Μια ιστορική έκδοση του Λυκείου των Ελληνίδων, αφιερωμένη στη μουσική παράδοση της Λεμεσού της Κύπρου. Στο CD αυτό, περιέχονται τα τραγούδια και οι σκοποί που ηχογραφήθηκαν πριν από 29 χρόνια από δύο λαϊκούς μουσικούς της Λεμεσού, τον Κώστα Παπαχαραλάμπους (βιολί) και το Σπύρο Φιλίππου (λαούτο). «Ήταν Σεπτέμβρης του 1969», γράφει ο Λευτέρης Δρανδάκης, διευθυντής της […]
Μια ιστορική έκδοση του Λυκείου των Ελληνίδων, αφιερωμένη στη μουσική παράδοση της Λεμεσού της Κύπρου. Στο CD αυτό, περιέχονται τα τραγούδια και οι σκοποί που ηχογραφήθηκαν πριν από 29 χρόνια από δύο λαϊκούς μουσικούς της Λεμεσού, τον Κώστα Παπαχαραλάμπους (βιολί) και το Σπύρο Φιλίππου (λαούτο). «Ήταν Σεπτέμβρης του 1969», γράφει ο Λευτέρης Δρανδάκης, διευθυντής της χορευτικής ομάδας και της δισκογραφικής σειράς του Λυκείου, «όταν οι δύο μουσικοί από τη Λεμεσό ήταν περαστικοί από την Αθήνα». Ο Φοίβος Ανωγειανάκης, που τότε ήταν συνεργάτης και μουσικός σύμβουλος του Λυκείου, ενθουσιάστηκε από τους δύο οργανοπαίχτες. Έτσι εισηγήθηκε την ηχογράφησή τους και η εισήγησή του έγινε αμέσως αποδεκτή. Το υλικό της ηχογράφησης αυτής εκδίδεται για πρώτη φορά στο σύνολό του σε αυτήν την έκδοση (είχε προηγηθεί η έκδοση μερικών σκοπών στον πρώτο δίσκο του Λυκείου, το 1975). Κεντρικός άξονας της έκδοσης είναι το χορευτικό ρεπερτόριο. Οι ρυθμοί και οι μελωδίες των χορών μάς παραπέμπουν άμεσα στα μικρασιατικά παράλια. Είναι άξιο μελέτης το πώς οι μελωδίες αυτές αποκτούν διαφορετικές διαστάσεις, ανάλογα με τις κατά τόπους μουσικές παραδόσεις (π.χ. οι τόσες πολλές και διαφορετικές εκτελέσεις του «Απτάλικου» ή το ζεϊμπέκικο «η Στάμνα», συγκρινόμενο με το τραγούδι «Μ’ αυτά τα κλέφτικά σου μάτια» του Γ. Κατσαρού…). Στο δίσκο ιδιαίτερη θέση έχουν οι αντικριστοί χοροί των γυναικών και των ανδρών. Πρόκειται για μια καθορισμένη διαδοχή τεσσάρων χορών, μια «χορευτική ενότητα» που παλαιότερα συνηθιζόταν να καταλήγει σε έναν πέμπτο χορό, τον μπάλο. Παρουσιάζεται επίσης «ο χορός του δρεπανιού», «που οι κινήσεις του υπενθυμίζουν το θερισμό», καθώς και ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα από συρτούς και ζεϊμπέκικους. Τα ονόματά τους (Μορφίτικος, Σκαλιώτικος, Καλοχωρήτικο κ. λπ.) δηλώνουν τον τόπο προέλευσής τους ή τον τόπο που κατεξοχήν τους προτιμούσαν οι χορευτές. Από τα λίγα δείγματα τραγουδιών, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα «τσιατιστά». Είναι σκοποί πάνω στους οποίους λένε αυτοσχέδιους στίχους, που παίρνουν τη μορφή ενός ποιητικού αγώνα. Από στιχουργική άποψη είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς ο δεκαπεντασύλλαβος στίχος προσαρμόστηκε σε παλαιότερες στιχουργικές μορφές. Στο δίγλωσσο (ελληνικά και αγγλικά) 48σέλιδο ένθετο υπάρχει ένα κείμενο του Λευτέρη Δρανδάκη για το χρονικό της ηχογράφησης, καθώς και σύντομο εισαγωγικό κείμενο του Φοίβου Ανωγειανάκη για τους τρόπους και τους ρυθμούς του δημοτικού τραγουδιού και τα ελληνικά λαϊκά μουσικά όργανα. Περιέχονται επίσης πληροφορίες για τα κομμάτια, καθώς και τα κείμενα των τραγουδιών. Οι ιστορικές αυτές ηχογραφήσεις των λαϊκών μουσικών της Λεμεσού μάς μεταφέρουν στο μουσικό κλίμα που υπήρχε στην Κύπρο πριν από 30 περίπου χρόνια. Μιας Κύπρου που δεν είχε αποκτήσει ακόμα διαχωριστικές γραμμές… Διάθεση: Λύκειο των Ελληνίδων, Δημοκρίτου 14, τηλ. 3611042
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.