικά πλάνα, η υπόθεση όμως είναι λίγο μπερδεμένη, οι διάφορες φιλοσοφικές θεωρίες λειτουργούν περισσότερο σαν «κερασάκι στην τούρτα» και ο θεατής αναγνωρίζει μεν τις προθέσεις των δημιουργών να φτιάξουν μια «ευρωπαϊκή» ταινία, αλλά θα προτιμούσε λιγότερα «εμφυτεύματα» και πιο στρωτή αφήγηση. Η κόπια που είδαμε είχε εικόνα σε φορμά 4:3 σχετικά διαυγή, αλλά με εμφανή θόρυβο. Ο ήχος ήταν αρκετά καλής ποιότητας, αλλά απέδιδε σωστά μόνο σε prologic. Σε stereo αναπαραγωγή το ένα κανάλι ακουγόταν αισθητά πιο δυνατά και είχες την εντύπωση ότι οι διάλογοι είχαν «μετακομίσει» δεξιά.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.