Προβληματίζει τον Πλατινί η συνύπαρξη Τουρκίας-Αρμενίας στα προκριματικά Μουντιάλ
Εκτός από τα καθημερινά ή τα χρόνια προβλήματα του ποδοσφαίρου που έχει να αντιμετωπίσει ο Μισέλ Πλατινί, υπάρχουν και τα έκτακτα, τα οποία δεν έχουν πάντα σχέση με το ποδόσφαιρο. Οπως, αυτό που προέκυψε μετά την κλήρωση του Mουντιάλ, η οποία φέρνει την Τουρκία και την Αρμενία στον ίδιο όμιλο.
Εκτός από τα καθημερινά ή τα χρόνια προβλήματα του ποδοσφαίρου που έχει να αντιμετωπίσει ο Μισέλ Πλατινί, υπάρχουν και τα έκτακτα, τα οποία δεν έχουν πάντα σχέση με το ποδόσφαιρο. Οπως, αυτό που προέκυψε μετά την κλήρωση του Mουντιάλ, η οποία φέρνει την Τουρκία και την Αρμενία στον ίδιο όμιλο.
Ο πρόεδρος της UEFA μετά από ημέρες επαφών και διαπραγματεύσεων δήλωσε ότι οι δυο πλευρές τον διαβεβαίωσαν πως οι αγώνες μπορούν να λάβουν χώρα, παρά τις πολιτικές και ιστορικές διαφορές που έχουν.
Ο λαός της Αρμενίας όμως, δεν βλέπει με καλό μάτι αυτή τη συνύπαρξη των δυο, έστω και σε έναν αγωνιστικό χώρο, όπου θα κληθούν να διεκδικήσουν βαθμούς κι όχι την αναγνώριση ή όχι μιας ιστορικής αλήθειας.
Η γενοκτονία των Αρμενίων από τους οθωμανούς το 1915 είναι μια σκληρή – ιστορική αλήθεια, που οι Τούρκοι αρνούνται να την παραδεχθούν. Αντιθέτως, δια νόμου θεωρούν εγκληματική ενέργεια, ακόμα και τη διατύπωση του όρου γενοκτονία για την υπόθεση αυτή, μέσα στα σύνορά τους.
Στις 24 Απριλίου του 1915 ξεκίνησε η σφαγή με κυβερνητική απόφαση. Οι τουρκικές αρχές με πρόφαση την απειλή της εθνικής ασφάλειας, την οποία κατά την άποψή τους υπέσκαπταν οι αρμένιοι, αβαντάροντας τις επεκτατικές βλέψεις της ρωσικής αυτοκρατορίας, συνέλαβαν 250 διακεκριμένους πολίτες της Κωνσταντινούπολης με αρμενική καταγωγή.
Οι περισσότεροι από αυτούς σκοτώθηκαν υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Αυτή ήταν η αρχή για να αναλάβει από το Μάιο του ίδιου χρόνου, ο τουρκικός στρατός μια εκστρατεία απέλασης δια της βίας που κατέληξε σε γενοκτονία.
Εκατοντάδες χιλιάδες αρμένιοι εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους και οδηγήθηκαν χωρίς νερό και φαγητό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου οι περισσότεροι από αυτούς βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν. Υπάρχουν μαρτυρίες για βιασμούς γυναικών και δολοφονίες παιδιών. Η γενοκτονία των αρμενίων είναι η δεύτερη μεγαλύτερη, που ερευνήθηκε, αναλύθηκε και συζητήθηκε περισσότερο, μετά από αυτή των εβραίων.
Κι όμως ακόμα και σήμερα οι τούρκοι δεν παραδέχονται ότι ο θάνατος τόσων ανθρώπων έγινε με ένα συστηματικό πλάνο και κυβερνητική εντολή. Εκτός αυτού έχουν κλείσει από το 1993 τα σύνορά τους στους αρμένιους, για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην κατοχή περιοχής του Αζερμπαϊτζάν από τους αρμένιους.
Στα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2008, Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν κληρώθηκαν στον ίδιο όμιλο. Η λύση ήταν να μην γίνουν τα δυο παιχνίδια. Ομως, πρόκειται για δυο χώρες που έτσι κι αλλιώς δεν διεκδικούσαν πρόκριση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η Τουρκία είναι ένα από τα φαβορί και σίγουρα δεν είναι εύκολο να ματαιωθούν δυο δικά της ματς.
Συνεχώς, ακούμε ότι η πολιτική δεν πρέπει να μπλέκεται με τον αθλητισμό. Ομως, η μνήμη δεν μπορεί να λειτουργεί επιλεκτικά. Ειδικά για ένα θέμα που έχει χαρακτεί με τον πιο οδυνηρό τρόπο στο βάθος της.
Η Γεωργία Νταγάκη μας προσκαλεί την Παρασκευή 24 Απριλίου σε ένα μουσικό ταξίδι που συμπυκνώνει 20 χρόνια δημιουργικής πορείας, αναζήτησης και εξέλιξης.