Καλώς ήρθατε στο Frollywood: Οι μεγάλοι αστέρες εγκαταλείπουν το Χόλιγουντ για τη Γαλλία

Τι είναι το Frollywood και γιατί ονομάστηκε έτσι; Αυτό ακριβώς που λέει η λέξη. Hollywood και France. Αστέρες του Χόλιγουντ, μεταξύ των οποίων και ο νικητής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας Τζιμ Τζάρμους, συρρέουν στη Γαλλία για να απολαύσουν την καλλιτεχνική ελευθερία και τα γενναιόδωρα φορολογικά κίνητρα.

Ο Τζιμ Τζάρμους, ο σκηνοθέτης γνωστός για ταινίες όπως η κωμωδία-δράμα «Broken Flowers», έχει βαρεθεί την πατρίδα του, την Αμερική. «Τα γυρίσματα στις ΗΠΑ είναι απαγορευτικά, αγχωτικά, τραυματικά», δήλωσε.

Αληθινός σκηνοθέτης

Ο Τζάρμους, 73 ετών, του οποίου το τελευταίο έργο, «Father Mother Sister Brother», κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας πέρυσι, είπε ότι ήθελε να ζήσει και να εργαστεί σε μια χώρα που τον θεωρεί «αληθινό σκηνοθέτη».

Η επιλογή του ήταν η Γαλλία. Δήλωσε στο κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό France Inter ότι θα υποβάλει αίτηση για γαλλική υπηκοότητα και θα γυρίζει όλες τις ταινίες του εκεί από εδώ και στο εξής, ξεκινώντας με μια ταινία δρόμου που θα γυριστεί φέτος.

Δεν είναι ο μόνος. Πολλοί Αμερικανοί σκηνοθέτες και ηθοποιοί έχουν μετακομίσει στη Γαλλία τα τελευταία χρόνια -κάποιοι για να ζήσουν, άλλοι για να εργαστούν-, μια τάση που οφείλεται σε πολιτικούς, οικονομικούς και πολιτισμικούς παράγοντες.

Ο Τζάρμους, 73 ετών, του οποίου το τελευταίο έργο, «Father Mother Sister Brother», κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας πέρυσι, είπε ότι ήθελε να ζήσει και να εργαστεί σε μια χώρα που τον θεωρεί «αληθινό σκηνοθέτη»

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Film France-CNC (@filmfrancecnc)

Η νέα πατρίδα

Μεταξύ των Αμερικανών σταρ που έχουν αναλάβει ρόλους σε πρόσφατες γαλλικές ταινίες είναι η Αντζελίνα Τζολί στο Couture, ο Ματ Ντίλον στο The Fence και ο Τζούντ Λο στο The Wizard of the Kremlin.

Μεταξύ αυτών που έχουν εγκατασταθεί μόνιμα στη Γαλλία είναι ο Τζορτζ Κλούνεϊ, η Νατάλι Πόρτμαν και η Σοφία Κόπολα, καθώς και ο σκηνοθέτης Γουές Άντερσον.

Η κίνηση αυτή οδήγησε τη Le Monde να ισχυριστεί ότι το Παρίσι έχει γίνει «καταφύγιο» για αμερικανούς σταρ που φεύγουν από μια νέα εποχή «Μακαρθισμού».

Η γέννηση του «Frollywood», όπως αποκάλεσε η εφημερίδα Le Monde την αμερικανική κινηματογραφική σκηνή στη γαλλική πρωτεύουσα, ήταν εν μέρει μια αντίδραση στις επιθέσεις που θεωρήθηκε ότι εξαπέλυσε ο Πρόεδρος Τραμπ κατά των καλλιτεχνικών ελευθεριών, σύμφωνα με την εφημερίδα.

Οι σταρ είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η μακρόχρονη παράδοση της Γαλλίας στον κινηματογράφο τέχνης προσέφερε μια διέξοδο από έναν ολοένα και πιο άκαμπτο αμερικανικό κινηματογραφικό τομέα, ο οποίος καταπνίγει το πνευματικό τους δυναμικό.

«Αυτό δείχνει ότι η νοοτροπία μας αλλάζει. Πάντα ήμασταν πολύ αντι-αμερικανοί, αλλά τώρα εστιάζουμε στην έννοια του διεθνούς κινηματογράφου»

Προπύργιο αντίστασης

Ωστόσο, η τάση αυτή μπορεί επίσης να οφείλεται σε αυτό που οι αναλυτές του κλάδου χαρακτηρίζουν ως αυξανόμενες δυσκολίες στην εξασφάλιση χρηματοδότησης για ταινίες, ιδίως ανεξάρτητες ταινίες, στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παρατηρητές αναφέρουν ότι οι Αμερικανοί κινηματογραφιστές επιλέγουν τη Γαλλία λόγω του χαμηλότερου κόστους και των κρατικών επιδοτήσεων. «Η Γαλλία αποτελεί ένα προπύργιο αντίστασης για τις ταινίες auteur», δήλωσε η Οντ Εσμπέρ, διευθύντρια του Φεστιβάλ Αμερικανικού Κινηματογράφου του Ντοβίλ.

«Διαθέτουμε ένα μοναδικό δίκτυο κινηματογραφικών αιθουσών, ποικιλία παραγωγών, σχολές κινηματογράφου και πολλούς κινηματογραφόφιλους».

Αναφέρθηκε στην τελετή των Όσκαρ αυτού του Σαββατοκύριακου ως απόδειξη της επιτυχίας του γαλλικού κινηματογράφου, τουλάχιστον όσον αφορά τη χρηματοδότηση ταινιών από όλο τον κόσμο.

O Ματ Ντίλον στο The Fence

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Matt Dillon Photos & News (@mattdillontalent)

Η κρατική χρηματοδότηση

Και οι πέντε υποψηφιότητες στην κατηγορία διεθνών ταινιών μεγάλου μήκους ήταν γαλλικές συμπαραγωγές και τέσσερις από αυτές χρηματοδοτήθηκαν από το Εθνικό Κέντρο Κινηματογράφου (CNC) της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των ταινιών «The Secret Agent», που εκπροσωπούσε τη Βραζιλία, «Sentimental Value», της νορβηγικής συμμετοχής, και «Sirat» από την Ισπανία.

Η ταινία «It Was Just an Accident», του Ιρανού σκηνοθέτη και αντιφρονούντα Τζαφάρ Παναχί, συμμετέχει ως γαλλική ταινία.

Αυτές επωφελήθηκαν από ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης που ξεκίνησε το 2012 με σκοπό την προώθηση της «παγκόσμιας κινηματογραφικής πολυμορφίας και της ανάδειξης διεθνών ταλέντων», διατηρώντας παράλληλα τη Γαλλία ως «φάρο για τη διεθνή συνεργασία στον τομέα του καλλιτεχνικού κινηματογράφου», σύμφωνα με το CNC.

Η αλλαγή της νοοτροπίας

Η επιχορήγηση, με ανώτατο όριο τα 300.000 ευρώ, διατίθεται σε ταινίες που γυρίζονται, τουλάχιστον εν μέρει, στη Γαλλία. Τα κεφάλαια διατίθενται κυρίως σε σκηνοθέτες από αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά μπορούν να υποβάλουν αίτηση και ταινίες αμερικανικής παραγωγής με προϋπολογισμό κάτω των 2,5 εκατομμυρίων ευρώ.

«Αυτό δείχνει ότι η νοοτροπία μας αλλάζει», δήλωσε η Εσμπέρ. «Πάντα ήμασταν πολύ αντι-αμερικανοί, αλλά τώρα εστιάζουμε στην έννοια του διεθνούς κινηματογράφου».

Στην ταινία «Ο μυστικός πράκτορας» πρωταγωνιστούν, από αριστερά, οι Italo Martins, Roberio Diogenes, Wagner Moura και Igor de Araujo

Πόλος έλξης

Η υποδοχή επεκτείνεται σε παραγωγές του Χόλιγουντ που για πολύ καιρό περιφρονούνταν από την παρισινή πολιτιστική ελίτ.

Οι διεθνείς ταινίες επωφελούνται από έκπτωση 30%, η οποία αυξάνεται στο 40% για όσες ξοδεύουν τουλάχιστον ένα εκατομμύριο ευρώ σε οπτικά εφέ, εφόσον γυρίζονται στη Γαλλία, σε σύγκριση με το 25% που προσφέρει η Βρετανία.

Οι ταινίες «Mission: Impossible – Fallout» με τον Τομ Κρουζ και «The Killer» με τον Μάικλ Φασμπέντερ συγκαταλέγονται μεταξύ αυτών που γυρίστηκαν στο Παρίσι τα τελευταία χρόνια.

Η Γαλλία αποτελεί από καιρό πόλο έλξης για τους λάτρεις του κινηματογράφου από τις ΗΠΑ και άλλες χώρες, ιδίως από την εποχή των ταινιών του Νέου Κύματος (New Wave) της δεκαετίας του 1960, που γυρίστηκαν από σκηνοθέτες όπως ο Φρανσουά Τριφό και ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ.

Ωστόσο, μέχρι την τρέχουσα αναβίωση, η έλξη αυτή είχε εξασθενήσει, σύμφωνα με τη Le Monde.

Κινηματογράφος τέχνης

Ο παραγωγός Τσαρλς Γκίλιμπερτ συμφώνησε, δηλώνοντας στην εφημερίδα La Tribune ότι η «παρουσία των ΗΠΑ εδώ έχει σαφώς αυξηθεί».

Είπε ότι ο αμερικανικός κινηματογράφος τέχνης βρίσκεται «σε παρακμή, εγκαταλελειμμένος υπέρ των εμπορικών επιτυχιών και των σειρών» και πρόσθεσε ότι οι σταρ διασχίζουν τον Ατλαντικό για να ξεφύγουν από τον Τραμπ.

«Είναι ένας τρόπος να πούμε: “Εξακολουθούμε να πηγαίνουμε σε μια χώρα που δεν έχει ανατραπεί”».

«Με Κομμένη την Ανάσα»

Ωστόσο, οι λάτρεις του κινηματογράφου στο εξωτερικό τείνουν να έχουν μια ξεπερασμένη άποψη για τη Γαλλία, σύμφωνα με τον Τζον ΜακΝάλτι, επικεφαλής των διεθνών εισαγωγών στη Διεθνή Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης στο Παρίσι.

Είπε ότι αυτό φάνηκε σε συνομιλίες με υποψήφιους φοιτητές. «Βλέπουν τη Γαλλία ως ένα μέρος όπου εξακολουθεί να υπάρχει καλλιτεχνική ελευθερία. Λένε ότι ο κινηματογράφος των δικών τους χωρών είναι πολύ χυδαίος και εμπορικός και πιστεύουν ότι η Γαλλία είναι η λύση.

«Όταν όμως τους ρωτάω ποιες γαλλικές ταινίες έχουν δει, αυτές είναι πάντα από τη δεκαετία του 1960», είπε. Το αριστούργημα του Γκοντάρ από το 1960, «Με Κομμένη την Ανάσα», βρισκόταν στην κορυφή της λίστας. «Όταν τους ρωτάω αν έχουν δει πρόσφατες γαλλικές ταινίες, η απάντηση είναι σχεδόν πάντα αρνητική».

Ο ΜακΝάλτι είπε: «Υπάρχει ακόμα ελευθερία εδώ, αλλά αυτό οφείλεται περισσότερο στον Ντέιβιντ Κρονένμπεργκ παρά στον Γκοντάρ».

*Με στοιχεία από thetimes.com