The Best Of Sessions At West 54th – Volume 1 – Κριτική

Η αμερικανική, εβδομαδιαία, τηλεοπτική σειρά Sessions At West 54th παρουσιάζει «ζωντανά στο στούντιο» μουσικούς, οι οποίοι εκπροσωπούν ποικίλα είδη (rock, jazz, blues, έντεχνη μουσική) και ρεύματα από παραδοσιακά μέχρι και σύγχρονα. Κοινός παρονομαστής του ρεπερτορίου, που φιλοξενεί η δημοφιλής και έγκυρη αυτή σειρά, είναι τα εκλεκτικά κριτήρια επιλογής, το ανανεωτικό ύφος της παρουσίασης και, κυρίως, η αρτιότητα του καλλιτεχνικού οράματος. Κάθε επεισόδιο (ή αν προτιμάτε «session») της σειράς διαρκεί μία ώρα και συνήθως αποτελείται από ημίωρες παρουσιάσεις δύο διαφορετικών καλλιτεχνών.
Φανερά, τα Sessions At West 54th αποτελούν μια ισχυρή απόδειξη του πόσο δυναμικό και συναρπαστικό μπορεί να είναι το οπτικό αποτέλεσμα που προκύπτει από μια διαδικασία μουσικής δημιουργίας «εν τω γεννάσθαι», γεγονός που καθιστά τα σχετικά προγράμματα πρόσφορο έδαφος για την εφαρμογή οπτικοακουστικών τεχνολογιών αιχμής, καθώς και άριστη επιλογή για την προώθηση του νεότευκτου DVD βίντεο. Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο που η Sony Music αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή την προσπάθεια αυτή, ενισχύοντας τη σειρά ως χορηγός και διαθέτοντας για τις μαγνητοσκοπήσεις τα στούντιο που διατηρεί στη Νέα Υόρκη και τα οποία είναι εξοπλισμένα με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας ψηφιακού βίντεο και πολυκάναλου ήχου surround.
Το DVD, που εδώ παρουσιάζουμε, φιλοξενεί μια επιλογή 15 μουσικών βίντεο από τον πρώτο κύκλο εκπομπών της σειράς. Πρώτος εμφανίζεται ο Wynton Marsalis. Ο νεαρός αλλά ήδη καταξιωμένος τρομπετίστας (το ορατόριό του Blood On The Fields είναι η πρώτη jazz σύνθεση που κέρδισε ποτέ το βραβείο Pulitzer) εμφανίζεται επικεφαλής της πολυάριθμης Lincoln Center Jazz Orchestra σε μια κεφάτη ερμηνεία της ινστρουμένταλ σύνθεσης «Back to basics». Ακολουθεί η Suzanne Vega, η καλιφορνέζικης καταγωγής τραγουδίστρια και τραγουδοποιός που αναδείχτηκε από τους φολκ κύκλους του Greenwich Village και έγινε διάσημη για το δραστικό τρόπο με τον οποίο συνέλαβε και παρουσίασε στα τραγούδια της τις ευαισθησίες της δεκαετίας του ’80. Παρουσιάζει εδώ μια ακουστική βερσιόν της επιτυχίας της «Caramel», με έγχορδα, φλάουτο, ακορντεόν, κοντραμπάσο, κιθάρα και μπάσο. Η τεχνολογία του DVD μάς επιτρέπει τόσο στο συγκεκριμένο όσο και στα επόμενα τραγούδια να παρακολουθούμε, εφόσον το επιθυμούμε, τους στίχους του τραγουδιού στην οθόνη, με τη μορφή υπότιτλων συντονισμένων με την ερμηνεία.
Έπεται ο κιθαρίστας, τραγουδιστής και στιχουργός Richard Thompson (παλιότερα μέλος των Fairport Convention), ένας από τους πιο φημισμένους και επιδραστικούς μουσικούς του folk-rock, ο οποίος παρουσιάζει μια επίσης ακουστική ερμηνεία της σύνθεσής του «I feel so good» με μοναδική συνοδεία την κιθάρα του. Σειρά έχουν δύο γυναικείες παρουσίες. Η πρώτη είναι η διακεκριμένη με Grammy τραγουδίστρια και τραγουδοποιός Shawn Colvin: Στο «Diamond in the rough» επιδεικνύει την ομορφιά της φωνής της, την ένταση των συναισθημάτων της και τον ιδιαίτερο τρόπο της στο παίξιμο της κιθάρας. Η δεύτερη είναι η Ani DiFranco, μια τραγουδοποιός από τη λεγόμενη ανεξάρτητη σκηνή, που διαπλέκει στο «32 flavors» ευαισθησίες folk και punk. 1/4σο κι αν η μουσική της πρόταση είναι αξιόλογη, δεν λειτουργεί καθόλου υπέρ της η εκκεντρική (βλέπε «κακόγουστη») εμφάνισή της. Φτιάχνει το κλίμα ωστόσο για τον επόμενο, τον Nil Lara, με το ξυρισμένο κεφάλι, τη στρατιωτική φόρμα και την επιτηδευμένη ερμηνεία του «How was I to know». Πρόκειται για ένα νεαρό, κουβανέζικης καταγωγής τραγουδοποιό και ερμηνευτή, που προσπαθεί να πειραματιστεί συνδυάζοντας διαπολιτιστικούς ρυθμούς με δημοφιλή μουσικά στιλ.
Επιστρέφουμε στην υψηλή κλάση με τη Rickie Lee Jones. Γερασμένη στην όψη αλλά αμείωτα εκφραστική, παρουσιάζει το «Road kill», ένα απόσπασμα από τα νέα ηχοτοπία του πρόσφατου άλμπουμ της Ghostyhead, όπου οι μοναδικές λυρικές της φράσεις συνοδεύονται από ρυθμούς επηρεασμένους από το hip-hop. Αλλαγή διάθεσης με το ηλεκτρικό και αυτοσχεδιαστικό «Orange kay» από το Γαλλοκαναδό Daniel Lanois, φημισμένο παραγωγό δίσκων των U2, Peter Gabriel, Bob Dylan, Neville Brothers αλλά και εξίσου επιτυχημένο δημιουργό, με ρεπερτόριο που απλώνεται από τις ambient οργανικές συνθέσεις μέχρι την παραδοσιακή folk και το rock. Το ηλεκτρικό κλίμα διατηρείται και με το «Wrecking ball» της Emmylou Harris, μιας ακούραστης ερμηνεύτριας με σφραγίδα προσωπική, που νιώθει το ίδιο άνετα με ρεπερτόριο pop, folk, country ακόμη και alternative. Σειρά έχει το αμερικανικό τρίο από το Chapel Hill της Βόρειας Καρολίνα με το παραπλανητικό όνομα Ben Folds Five. Το «Smoke» λειτουργεί σαν πρεσβευτής της, δίχως κιθάρες, στηριγμένης στο πιάνο, ποπ μουσικής τους. Ο Keb’ Mo’ είναι ένα από τα νέα ονόματα που τα Sessions At West 54th αναλαμβάνουν να συστήσουν στο ευρύ κοινό: τραγουδιστής, τραγουδοποιός και κιθαρίστας, γεννηθείς στο Λος Άντζελες και εγκατεστημένος στη Νέα Ορλεάνη, με ρεπερτόριο που ξεκινά από τα δωδεκάμετρα blues και φτάνει μέχρι τις rhythn & blues διηγήσεις.
Αντίθετα, ελάχιστη ανάγκη συστάσεων έχει η Ιρλανδή Sinead O’Connor. Με το «The last day of our acquaintance» μας εκθέτει την ακουστική, χαμηλών τόνων, πλευρά της τραγουδοποιίας της. Για να περάσουμε στον Yo-Yo Ma, τον τσελίστα με την κλασική παιδεία που έκανε σκοπό της ζωής και του έργου του τη διάδοση της κλασικής μουσικής σε όσο το δυνατόν ευρύτερο ακροατήριο, προχωρώντας σε συνεργασίες με μουσικούς από πολλά είδη και σχολές. Εδώ, ως επικεφαλής κουιντέτου, ερμηνεύει το «Libertango» (σύνθεση του εκλιπόντος Astor Piazzolla) φτάνοντας στα άδυτα της ψυχής του αργεντίνικου tango. Αν και για όσους έτυχαν ροκ εν ρολ ανατροφής, το πραγματικό διαμάντι αυτού του DVD είναι η εμφάνιση της Patti Smith. Πάντα απρόβλεπτη και παθιασμένη, αμετακίνητα πιστή στο περιπετειώδες αρτίστικο όραμα της ψυχωμένης ροκ ερμηνείας με την ταυτόχρονη απαγγελία στίχων ποιητικών και αγωνιστικών, δίνει ένα εξαίρετο δείγμα της μοναδικής της ιδιοσυγκρασίας με το «People have the power». Η αυλαία πέφτει με το «Love is everything» της Jane Siberry, δείγμα τυπικό της ελλειπτικής, ατμοσφαιρικής τραγουδοποιίας της με τα αιθέρια φωνητικά, τις εκκεντρικές ρυθμικές αλλαγές και τις δραματικές μεταπτώσεις της διάθεσης.
Τέλος, περισσότερα στοιχεία σχετικά με τη μουσική αυτή σειρά, που το New York Magazine χαρακτήρισε ως «ίσως το καλύτερο σόου σύγχρονης μουσικής που προβλήθηκε ποτέ», μπορείτε να αναζητήσετε στη διεύθυνση του παγκόσμιου ιστού www.sessionsatwest 54th.com