Η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία
Το αμερικανικό Σύνταγμα και εν γένει το πολιτικό σύστημα διέπονται από μια κεντρική φιλοσοφία: αυτή του checks and balances, δηλαδή των πολλαπλών ελέγχων. Το κάθε κέντρο εξουσίας ελέγχει το άλλο και κανένα δεν δρα αυθαίρετα. Στα χέρια του προέδρου βρίσκεται η εκτελεστική εξουσία. Κυβερνά τη χώρα, διορίζει την κυβέρνηση, υπογράφει συνθήκες και είναι ο αρχηγός […]
Το αμερικανικό Σύνταγμα και εν γένει το πολιτικό σύστημα διέπονται από μια κεντρική φιλοσοφία: αυτή του checks and balances, δηλαδή των πολλαπλών ελέγχων. Το κάθε κέντρο εξουσίας ελέγχει το άλλο και κανένα δεν δρα αυθαίρετα.
Στα χέρια του προέδρου βρίσκεται η εκτελεστική εξουσία. Κυβερνά τη χώρα, διορίζει την κυβέρνηση, υπογράφει συνθήκες και είναι ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Ιστορικά ο πρόεδρος είναι κερδισμένος ως θεσμός, μια που το 19ο αιώνα οι εξουσίες του, και γενικότερα της κεντρικής κυβέρνησης, ήταν εξαιρετικά περιορισμένες.
Ο πρόεδρος έχει στα χέρια του μια εξαιρετικά σημαντική εξουσία που συχνά ξεχνάμε: διορίζει τους ισόβιους δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, το οποίο κρίνει τη συνταγματικότητα των νόμων. Αυτό σημαίνει πως, αν ένας συντηρητικός πρόεδρος διορίσει συντηρητικούς δικαστές, η απόφασή του αυτή θα επηρεάζει την πολιτική και την κοινωνική ζωή των ΗΠΑ για πολύ καιρό μετά την αποχώρησή του από την προεδρία.
Το Κογκρέσο -το κέντρο της νομοθετικής εξουσίας- χωρίζεται σε δύο τμήματα: τη Βουλή των Αντιπροσώπων, τα 435 μέλη της οποίας έχουν διετή θητεία, και τη Γερουσία, με 100 μέλη που εκλέγονται για έξι χρόνια. Το Κογκρέσο όχι μόνο ψηφίζει τους νόμους, αλλά εγκρίνει το διορισμό πολλών αξιωματούχων της κυβέρνησης, ενώ πρέπει να επικυρώνει τις όποιες συνθήκες υπογράφει ο πρόεδρος.
Ο πρόεδρος έχει δικαίωμα άσκησης βέτο σε νόμους που ψηφίζει το Κογκρέσο, το οποίο με τη σειρά του μπορεί να ανατρέψει το προεδρικό βέτο με τα δύο τρίτα των ψήφων.
Έτσι, αν και ο πρόεδρος κυβερνά τη χώρα, δεν μπορεί να διακινδυνεύσει να έχει κακές σχέσεις με το Κογκρέσο. Από την άλλη, τα μέλη του Κογκρέσου δεν μπορούν να δρουν πάντα με μια στενά κομματική αντίληψη και να δημιουργούν αδικαιολόγητα προβλήματα στον πρόεδρο ιδιαίτερα όταν αυτός είναι δημοφιλής ή τα μέτρα που προτείνει έχουν την υποστήριξη της κοινής γνώμης.
Προκειμένου να κυβερνηθεί η χώρα, αλλά και για να μην κατηγορηθούν για μικροκομματική συμπεριφορά, τα δύο μέρη πρέπει να βρουν ένα modus vivendi, έναν τρόπο να συνεργάζονται.
Σήμερα οι Δημοκρατικοί έχουν 51 από τους 100 γερουσιαστές, και 192 από τις 425 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν 47 έδρες στη Γερουσία και 242 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ
- Νίκολιτς: «Θέλαμε να βρει φόρμα ο Γιόβιτς»
- Ουκρανία: Ο επικεφαλής διαπραγματευτής Ουμέροφ δηλώνει ότι είχε «ουσιαστικές» συνομιλίες με τις ΗΠΑ
- Τα όμορφα πρότζεκτ, όμορφα μπορούν να καούν
- Λάρισα: «Τρελή» πορεία ΙΧ κατέληξε στις προστατευτικές μπάρες – Νεκρός ο οδηγός
- Ο Μπραχίμ Ντίας έχασε το πέναλτι – Εκτέλεσε α λα Πανένκα και απέκρουσε ο γκολκίπερ της Σενεγάλης (vid)
- Η Γκουίνεθ Πάλτροου ανησυχούσε για τις ερωτικές σκηνές με τον Τιμοτέ Σαλαμέ στο «Marty Supreme» – Τελός καλό, όλα καλά
- Η ΕΕ θα σηκώσει το γάντι Τραμπ; – Σχέδια γα δασμούς-αντίποινα 93 δισ. ευρώ
- Χαμός στον τελικό του Κόπα Αφρικα: Έφυγαν οι Σενεγαλέζοι στο 97′ μετά το πέναλτι υπέρ του Μαρόκου (vids)
Ακολουθήστε το in.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Κυριακή 18.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/spenser-sembrat-i607NbWkXow-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442