Έχω καιρό να σας γράψω. Μάλλον το απέφευγα, μάλλον περίμενα... Δεν ξέρω πώς να το δικαιολογήσω. Ίσως να μην ήξερα πως και τι να γράψω. Για να πω την αλήθεια και τώρα που γράφω δεν είμαι βέβαιος για ότι γίνεται στον Παναθηναϊκό. Όχι ότι δεν ξέρω.
Έχω καιρό να σας γράψω. Μάλλον το απέφευγα, μάλλον περίμενα… Δεν ξέρω πώς να το δικαιολογήσω. Ίσως να μην ήξερα πως και τι να γράψω. Για να πω την αλήθεια και τώρα που γράφω δεν είμαι βέβαιος για ότι γίνεται στον Παναθηναϊκό. Όχι ότι δεν ξέρω. Ξέρω και μάλιστα πολύ καλά. Άλλωστε σε αυτό τον σύλλογο είμαι από 12 μόλις ετών ξέρω πρόσωπα και πράγματα, απλά δεν φανταζόμουν την χαοτική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε πλέον.
Και δεν μιλάω μόνο για το ανδρικό τμήμα βόλεϊ το οποίο και υπηρετώ και που είμαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει μέλλον, από οικονομικής πλευράς πάντα. Και πώς να υπάρχει άλλωστε όταν μία ομάδα δηλώνεται στο Champions League και μετά κάνει έρανο για να μπορέσει να ταξιδέψει.
Δεν υπάρχει καμία λογική. Ζούμε τον απόλυτο παραλογισμό, τα τελευταία δύο χρόνια. Το οικονομικό πρόβλημα είναι μεγάλο και όχι μόνο για τον Παναθηναϊκό. Το βλέπω το καταλαβαίνω, όμως και η οργάνωση είναι ανύπαρκτη. Στο τμήμα μας δίνονται προκαταβολές για μεταγραφές και μετά από δύο μήνες δεν υπάρχουν χρήματα ούτε για το ενοίκιό τους και οι παίκτες φεύγουν. Στο πόλο ο κ. Πατέρας (και μπράβο του) έδωσε χρήματα και έκανε δύο μεταγραφές και οι παίκτες δεν έχουν πισίνα να κάνουν προπόνηση.
Δεν πήγα στη γενική συνέλευση του Ερασιτέχνη, και καλύτερα μάλλον γιατί όταν άκουσα την πρόταση για να βγει η ομάδα από το αδιέξοδο επαληθεύτηκαν ακόμα μία φορά οι σκέψεις περί καμίας λογικής. Πρέπει λέει να φτιαχτούν Ακαδημίες με 10.000 παιδιά για να σωθούμε!!!!
Εμείς πάντως σαν ομάδα, όπως είπα και στη συνέντευξη Τύπου μετά την ήττα μας στη Λαμία, κάνουμε ότι μπορούμε. Νιώθω πολύ υπερήφανος για τους συμπαίκτες μου και τον προπονητή μου. Μπαίνουμε και παλεύουμε όλα τα παιχνίδια.
Θεωρώ ότι η ομάδα είναι ήδη διαλυμένη και αυτοί που την έχουν διαλύσει, δεν έχουν το θάρρος να βγουν να το πουν για να το ξέρεις και ο κόσμος. Ίσως περιμένουν να σταματήσουμε εμείς για να μας ρίξουν την ευθύνη.
Αυτά για τώρα…
Υ.Σ. Ευτυχώς που υπάρχει και ο κόσμος. Στη Λαμία ήταν 500 και κάθε φορά που τους βλέπω καταλαβαίνω σε ποια ομάδα παίζω. Ευχαριστώ για αυτό!!!!!!!
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Μυστικά, σχέσεις και συγκρούσεις ξεδιπλώνονται μέσα από τις ζωές τριών ανθρώπων που προσπαθούν να σταθούν ο ένας απέναντι στον άλλον και τελικά απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό.
Πέντε ερωτικές ιστορίες, τοποθετημένες σε διαφορετικές εποχές της Ελλάδας, συνθέτουν το κοινό σύμπαν του έργου «Η Αστερόσκονη», όπου άνθρωποι και χρονικότητες συναντιούνται γύρω από την ίδια ανάγκη για αγάπη και σύνδεση.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας