Λουκέτο μπαίνει μέχρι τις 28 Αυγούστου στο μοναστήρι του Αγίου Νεκτάριου στην Αίγινα, το οποίο αποτελεί όχι μόνο ένα από τα μεγαλύτερα Μοναστήρια της Ελλάδας, αλλά και μία από τις μεγαλύτερες ορθόδοξες εκκλησίες των Βαλκανίων.

Μετά από έρευνα που έγινε από κλιμάκιο του ΕΟΔΥ, διαπιστώθηκε ότι 16 από τις 25 μοναχές είναι θετικές στον κοροναϊό. Οι μοναχές και το βοηθητικό προσωπικό της Μονής από τις 6 σήμερα το πρωί, βρίσκονται σε καραντίνα, ενώ επιβάλλεται η τήρηση όλων των υγειονομικών μέτρων.

Σήμερα η Πολιτική Προστασία εξέδωσε και επίσημα ανακοίνωση, λέγοντας πως η απόφαση πάρθηκε μετά και από τη σύμφωνη γνώμη της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας της Δημόσιας Υγείας.

Ποιος όμως ήταν ο Άγιος Νεκτάριος και ποια η σημασία του Μοναστηριού στην Αίγινα.

Το Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου – Η σημασία του

Το Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα αποτελεί ένα από τα κορυφαία αξιοθέατα του νησιού και τόπο έλξης για τους επισκέπτες του οι οποίοι συρρέουν στο σημείο κατά χιλιάδες καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου για να προσκυνήσουν. Θεωρείται θαυματουργό καθώς ο Άγιος Νεκτάριος ή Νεκτάριος Πενταπόλεως ή Νεκτάριος Αιγίνης (1 Οκτωβρίου 1846 – 9 Νοεμβρίου 1920) είναι ένας σύγχρονος άγιος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ο οποίος πιστεύεται ότι πραγματοποίησε θαύματα ενώ βρισκόταν ακόμα εν ζωή. Επιπλέον, το Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα αποτελεί όχι μόνο ένα από τα μεγαλύτερα Μοναστήρια της Ελλάδας, αλλά και μία από τις μεγαλύτερες ορθόδοξες εκκλησίες των Βαλκανίων. Αν και γνωστό στο ευρύ κοινό, λίγο κόσμος γνωρίζει την αληθινή ιστορία και σημασία του.

Η λειτουργία του

Το Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου ξεκίνησε να λειτουργεί (επαναλειτούργησε για την ακρίβεια) από τον ίδιο τον Άγιο Νεκτάριο όταν έψαχνε έναν τόπο να στεγάσει ένα μοναστήρι για το τέλος της ζωής του, έναν «Εκκλησιαστικό Παρθενώνα», όπως έλεγε. Μαζί με 4 μοναχές οι οποίες επιθυμούσαν να μονάσουν υπό την πνευματική καθοδήγηση και εποπτεία του, βρήκε ένα παλαιό εγκαταλελειμμένο μοναστήρι στην Αίγινα στη θέση Ξάντος στο οποίο και αποφάσισε να στεγάσει τις 4 αυτές μοναχές και άλλες 3 που ήδη μόναζαν στο νησί. Το μοναστήρι επαναλειτούργησε το 1904 υπό την καθοδήγηση του Αγίου Νεκταρίου, παρ’ ότι αυτός ακόμα βρισκόταν στη Ριζάρειο Σχολή – ο ίδιος εγκαταστάθηκε μόνιμα στο νησί το 1908. Τη σημερινή μορφή του απέκτησε το χρονικό διάστημα 1973- 1994, με τους ντόπιους να χτίζουν πάνω στα ερείπια ενός βυζαντινού μοναστηριού. Η εκκλησία σήμερα διαθέτει δύο ψηλά καμπαναριά και τέσσερις σειρές από παράθυρα (με το χαρακτηριστικό κόκκινο τόξο) για επιστέγασμα.

Τα Θαύματα του Αγίου Νεκταρίου

Ο Νεκτάριος έγινε πολύ σύντομα αγαπητός και το Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου θεωρήθηκε και θεωρείται θαυματουργό χάρη στα θαύματα που πιστεύεται ότι πραγματοποίησε ο Νεκτάριος ενώ βρισκόταν ακόμα εν ζωή.

Συγκεκριμένα, η παρουσία του στην Αίγινα, συνδέθηκε με δύο γεγονότα, που τον κατέστησαν άμεσα λαοφιλή. Ο Νεκτάριος αρχικά θεράπευσε έναν δαιμονισμένο νέο κάτι που γρήγορα μαθεύτηκε στο νησί. Στη συνέχεια και χάρη σε αυτό το πρώτο γνωστό από μαρτυρίες θαύμα, χωρικοί της Αίγινας τον επισκέφτηκαν ζητώντας του να λειτουργήσει και να δεηθεί στο Θεό παρακαλώντας Τον να βρέξει. Είχαν περάσει 3 ολόκληρα χρόνια χωρίς βροχή στο νησί με αποτέλεσμα να έχει προκληθεί εκτεταμένη ανομβρία και οικονομική ζημία για τους κατοίκους του. Ο Νεκτάριος, μαζί με τη σύσσωμη παρουσία των νησιωτών, πράγματι λειτούργησε και προσευχήθηκε στο Θεό και την ίδια μέρα άρχισε να βρέχει. Τα δύο αυτά γεγονότα εξελήφθησαν ως θεϊκά σημάδια από τους Αιγινήτες και ο Άγιος Νεκτάριος θεωρείτο από αυτούς εν ζωή Άγιος (πριν ακόμα ανακηρυχθεί και επίσημα ως Άγιος).

Αλλά και μετά θάνατον, υπάρχουν γεγονότα που περιγράφουν οι μοναχές, οι ιερείς και οι νησιώτες της Αίγινας τα οποία είναι πραγματικά αξιοπερίεργα και τα οποία δικαιολογούν τη σημερινή του λαοφιλία. Λέγεται ότι στο διπλανό κρεβάτι όπου νοσηλευόταν ο Άγιος Νεκτάριος και όπου κοιμήθηκε, νοσηλευόταν ένας παραπληγικός, ο οποίος, όταν ακούμπησε τη φανέλα του κεκοιμημένου Αγίου επάνω του θεραπεύτηκε. Λέγεται ακόμα ότι κατά τη μεταφορά του δεν είχε βάρος, ενώ το μέτωπό του ανάβλυζε μύρο. Το μεγαλύτερο όμως μυστήριο είναι ότι το λείψανο του Αγίου παρά τις 3 ταφές και εκταφές παρέμενε αναλλοίωτο για περισσότερα από 30 χρόνια. Το λείψανό του, για πρώτη φορά, εξετάφη 3 χρόνια μετά την κοίμησή του και σήμερα η κάρα και τα οστά του Αγίου Νεκταρίου φυλάσσονται στην ιερά μονή της Αγίας Τριάδος που ίδρυσε ο ίδιος στην Αίγινα.

Η κοίμηση του Αγίου Νεκταρίου και η ανακήρυξή του σε Άγιο

Ο Άγιος Νεκτάριος – που πλέον είναι ο προστάτης της Αίγινας – πέθανε το 1920 στο Αρεταίειο Νοσοκομείο από καρκίνο του προστάτη, ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο ποιμαντικό, θεολογικό και συγγραφικό έργο. Ο Νεκτάριος δεν ανακηρύχθηκε Άγιος αμέσως όταν πέθανε παρά έπειτα από 40 χρόνια (20 Απριλίου 1961). Ήταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας που έκρινε πως έπρεπε να τον ανακηρύξει Άγιο καθώς είχε πραγματοποιήσει μεγάλο ποιμαντικό και εκκλησιαστικό έργο. Έκτοτε το Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα θεωρείται μία πηγή ελπίδας για τους ευσεβείς πιστούς και όχι μόνο.

«Ο άνθρωπος του Θεού»: Η πολυαναμενόμενη ταινία με τον Αρη Σερβετάλη ως Αγιο Νεκτάριο

Εν τω μεταξύ 100 χρόνια μετά την κοίμηση του Αγίου Νεκταρίου μεταφέρεται για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη η ζωή του. Η κινηματογραφική ταινία «Ο ανθρωπος του Θεού» (Μan of God) που βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας και στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λος Άντζελες θα προβληθεί στους Ελληνικούς κινηματογράφους τον Αυγούστου με πρωταγωνιστή τον Αρη Σερβετάλη.

Την ταινία σκηνοθετεί η Σερβικής καταγωγής Yelena Popovic που υπογράφει και το σενάριο. Ο Άγιος Νεκτάριος βρίσκει τον ιδανικό πρωταγωνιστή στο πρόσωπο του ταλαντούχου Άρη Σερβετάλη (Μήλα, Άλπεις). Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στις πραγματικές τοποθεσίες που έζησε και έδρασε ο Άγιος Νεκτάριος, στην Αττική και φυσικά την Αίγινα.

Μία γεύση από την ταινία στο παρακάτω βίντεο

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο