Ένα γκολ – αλητεία. Ένα γκολ – ποίημα. Ένας θείος ποδοσφαιριστής. Ή μάλλον, ένας θεϊκά ανθρώπινος ποδοσφαιριστής. Ανθρώπινος, απελπιστικά ανθρώπινος. Τρωτός και άτρωτος. Δύο ομάδες. Δύο έθνη. Ένα παιχνίδι «πνιγμένο» στις πολιτικές του προεκτάσεις. Σαν σήμερα, 22 Ιουνίου του 1986, ένας βραχύσωμος τυπάκος από την Αργεντινή σήκωνε στις πλάτες του τις ψυχές του λαού του. Με το χέρι έπαιρνε την δική του εκδίκηση εκ μέρους τους. Δεν μετάνιωσε ποτέ. Δεν θα ήταν ο Μαραντόνα αν μετάνιωνε. Και για να κλείσει τα στόματα, για να μην καταδικάσει το ματς στη σκιά της αμφισβήτησης, σκόρπισε και λίγο ποδόσφαιρο. Ένα γκολ στα δίχτυα της αιωνιότητας.
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Ο Στεφάν Λανουά είχε καλά λόγια να πει σε κάποιους διαιτητές, όμως σε άλλους έκανε και παρατηρήσεις. Ολα όσα έγιναν, με κλειστές πόρτες, στο σεμινάριο των διαιτητών και των βοηθών της Super League
Ο Τζενάρο Γκατούζο ευχαρίστησε όλους τους Ιταλούς για την στήριξή τους και δήλωσε πως αποχωρεί από τον πάγκο της «σκουάντρα ατζούρα» με πόνο στην καρδιά.