Μελό με μεταφυσικές αναζητήσεις, βασισμένο σε βιβλίο του Ρίτσαρντ Μάθεσον. Έχει ήρωα έναν παιδίατρο ο οποίος, έχοντας σκοτωθεί σε ατύχημα, βρίσκεται στον Παράδεισο. Θα μάθει ότι η σύζυγός του αυτοκτόνησε και θα κάνει το παν για να λυτρώσει την ψυχή της που πλανιέται στην Κόλαση.Το εικαστικό μέρος είναι το μόνο που αξίζει από αυτή τη […]
Μελό με μεταφυσικές αναζητήσεις, βασισμένο σε βιβλίο του Ρίτσαρντ Μάθεσον. Έχει ήρωα έναν παιδίατρο ο οποίος, έχοντας σκοτωθεί σε ατύχημα, βρίσκεται στον Παράδεισο. Θα μάθει ότι η σύζυγός του αυτοκτόνησε και θα κάνει το παν για να λυτρώσει την ψυχή της που πλανιέται στην Κόλαση. Το εικαστικό μέρος είναι το μόνο που αξίζει από αυτή τη δίωρη, φλύαρη και ως ένα βαθμό αφελή ταινία, που παντρεύει τα αιώνια ψυχολογικά προβλήματα των Αμερικανών με θεωρίες περί μεταθανάτιας ζωής και μετενσάρκωσης. Χάρη σε μια έξυπνη ιδέα, που θέλει τον άλλο κόσμο να αποτελείται από “ζωντανούς” πίνακες ζωγραφικής, αλλά και στην ψηφιακή τεχνολογία, οι χαρακτήρες βουλιάζουν μέσα σε τέμπερες και κηρομπογιές, αλλάζουν το περιβάλλον και τα χρώματα κατά βούληση, και ταξιδεύουν σε ονειρικά ή εφιαλτικά τοπία που παραπέμπουν στους Γερμανούς ιμπρεσιονιστές. Όμως, πέρα από το εν λόγω εύρημα, τίποτα δεν βοηθά τη σύγχρονη αυτή παραλλαγή του μύθου του Ορφέα, ώστε να αποκτήσει ενδιαφέρον. Το σενάριο είναι τυποποιημένο, οι διάλογοι γεμάτοι φράσεις-κλισέ, και η επιλογή των ηθοποιών η χειρότερη δυνατή.