Το «αμάν» που βγαίνει μέσα από την ψυχή συναντά το «αμήν» μιας προσευχής. Στην ευθεία γραμμή που ενώνει το βυζαντινό μέλος με το ρεμπέτικο και με το μικρασιάτικο τραγούδι ταξιδεύουν ο έρωτας, το πάθος, ο πόθος, η νοσταλγία, η μοίρα, ο θάνατος, τα όνειρα για μια καλύτερη ζωή, η στέρηση της ελευθερίας και η προσφυγιά. […]
Το «αμάν» που βγαίνει μέσα από την ψυχή συναντά το «αμήν» μιας προσευχής. Στην ευθεία γραμμή που ενώνει το βυζαντινό μέλος με το ρεμπέτικο και με το μικρασιάτικο τραγούδι ταξιδεύουν ο έρωτας, το πάθος, ο πόθος, η νοσταλγία, η μοίρα, ο θάνατος, τα όνειρα για μια καλύτερη ζωή, η στέρηση της ελευθερίας και η προσφυγιά. Έτσι αφουγκράστηκε τους ήχους αυτούς του παρελθόντος ο Σταύρος Ξαρχάκος και το 1995 έστησε μια μουσική παράσταση με τίτλο «Αμάν… Αμήν». Ένα μεστό θέαμα-ακρόαμα με συνθέσεις παλιές και νεότερες, κεφάτο όπως ένα λαϊκό πάλκο και κατανυκτικό σαν λειτουργία. Εκείνη η ηχογράφηση κυκλοφορεί τώρα σε επανέκδοση, δίνοντας την ευκαιρία στο νεότερο κοινό να γνωρίσει ένα από τα πιο σημαντικά άλμπουμ της πρόσφατης ελληνικής δισκογραφίας. Στο «Αμάν… Αμήν» συνυπάρχουν η πηγαία σύνθεση και η έντεχνη μουσική. Ο στίχος των παλιών μαστόρων του λαϊκού και του ρεμπέτικου ακούγεται παράλληλα με τον «επεξεργασμένο» λόγο του Νίκου Γκάτσου. Με λίγα λόγια, ορισμένα από τα εκπληκτικά τραγούδια που γράφτηκαν για τις ανάγκες της ταινίας «Ρεμπέτικο» (Ξαρχάκος-Γκάτσος) -συν ένα από τα «Κόκκινα Φανάρια»- μπλέκονται με εκείνα των Τσιτσάνη, Βαμβακάρη, Παπαϊωάννου, Νταράλα, Μπαγιαντέρα και Περιστέρη, σε μια ρεμπέτικη λιτανεία. Καθένα από τα δυο μέρη χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Στον πρώτο δίσκο υπάρχουν τραγούδια του χάρου, του τεκέ και της Ανατολής. Όμοια με πρωθιέρεια η Πόλυ Πάνου ερμηνεύει το «Βουνό», ενώ μεταξύ άλλων ακούγονται τα τραγούδια «Όταν συμβεί στα πέριξ», «Πέντε Έλληνες στον Άδη», «Η λιτανεία του μάγκα», «Σεράχ», «Γκιουλμπαχάρ», «Οι πρωθυπουργοί» και το «Μανάκι μου» (έξοχη η Μαρία Σουλτάτου). Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει τραγούδια της αγάπης, της φυλακής, της προσφυγιάς και ένα μακρύ επίλογο με τέσσερις συνθέσεις του Στ.Ξαρχάκου. Η «Ξαβεριώτισσα», τα «Μάνταλα», ο «Σακαφλιάς» και το τραγούδι «Της Γερακίνας γιος» δένουν μοναδικά με το «Δίχτυ», με του «Θωμά» και με τα «Παιδιά της άμυνας» (από το «Ρεμπέτικο»). Είναι σαν το αόρατο νήμα που συνδέει το τότε με το σήμερα να μην κόπηκε ποτέ. Η έκδοση (χάρτινη συσκευασία) συνοδεύεται από πολυσέλιδο ένθετο με εισαγωγικό σημείωμα του συνθέτη, με τη λίστα των τραγουδιών και με φωτογραφίες. Μας έλειψαν οι στίχοι και σημειώματα για τους δημιουργούς και τους τραγουδιστές. Μας έλειψε επίσης μια νέα επεξεργασία του ήχου, ασχέτως εάν πρόκειται για σχετικά πρόσφατη ηχογράφηση. Μια επανέκδοση οφείλει να δίνει κάτι παραπάνω στον αγοραστή, ειδικά όταν πρόκειται για μια τόσο σημαντική δουλειά όπως η συγκεκριμένη και όταν στην αγορά κυκλοφορούν πλέον εκπληκτικές και δελεαστικές για συλλογή εκδόσεις, όπως είναι τα Remasters της EMI.