Η σωματική άσκηση, το μυστικό της μακροζωίας των διαβητικών
Νέα Υόρκη: Η σωματική δραστηριοποίηση στον εργασιακό χώρο αλλά και στον ελεύθερο χρόνο ίσως βοηθά στη μείωση του κινδύνου θανάτου από καρδιαγγειακή νόσο ή άλλες αιτίες τους διαβητικούς, σύμφωνα με φινλανδική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Diabetes Care.
Νέα Υόρκη: Η σωματική δραστηριοποίηση στον εργασιακό χώρο αλλά και στον ελεύθερο χρόνο ίσως βοηθά στη μείωση του κινδύνου θανάτου από καρδιαγγειακή νόσο ή άλλες αιτίες τους διαβητικούς, σύμφωνα με φινλανδική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Diabetes Care.
Ερευνητική ομάδα του Εθνικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας της Φινλανδίας με επικεφαλής τον Δρ Γκανγκ Χου έθεσε υπό ιατρική παρακολούθηση 3.708 άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 25 έως 74 ετών με διαβήτη τύπου ΙΙ. Κατά τη διάρκεια των 19 ετών της μελέτης, 1.423 ασθενείς απεβίωσαν, 906 από καρδιαγγειακή νόσο.
Οι συμμετέχοντες που ανέφεραν ήπια έως υψηλή σωματική δραστηριότητα είχαν λιγότερες πιθανότητες να αποβιώσουν από καρδιαγγειακή νόσο ή άλλη αιτία συγκριτικά με τους λιγότερους δραστήριους ενηλίκους.
Οι σωματικά δραστήριοι ασθενείς ήταν εκείνοι των οποίων η εργασία απαιτούσε κάποιας μορφής άσκησης όπως, βάδισμα, άρση βαρών, ορθοστασία, εκείνοι οι οποίοι καθημερινά μετακινούνταν από και προς τη δουλειά είτε περπατώντας είτε χρησιμοποιώντας ποδήλατο και εκείνοι που συμμετείχαν σε ασχολίες όπως κηπουρική, τρέξιμο, κολύμβηση ή άλλη μορφή σωματικής άσκησης για τουλάχιστον τρεις ή τέσσερις ώρες στον ελεύθερο χρόνο τους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι σωματικά δραστήριοι διαβητικοί έτειναν να είναι νεότεροι, να έχουν χαμηλότερο σωματικό βάρος από αυτό που αναλογούσε στο ύψος τους και είχαν χαμηλότερη συστολική πίεση και δεν ήταν τακτικοί καπνιστές συγκριτικά με τους αδρανείς συνομηλίκους τους.
Ωστόσο, η ήπια έως έντονη σωματική άσκηση μείωνε τον κίνδυνο θανάτου στους άνδρες και τις γυναίκες όλων των ηλικιών, καπνιστές και μη καπνιστές, ανεξαρτήτως Δείκτη Μάζας Σώματος, αρτηριακής πίεσης ή επιπέδων χοληστερόλης.
Τέλος από τη μελέτη εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο μειωμένος κίνδυνος θανάτου μεταξύ των σωματικά δραστήριων ενηλίκων ίσως εν μέρει εξηγείται από τα μειωμένα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης, τα αυξημένα επίπεδα της HDL «καλής» χοληστερόλης και την απώλεια βάρους που σχετίζεται με την τακτική σωματική άσκηση. Μεταξύ των διαβητικών άλλα οφέλη που προέκυπταν ήταν η βελτιωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη και ο καλύτερος έλεγχος των επιπέδων της γλυκόζης.