«Χρωματιστά τρίγωνα αντιμάχονταν χρωματιστούς κύκλους, που διογκώνονταν και συρρικνώνονταν, δεσμίδες ακτίνων ταλαντεύονταν, ήλιοι στριφογύριζαν. ΄Ενας και μοναδικός νόμος ωθούσε τις μορφές αυτές τη μια κοντά στην άλλη, τη μια μακριά από την άλλη, τις έκανε να διαστέλλονται και να φθίνουν: Ο ρυθμός. Ένα παιχνίδι κίνησης σπάνιας καθαρότητας. … Μουσική που βλέπεις, φως που ακούς.» Herbert […]
«Χρωματιστά τρίγωνα αντιμάχονταν χρωματιστούς κύκλους, που διογκώνονταν και συρρικνώνονταν, δεσμίδες ακτίνων ταλαντεύονταν, ήλιοι στριφογύριζαν. ΄Ενας και μοναδικός νόμος ωθούσε τις μορφές αυτές τη μια κοντά στην άλλη, τη μια μακριά από την άλλη, τις έκανε να διαστέλλονται και να φθίνουν: Ο ρυθμός. Ένα παιχνίδι κίνησης σπάνιας καθαρότητας. … Μουσική που βλέπεις, φως που ακούς.»
Herbert Ihering στην εφ. Berliner Borsen-Kurier, 6 Μαίου 1921