Α’ βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1970, βραβείο Ζωρζ Σαντούλ το 1971, καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ Hyères επίσης το 1971, ειδική μνεία της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου το 1971. Μετά από χρόνια δουλειάς στη Γερμανία, ένας άντρας επιστρέφει στο χωριό του, στην Ηπειρο: μια χούφτα πέτρινα σπίτια σε […]
Α’ βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1970, βραβείο Ζωρζ Σαντούλ το 1971, καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ Hyères επίσης το 1971, ειδική μνεία της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου το 1971.
Μετά από χρόνια δουλειάς στη Γερμανία, ένας άντρας επιστρέφει στο χωριό του, στην Ηπειρο: μια χούφτα πέτρινα σπίτια σε μια έρημη, τραχιά και αποδεκατισμένη περιοχή από τα τόσα χρόνια μετανάστευσης, όπου μετράνε τις μέρες τους οι λιγοστοί εναπομείναντες κάτοικοι – γέροι, γυναίκες και μικρά παιδιά. Κανένας δεν τον περιμένει, ενώ η κόρη του, στο κατώφλι του σπιτιού, δεν τον αναγνωρίζει. Λίγες μέρες αργότερα, η σύζυγος , με τη βοήθεια του εραστή της, τον σκοτώνει και τον θάβει στον κήπο, φυτεύοντας κρεμμυδάκια πάνω στον τάφο του. Καίει τα ρούχα και τα λιγοστά υπάρχοντά του, και διαδίδει στο χωριό ότι ο άντρας της ξαναέφυγε για τη Γερμανία. Για να κάνει ακόμα πιο πιστευτή την αναχώρησή του και για να δημιουργήσει ένα άλλοθι, φεύγει με τον εραστή της για τα Γιάννενα. Στο ξενοδοχείο δίνουν το όνομα του συζύγου και μιας άλλης γυναίκας. Στο χωριό όμως η ξαφνική αναχώρηση του μετανάστη δημιουργεί υποψίες και γρήγορα θα φθάσει η αστυνομία. Το χρονικό του φόνου ολοκληρώνεται με τη σύλληψη της γυναίκας, αλλά η δραματική κοινωνική πραγματικότητα του χωριού παραμένει ανοιχτή πληγή. Η ταινία τελειώνει με την επανάληψη της σκηνής του φόνου.
Τις Παρασκευές 20, 27 Φεβρουαρίου και 6 Μαρτίου, αλλά και τα Σάββατα 14, 21, 28 Μαρτίου και 4 Απριλίου, ο Μανώλης Μητσιάς και η Βίκυ Καρατζόγλο δίνουν «Ραντεβού στο Άλσος».