Οκτώ ολόκληρα χρόνια είχε να κυκλοφορήσει νέο στούντιο άλμπουμ η Sade (από το «Love Deluxe» του 1992). Όχι πως καταλαβαίνουμε καμιά διαφορά, καθώς στο «Lovers Rock» δεν παρεκκλίνει καθόλου από τη συνταγή της χαλαρής, συγκρατημένης soul-jazz, σε ό,τι αφορά τη μουσική της, και τής παγερής, απόμακρης ομορφιάς, σε ό,τι αφορά την -επίσης απαράλλαχτη- εμφάνισή της. […]
Οκτώ ολόκληρα χρόνια είχε να κυκλοφορήσει νέο στούντιο άλμπουμ η Sade (από το «Love Deluxe» του 1992). Όχι πως καταλαβαίνουμε καμιά διαφορά, καθώς στο «Lovers Rock» δεν παρεκκλίνει καθόλου από τη συνταγή της χαλαρής, συγκρατημένης soul-jazz, σε ό,τι αφορά τη μουσική της, και τής παγερής, απόμακρης ομορφιάς, σε ό,τι αφορά την -επίσης απαράλλαχτη- εμφάνισή της. Προφανώς η Sade δεν θεωρεί ότι υπάρχει λόγος να διαφοροποιήσει στερεότυπα που έχουν δοκιμαστεί ως προς την επιτυχία και την αποτελεσματικότητά τους ήδη από το 1984, όταν κυκλοφόρησε το ντεμπούτο «Diamond Life», χώρια που και οι ίδιοι οι οπαδοί της θα απεύχονταν κάτι τέτοιο, προσμένοντας κατά πάσα πιθανότητα ένα «νέο» άλμπουμ γεμάτο επαναλήψεις του «Smooth Operator» και του «Your Love Is King». Από την άλλη, κανείς ακροατής που σέβεται τη μουσική και τη σχέση του μαζί της δεν μπορεί να αποδεχτεί μια κατάσταση η οποία, αποσκοπώντας σε ίδιον όφελος, δεν διστάζει να προσποιηθεί πως ουδέν νέο και άξιο λόγου συνέβη στη μουσική από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 μέχρι σήμερα. Κρίμα μια τέτοια φωνή να σπαταλιέται δέσμια των επιταγών του μάρκετινγκ.