Όταν οι ηθοποιοί αναλαμβάνουν ρόλο πολιτικού…

91

Σε μια εποχή όπου τα όρια ανάμεσα στη βιομηχανία του θεάματος και την πολιτική θολώνουν, όπου οι πολιτικοί συχνά αναλαμβάνουν ρόλους σταρ οι ίδιοι, δεν είναι παράδοξο φαινόμενο το πέρασμα από την υποκριτική στο πολιτικό σκηνικό.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο Ρόναλντ Ρίγκαν, ο οποίος έφτασε μέχριτο Λευκό Οίκο. Αν και παραδοσιακά το Χόλιγουντ τάσσεται στην πλειοψηφία του υπέρ των Δημοκρατικών, οι περισσότεροι ηθοποιοί που έκαναν την υπέρβαση και πέρασαν στην πολιτική ανήκουν στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικάνων.

Το δρόμο άνοιξε ο ηθοποιός Τζορτζ Μέρφι, που είχε εμφανιστεί σε πολλές κωμωδίες και μιούζικαλ, ενώ υπηρέτησε και ως πρόεδρος του Σωματείου Κινηματογραφικών Ηθοποιών (SAG). Το 1964 έγινε γερουσιαστής, μετά από θητεία στην επιτροπή Ρεπουμπλικάνων της Καλιφόρνια.

Αλλά και ο Ρόναλντ Ρίγκαν δεν βρέθηκε στην πολιτική από το πουθενά. Για επτά χρόνια διετέλεσε και εκείνος πρόεδρος του SAG, πριν γίνει κυβερνήτης της Καλιφόρνια και τελικά κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 1980, επικρατώντας του Δημοκρατικού Τζίμι Κάρτερ. Επανεξελέγη με μεγάλη διαφορά το 1984. Δημοσκόπηση που διεξήγαγε το 2007 το Gallup έδειξε ότι οι πολίτες των ΗΠΑ τον κατατάσσουν δεύτερο στη λίστα των «σπουδαιότερων Αμερικανών προέδρων», μετά τον Αβραάμ Λίνκολν.

Τα βήματα του Ρίγκαν ακολούθησε ο –επίσης Ρεπουμπλικάνος- Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ που σήμερα βρίσκεται στη δεύτερη θητεία του ως κυβερνήτης της Καλιφόρνια, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι θα επιδιώξει μια θέση στη Γερουσία το 2010.

Αρκετές παρουσίες της μικρής οθόνης πέρασαν στο Κογκρέσο: ο Σαλβατόρε Φίλιπ «Σόνι» Μπόνο (The Sonny and Cher Show), ο Φρεντ Γκράντι (Το πλοίο της Αγάπης) και ο Μπεν Τζόουνς (Οι Ντιούκς).

Προσφάτως ο Φρεντ Τόμπσον διεκδίκησε το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων για τις προεδρικές εκλογές. Ο Τόμπσον ακολούθησε μια πρωτότυπη επαγγελματική πορεία. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δικηγόρος και μάλιστα υπήρξε σύμβουλος των Ρεπουμπλικάνων στην επιτροπή της Γερουσίας που διερευνούσε το σκάνδαλο Watergate. Στην υποκριτική πέρασε το 1985, ερμηνεύοντας συνήθως ρόλους κυβερνητικών αξιωματούχων. Το 1994 κλήθηκε να αναπληρώσει τη θέση του Αλ Γκορ στη Γερουσία και δύο χρόνια μετά επανεξελέγη για κανονική θητεία. Στο τέλος της θητείας του επέστρεψε στην υποκριτική, ερμηνεύοντας στην επιτυχημένη σειρά του NBC Νόμος και Τάξη τον περιφερειακό Εισαγγελέα Αρθουρ Μπραντς, ρόλος για τον οποίο είναι γνωστός. Έφυγε από τη σειρά για να διεκδικήσει το χρίσμα, αλλά αποσύρθηκε τον Ιανουάριο μετά από μία σειρά αρνητικών αποτελεσμάτων.

Ο Τζέρι Σπρίνγκερ ακολούθησε την αντίθετη οδό: έγινε παρουσιαστής επιτυχημένου ριάλιτι σόου, μετά τη θητεία του στην πολιτική. Ο Τζ.Σπρίνγκερ εργάστηκε στην προεκλογική καμπάνια του Ρόμπερτ Κένεντι το 1968 και το 1977 εξελέγη δήμαρχος του Σινσινάτι. Απέτυχε ωστόσο να γίνει κυβερνήτης του Οχάιο το 1982 και έτσι επιδίωξε καριέρα στην ψυχαγωγία, παρουσιάζοντας το ριάλιτι σόου The Jerry Springer Show.

Ο Κλιντ Ίστγουντ έκανε και αυτός το πέρασμά του από την πολιτική. Το 1986 εκλέγεται δήμαρχος στη μικρή πόλη Κάρμελ της Καλιφόρνια (με ποσοστό 72%), ενώ κατά τη διάρκεια της καριέρας του υποστήριξε ανοιχτά τους Ρεπουμπλικάνους.

Δεν είναι φυσικά απαραίτητο ότι όλοι οι ηθοποιοί έχουν επιτυχημένες καριέρες στην πολιτική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Σίρλεϊ Τεμπλ που το 1967 –σχεδόν 20 χρόνια αφότου εγκατέλειψε την υποκριτική- προσπάθησε (ανεπιτυχώς) να μπει στο Κογκρέσο.

Πολλοί ηθοποιοί ασχολήθηκαν με την πολιτική, χωρίς ποτέ να συμμετάσχουν σε εκλογές. Για παράδειγμα ο Γουόρεν Μπίτι εκφράστηκε συχνά με σκληρά λόγια τόσο για τους Ρεπουμπλικάνους, όσο και για τους Δημοκρατικούς και μάλιστα το 2000 σκέφτηκε να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος –κάτι που δεν έγινε. Το ίδιο συνέβη και με τη Σίμπιλ Σέπερντ, η οποία υποστήριζε πάντοτε με θέρμη τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και την έκτρωση και είχε μάλιστα σκεφτεί να επιδιώξει μια υποψηφιότητα με αιχμή αυτά τα θέματα.

Ο Πολ Νιούμαν υποστήριξε ενεργά τον πολιτικό Γιουτζίν Μακ Κάρθι στην προσπάθειά του να κερδίσει το χρίσμα των Δημοκρατικών, συμμετέχοντας μάλιστα σε πολλές προεκλογικές εκστρατείες. Για το λόγο αυτό βρέθηκε στο νούμερο 19 της λίστας των εχθρών του Ρίτσαρντ Νίξον.

Οι φήμες πάλι που έκαναν λόγο για πιθανή υποψηφιότητα του Τζορτζ Κλούνι, ο οποίος έχει συχνά εκφράσει μέσα από τις ταινίες του και την ακτιβιστική του δράση τις πολιτικές του πεποιθήσεις, αποτελούν μάλλον ευσεβείς πόθους των θαυμαστών του, παρά σοβαρή πιθανότητα. Οι θαυμαστές του πάντως πρόλαβαν να φτιάξουν και γκρουπ με τίτλο «Ο Κλούνι για πρόεδρος».

Αγγελική Στελλάκη

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ