Εκτός λειτουργίας τα δύο τρίτα των μoνάδων βιολογικού καθαρισμού της χώρας
Μόνο η μία στις τρεις μονάδες βιολογικού καθαρισμού της χώρας λειτουργεί κανονικά, κυρίως λόγω των περιορισμένων οικονομικών της τοπικής αυτοδιοίκησης, η οποία δεν μπορεί να συντηρεί τις μονάδες και να προσλάβει το απαραίτητο εξειδικευμένο προσωπικό.
Παρά τη δαπάνη δεκάδων δισεκατομμυρίων για την κατασκευή τους, μόνο η μία στις τρεις μονάδες βιολογικού καθαρισμού της χώρας λειτουργεί κανονικά, κυρίως λόγω των περιορισμένων οικονομικών της τοπικής αυτοδιοίκησης, η οποία δεν μπορεί να συντηρεί τις μονάδες και να προσλάβει το απαραίτητο εξειδικευμένο προσωπικό.
Όπως αναφέρει η Καθημερινή, προβλήματα παρουσιάζονται εξαιτίας σφαλμάτων στις αρχικές μελέτες, καθώς μονάδες βιολογικού καθαρισμού κατασκευάστηκαν στη χώρα χωρίς προδιαγραφές και σχετικές άδειες, με αποτέλεσμα, συχνά, να μην πληρούν ούτε αυτές τους περιβαλλοντικούς κανόνες που οφείλουν να διαφυλάττουν.
Περαιτέρω, ουδεμία πρόβλεψη υπάρχει στις περισσότερες των περιπτώσεων τουλάχιστον, για τη διαχείριση των «παραγώγων» του καθαρισμού, της λυματολάσπης που συγκεντρώνεται από την πρωτογενή επεξεργασία των λυμάτων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η επιλογή των τοπικών αρχών ήταν να βάλουν «λουκέτο» στις μονάδες.
Tην κατάσταση επιδεινώνει και η απουσία ενός μηχανισμού κεντρικού ελέγχου και διαχείρισης των μονάδων βιολογικού καθαρισμού στη χώρα. Kάποιοι εξ αυτών, σημειώνει η εφημερίδα, ελέγχονται από τη Δημόσια Eπιχείρηση Yδρευσης και Aποχέτευσης Λάρισας (ΔEYAΛ) με άγνωστα, όμως, αποτελέσματα ως προς την ποιότητα της συντήρησης και ανάπτυξης των κατά τόπους μονάδων.