Μέση Ανατολή: Μια νέα περιφερειακή συμμαχία διαμορφώνεται με Τουρκία, Πακιστάν, Σαουδική Αραβία και Αίγυπτο

Υπό το πρίσμα των ραγδαίων μετασχηματισμών που λαμβάνουν χώρα στη Μέση Ανατολή, τίθεται ένα αυξανόμενο ερώτημα σχετικά με την πιθανότητα συγκρότησης του πυρήνα μιας νέας περιφερειακής συμμαχίας που θα περιλαμβάνει τη Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν, την Τουρκία και την Αίγυπτο, σε μια προσπάθεια αναδιατύπωσης των εξισώσεων ασφαλείας μακριά από την παραδοσιακή εξάρτηση από τις δυτικές δυνάμεις.

Σε αυτό το πλαίσιο ο πρώην υπουργός Πληροφοριών του Πακιστάν, Μουσαχίντ Χουσεΐν (φωτογραφία αρχείου, επάνω, από sentinelassam.com), πιστεύει ότι οι τρέχουσες συνθήκες ανοίγουν τον δρόμο για αυτήν την τάση, σημειώνοντας ότι η περιοχή έχει συνειδητοποιήσει περισσότερο την ανάγκη οικοδόμησης ενός αυτοδύναμου συστήματος ασφαλείας βασισμένου στις εσωτερικές της δυνατότητες.

Υπάρχει η δυνατότητα σχηματισμού μιας βασικής συμμαχίας με τη Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν, την Τουρκία και την Αίγυπτο

Σε δηλώσεις του στο Al Jazeera Mubasher, εξήγησε ότι υπάρχει η δυνατότητα σχηματισμού μιας βασικής συμμαχίας που θα περιλαμβάνει αυτές τις τέσσερις χώρες, με δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης ώστε να συμπεριλάβει και άλλα μέρη, ενισχύοντας έτσι ανεξάρτητα την περιφερειακή σταθερότητα.

Σύμφωνα με την άποψή του, η δύναμη αυτής της πρότασης έγκειται στα συμπληρωματικά στοιχεία επιρροής που διαθέτουν αυτές οι χώρες.

Το Πακιστάν διαθέτει προηγμένες στρατιωτικές δυνατότητες, συμπεριλαμβανομένων πυρηνικών όπλων, ενώ η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, η Σαουδική Αραβία ασκεί σημαντική οικονομική και ενεργειακή ισχύ και η Αίγυπτος αποτελεί κεντρικό πυλώνα στην αραβική και αφρικανική σφαίρα της.

Πιστεύει ότι αυτή η σύγκλιση πηγών ισχύος θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για μια στρατηγική συμμαχία ικανή να επαναπροσδιορίσει τις ισορροπίες ασφαλείας στη Μέση Ανατολή και την Ασία.

Αν και η ιδέα βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, ο Χουσεΐν πιστεύει ότι αντικατοπτρίζει μια μετατόπιση στη στρατηγική σκέψη αυτών των χωρών, ειδικά μετά τις πρόσφατες κρίσεις και πολέμους που αποκάλυψαν τους περιορισμούς της εξάρτησης από τις μεγάλες δυνάμεις για την εγγύηση της περιφερειακής ασφάλειας.

Οι κινήσεις του Ισλαμαμπάντ

Υποστηρίζει ότι η τρέχουσα φάση θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο καμπής προς την υιοθέτηση μιας νέας προσέγγισης που βασίζεται στην αυτοδυναμία.

Παράλληλα με αυτήν την πρόταση, ο Χουσεΐν επισήμανε τον αυξανόμενο διπλωματικό ρόλο του Πακιστάν, σημειώνοντας τις κινήσεις του Ισλαμαμπάντ σε διάφορους τομείς, με πιο αξιοσημείωτη τη διαμεσολάβηση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν με στόχο τη μείωση της έντασης και το άνοιγμα νέων διαύλων διαπραγμάτευσης, με βάση την πεποίθηση ότι η περιφερειακή σταθερότητα αποτελεί προϋπόθεση για κάθε ευρεία συνεργασία.

Εξήγησε ότι το Πακιστάν έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην προσέγγιση των δύο πλευρών, φιλοξενώντας αρχικούς γύρους διαπραγματεύσεων που διήρκεσαν πολλές ώρες, εμπλουτισμένους με υψηλού επιπέδου πολιτικές και ασφαλιστικές επαφές, συμπεριλαμβανομένων επισκέψεων και συναντήσεων μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικών ηγετών και από τις δύο πλευρές, εκτός από την άμεση επικοινωνία μεταξύ ανώτερων αξιωματούχων.

Σύμφωνα με την εκτίμησή του, αυτές οι προσπάθειες βοήθησαν να σπάσει το αδιέξοδο και να ανοίξει ο δρόμος για έναν δεύτερο γύρο διαπραγματεύσεων που αναμένεται στο Ισλαμαμπάντ, με ενδείξεις αμοιβαίας επιθυμίας αποφυγής στρατιωτικής κλιμάκωσης.

Τόνισε επίσης ότι ο πρώτος γύρος δεν ήταν αποτυχημένος, παρά το γεγονός ότι δεν επιτεύχθηκε τελικό αποτέλεσμα, αλλά μάλλον αποτέλεσε μια δοκιμασία προθέσεων, κατά τη διάρκεια του οποίου σημειώθηκε απτή πρόοδος στα περισσότερα ζητήματα.

Η διαπραγμάτευση ΗΠΑ – Ιράν

Επεσήμανε πως το γεγονός και μόνο ότι οι δύο πλευρές συναντήθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο μετά από περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες αποτελεί μια άνευ προηγουμένου εξέλιξη, που αντικατοπτρίζει την επιτυχία της πακιστανικής διαμεσολάβησης στο άνοιγμα μιας νέας διαπραγματευτικής οδού για βαθύτερες συνομιλίες στο επόμενο στάδιο, ειδικά με την αλλαγή στην πολιτική διάθεση των δύο πλευρών.

Οσον αφορά τα ζητήματα που εκκρεμούν, εξήγησε ότι περιλαμβάνουν τα επίπεδα εμπλουτισμού ουρανίου, το μέλλον περίπου 450 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου από το Ιράν, τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία και τις αποζημιώσεις, καθώς και τις επιπτώσεις προηγούμενων στρατιωτικών αντιπαραθέσεων.

Σημείωσε ότι ορισμένα περιφερειακά ζητήματα, όπως η κατάσταση στον Λίβανο, δεν αποτελούν πλέον σημαντικό εμπόδιο όπως παλιά, αντανακλώντας τη σταδιακή πρόοδο στη μείωση των διαφορών.

Ο Χουσεΐν κατέληξε σημειώνοντας την πιθανότητα επίτευξης ενός προκαταρκτικού πλαισίου συνεννόησης κατά τον επόμενο γύρο, ο οποίος μπορεί να είναι γνωστός ως «Διακήρυξη του Ισλαμαμπάντ» ή προκαταρκτικό μνημόνιο συνεννόησης, ανοίγοντας τον δρόμο για μια πιο ολοκληρωμένη συμφωνία σε μεταγενέστερο χρόνο.

Υποστήριξε ότι αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί εντός εβδομάδων εάν συνεχιστεί η θετική ατμόσφαιρα, ιδίως δεδομένης της κοινής επιθυμίας Ουάσιγκτον και Τεχεράνης να αποφύγουν το κόστος της επιστροφής στην αντιπαράθεση.

Πηγή: defense-arabic.com