Ονειρικό το ντεμπούτο των «πρασίνων» στο Champions League, με νίκη (2-0) επί της Σάλκε

29

Όσο κουράγιο έμεινε στην ψυχή, μετά το τρομερό μαντάτο της τραγωδίας στις ΗΠΑ, ας αναλωθεί στα πανηγύρια για την περήφανη νίκη του Παναθηναϊκού στο ολοκαίνουριο Aufschalke Arena -ένα γήπεδο «εχθρικό», που όμως στην αυλαία «χειροκρότησε» τους Αθηναίους, νικητές της Σάλκε με 2-0.

Τι κρίμα που ο θρίαμβος ήλθε σε μία νύχτα θρήνου· τι κρίμα που η νίκη του Παναθηναϊκού μέσα στην αρένα της Σάλκε ταυτίστηκε ξανά με μία τραγωδία. Όταν οι «πράσινοι» άλωναν το Αμβούργο, πέρισυ το Σεπτέμβριο, η Ελλάδα έκλαιγε για το Εξπρές Σάμινα -κι απόψε, στη μεγάλη νύχτα της… βεβήλωσης της Aufschalke Arena, τα δάκρυα είναι πολλαπλάσια για τα χιλιάδες θύματα της Νέας Υόρκης…

Όμως η ζωή συνεχίζεται και η ιστορία θα γράψει (έστω και με τόσα δα γραμματάκια) ότι ο Παναθηναϊκός πέρασε ξανά από τη Γερμανία, πέτυχε μία περήφανη νίκη κόντρα στη Σάλκε. Ήταν ένα έργο γραμμένο από το χέρι του (διαβασμένου) Κυράστα από την αρχή έως το τέλος, άψογα ερμηνευμένο από τους ήρωες της βραδιάς.

Τον Γιόνας Κόλκα (επτάψυχος -έπεφτε και στη συνέχεια με περισσότερο πείσμα στεκόταν ξανά)· τον Πάουλο Σόζα (ουσιώδης -έβαλε στο χόρτο τα περισσά καντάρια εμπειρίας του)· τον Ρενέ Χένρικσεν (επιβλητικός -με ολύμπια ψυχραιμία εξουδετέρωσε κάθε κίνδυνο)· τον Γκόραν Βλάοβιτς (κόμπρα -έχυσε δηλητήριο με την είσοδό του στο γήπεδο)…

Η Σάλκε, απέναντι, τρόμαξε λίγο τους «πράσινους», όμως δεν τους πάγωσε· σοβαρή ναι, επικίνδυνη σίγουρα, όμως -ακόμη και στις εξάρσεις της- δεν έμοιαζε να απειλεί σοβαρά τον Νικοπολίδη. Ωστόσο, απομένει να υποδεχτεί στο καταπληκτικό της γήπεδο Μαγιόρκα και Αρσεναλ και τώρα πια θα παίξει για να «σβήσει» το πλεονέκτημα του Παναθηναϊκού.

Το πανόραμα του πρώτου ημιχρόνου

Η Σάλκε μπήκε στο γήπεδο όσο δεμένη θα την περίμενε ο Γιάννης Κυράστας· οι τρεις της άμυνας «έσφιξαν» τον Κωνσταντίνου σε μία μέγγενη και η γερμανική ομάδα μονοπώλησε την κατοχή της μπάλας -αλλά αυτό ώσπου να πάρει μπροστά το «τριφύλλι».

Γρήγορα συνήλθε ο Παναθηναϊκός και ισορρόπησε το ματς. Είδε, κατ αρχάς, απαθής να περνούν τα σουτ του Μπέμε (στο 12 και στο 13 με φάουλ) πολύ ψηλά και, με τον θαυμάσιο Χένρικσεν στο κουμάντο της οπισθοφυλακής να εξασφαλίζει την κατοχή της μπάλας, άρχισε να βγαίνει πιο μπροστά.

Αρχισε λοιπόν (με τον Κόλκα «αγνώριστο» πίσω από τον Κωνσταντίνου και, ενίοτε, στην κλασική αριστερή γραμμή) να πιέζει λίγο λίγο· αλλά και ο Κύπριος έδειχνε να αναζητεί διέξοδο από το ασφυκτικό πρέσινγκ και ζήτησε τη μπάλα -ο Κόλκα από τα πλάγια και ο Σόζα, κυρίως, τον έψαχναν.

Το μόνο καρδιοχτύπι του εικοσαλέπτου ήλθε από μία λανθασμένη αντίδραση της άμυνας σε μια μακριά μπαλιά του Χάιτο· ο Αγκάλι σούταρε και η μπάλα βρέθηκε στα δίχτυα -αλλά εκεί όπου… δεν μετρά γκολ, στην εξωτερική πλευρά τους.

Και το ημίωρο πέρασε με την ανούσια υπεροχή των Γερμανών, απέναντι στην οποία οι «πράσινοι» παρέταξαν μία υποδειγματική άμυνα -αλλά τους έδειξαν και τον κίνδυνο στην πρώτη άξια λόγου προσπάθεια του Κωνσταντίνου. Το σουτ του, όμως, μπλόκαρε (στα χαμηλά και στα αριστερά του) ο Ρεκ.

Η Σάλκε απάντησε άμεσα, αλλά ο Μπένζα προτίμησε να παίξει με το χέρι και σπατάλησε την ευκαιρία να αξιοποιήσει το τετ-α-τετ του με τον Νικοπολίδη. Γι αυτό «κιτρινίστηκε» ο Βέλγος (35), όπως είχε τιμωρηθεί και ο Μίκαελσεν (16) για τάκλιν από πίσω -αλλά μία ίδια φάση (σε μαρκάρισμα του Νέμετς) πέρασε ατιμώρητη…

Η… τρεχάλα του υπόλοιπου ημιχρόνου, με τον Παναθηναϊκό να καλύπτει τα (κάμποσα) κενά του και τη Σάλκε να επιδιώκει να… μπει από αυτά στην περιοχή, συνέτεινε ώστε να γίνει ένα συναρπαστικό ματς μεν, παρ όλο που απουσίαζαν οι φάσεις.

Κορυφαίος του ημιχρόνου ήταν ο Χένρικσεν· ο αθόρυβος Δανός έτρεξε πολλές φορές πρώτος στην μπάλα και άλλες τόσες απέτρεψε, με την πληθωρική και μόνο παρουσία του, τον κίνδυνο. Ο Κόλκα ως μεσοεπιθετικός «πνιγόταν», όταν τραβήχθηκε αριστερά κρατούσε την άμυνα απασχολημένη· ο Κωνσταντίνου πάλεψε επιθετικά και ο Σεϊταρίδης αμυντικά.

Η μισή Σάλκε ήταν ο Μπρέμε (με τις «φονικές» μπαλιές) και ο Μπέμε (με τα δυνατά, πλην άστοχα, σουτ)· η… άλλη μισή ο Χάιτο (πάνω στον Κωνσταντίνου) και οι δύο μαύροι επιθετικοί, ο Αγκάλι πρώτα και ο Μπένζα έπειτα -πολύ κινητικοί μεν, ελάχιστα ουσιαστικοί δε…

Το δεύτερο, συγκλονιστικό ημίχρονο

Οι… καλύτεροι του πρώτου 45λεπτου μπήκαν με περισσότερη φόρα στο δεύτερο -αλλά χωρίς ουσία, μόνο συνεχόμενα φάουλ πρόσφεραν στο απαιτητικό κοινό οι δύο ομάδες. Ο Μικάελσεν, σαν να συνήλθε από το λήθαργο του άγονου ημιχρόνου που προηγήθηκε, προκάλεσε κάμποσα ρήγματα από τα δεξιά.

Όσο λοιπόν οι Γερμανοί έβγαιναν μπροστά τόσο ανέβαινε η αυτοπεποίθηση του Κυργιάκου· ο μικρός καθάρισε εύκολα δύο φάσεις και ανέβηκε (ψυχολογικά, τουλάχιστον) στο… θρόνο του Χένρικσεν. Μαζί με την άμυνα άρχισε κάτι να κινείται και στο κέντρο, χωρίς πάντως μεγάλη ουσία -αλλά τουλάχιστον η… μηχανή πήρε μπροστά.

Την αντίστοιχη μηχανή της Σάλκε επιχείρησε να… λαδώσει ο Στέφενς από τον πάγκο επιλέγοντας το βετεράνο Μαρκ Βίλμοτς (59) αντί του Αντι Μέλερ. Αλλά ο Παναθηναϊκός εξακολούθησε να έχει τον πρώτο λόγο στο τερέν, με αιχμή τον Κόλκα· το μεγάλο παιχνίδι του Φινλανδού στην επανάληψη έβγαλε ουκ ολίγες φορές μπροστά τους «πράσινους», όμως η άμυνα της Σάλκε έμεινε σφραγισμένη σα στρείδι, δεν άνοιξε… Οι Γερμανοί φάνηκαν, αντίθετα, επικίνδυνοι, αλλά ο Χένρικσεν έδειξε την κλάση του, έκοψε με μία προβολή το απειλητικό σουτ του Νέμετς.

Ωστόσο, οι «πράσινοι» έχαναν δυνάμεις και ο Κόλκα, ταλαιπωρημένος από συνεχή μαρκαρίσματα και αδύναμος μετά την υπερπροσπάθεια, έδωσε τη θέση του στον Βλάοβιτς. Ταυτόχρονα, ο Στέφενς «απαντούσε» στον Κυράστα ρίχνοντας στο γήπεδο τον Ασαμόα αντί του Μπέμπε.

Τα νεύρα (προϊόντα κόπωσης, το πιο πιθανό) κατέλαβαν τον Παναθηναϊκό και ο Καραγκούνης το πλήρωσε με μία «χαζή», αδικαιολόγητη παντελώς, κάρτα για… παρεμπόδιση εκτέλεσης ενός φάουλ. Και η έκρηξη ήλθε σε ένα βίαιο φάουλ του Αγκάλι στον Μπασινά, που έπεσε σφαδάζοντας στο χόρτο.

Αλλά αυτό πέρασε ανώδυνα και ο Παναθηναϊκός, μπολιασμένος φρέσκο αίμα από την είσοδο του Κροάτη, έγινε πιο επικίνδυνος. Ένα φάουλ που θύμισε… Μάντσεστερ (στην ίδια θέση με την ισοφάριση πέρσι στο Ολντ Τράφορντ) έδωσε την ευκαιρία στον Βλάοβιτς να γράψει το 0-1 (75)!

Ο Παναθηναϊκός φυλούσε το καλύτερο για αργότερα: ένα γκολ ακόμη, προϊόν καταπληκτικής συνεργασίας Κωνσταντίνου και Βλάοβιτς -η μπάλα στρώθηκε ιδανικά στον Μπασινά ο οποίος, παρά την παρουσία του Ρεκ, την έστειλε στη γωνία: 2-0 (80)!

Και τα πόδια λύθηκαν, μέχρι που ο Σόζα… επέδειξε τακουνάκια! Η αλήθεια είναι ότι ο Παναθηναϊκός πατούσε πολύ καλύτερα μετά στο πανάκριβο χορτάρι της Aufschalke Arena και επέδειξε από θάρρος έως και… αναίδεια στους Γερμανούς, που έσκυψαν το κεφάλι συγκλονισμένοι από τη… βεβήλωση της hi-tech αρένας τους στο ντεμπούτο της.

Τώρα ήταν… σφιχτός ο Παναθηναϊκός και δεν κινδύνεψε από τους Γερμανούς, που αποτόλμησαν μερικές επιθέσεις χωρίς να βρουν το στόχο. Ο Κυράστας φρόντισε να… δεθεί από παντού, με Βόκολο και Σάριτς, και η ομάδα δεν δίστασε ούτε να πάει για το τρίτο (στην επίθεση) μα ούτε και να επιτρέψει το… πρώτο (στην άμυνα).

Η ευκαιρία του Βλάοβιτς άμα τη λήξη, το σουτ του οποίου έκοψε με το χέρι ο Ρεκ, και το κρεσέντο του Σόζα στις καθυστερήσεις ήταν απλώς τα… κερασάκια· απέδειξαν ποιος από τους μονομάχους θα στεκόταν όρθιος στην «καυτή» αρένα…

Όσο για διακριθέντες, δεν αξίζει να ψάξει κανείς στη λήξη· στο μεθύσι του εκτός έδρας θριάμβου πνίγονται τέτοιες… πολυτέλειες!

Οι συνθέσεις:

Παναθηναϊκός: Νικοπολίδης, Σεϊταρίδης, Χένρικσεν, Κυργιάκος, Φύσσας, Μπασινάς (76 Βόκολος), Σόζα, Καραγκούνης, Μίκαελσεν, Κόλκα (63 Βλάοβιτς), Κωνσταντίνου (89 Σάριτς)

Σάλκε: Ρεκ, Χάιτο, Βάλντοχ, φαν Κερκόφεν, Νέμετς, Κάμπχις, φαν Χόγκνταλεμ (78 Τζόρτζεβιτς), Μπέμε (63 Ασαμόα), Μέλερ (59 Βίλμοτς), Αγκάλι και Μπένζα.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ