Θα μας επιτρέψετε να ξεκινήσουμε την παρουσίαση του δίσκου αυτού “ανάποδα”. Συγκεκριμένα, θα μας επιτρέψετε για μία ακόμα φορά μέσα από αυτές τις σελίδες να εκφράσουμε το θαυμασμό μας για τον Pierre Boulez, αρχιμουσικό, συνθέτη και δάσκαλο, χωρίς την παρουσία του οποίου η μουσική σκηνή του εικοστού αιώνα θα ήταν αν όχι διαφορετική, φτωχότερη. Μην […]
Θα μας επιτρέψετε να ξεκινήσουμε την παρουσίαση του δίσκου αυτού “ανάποδα”. Συγκεκριμένα, θα μας επιτρέψετε για μία ακόμα φορά μέσα από αυτές τις σελίδες να εκφράσουμε το θαυμασμό μας για τον Pierre Boulez, αρχιμουσικό, συνθέτη και δάσκαλο, χωρίς την παρουσία του οποίου η μουσική σκηνή του εικοστού αιώνα θα ήταν αν όχι διαφορετική, φτωχότερη. Μην εκπλήσσεστε λοιπόν, όταν βλέπετε το όνομά του να φιγουράρει στα σημαντικότερα για την εξέλιξη της μουσικής γεγονότα κατά τον εικοστό αιώνα. Αν είστε έμπειροι ακροατές, τότε σίγουρα θα έχετε στη δισκοθήκη σας κάποιες εκτελέσεις του Pierre Boulez σε συνθέσεις που έτυχαν εξαίρετης ερμηνείας από αυτόν, όπως Mahler, Bartok, αλλά και Stravisnky, τον οποίο ο Boulez “συναντά” ακόμα μία φορά στη δισκογραφία με μεγάλη επιτυχία. Το ρεπερτόριο απαρτίζεται από έργα λιγότερο ερμηνευμένα και εξόχως απαιτητικά. Η σύνθεση Symphony of Psalms ξενίζει με το θρησκευτικό χαρακτήρα και δεν παραπέμπει εύκολα στον Stravisnky, σε αντίθεση με τα έργα Symphonies of Wind Instruments και Symphony in Three Movements. Το ιδιαίτερο όμως ύφος του συνθέτη ενισχύεται από την εξαιρετική ανάγνωση του Boulez, που φαίνεται πως τον γνωρίζει καλά.