Οφακός εστίασε σωστά. Χωρίς λόγια, τα είπε όλα: μιά παλιά, σκουριασμένη πινακίδα, τσουρουφλισμένη από τη φωτιά, να υπενθυμίζει στον «αποσπερνό διαβάτη» (Μαλακάσης) πως » Το δάσος κινδυνεύει» – αν μπορώ ακόμη να διακρίνω την γραμμένη προτροπή που εισάγεται κατά πλεονασμό.
Γιατί την εικόνα στην καμένη λαμαρίνα, την βλέπω κατά κόρον στη «λαμαρίνα» της τηλεόρασης που δεν έχει ακόμα «καεί» . Ο φακός του ρεπόρτερ, με σημειολογική ακρίβεια, έδειξε την «καταδήλωση», όπως θα έλεγε ο Ρολάν Μπαρτ, που όμως έχει ακυρωθεί.
Ένα κενό, άχρηστο σημαίνον, δηλαδή, αφού το δάσος δεν υπάρχει.
Υπάρχουν ευθύνες; Ας τις αναδείξει ο Τσίπρας και η Γεννηματά γιά το «πάτσι» τους. Αλλά και εδώ, πάλι : «Τα λόγια είναι περιττά».*
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Η ταινία, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το πιο κρίσιμο ζήτημα του καιρού μας: την κλιματική κρίση. Το Mankind’s Folly έρχεται στον κινηματογράφο Δαναό για δύο μόνο προβολές το Σάββατο 17 & την Κυριακή 18 Ιανουαρίου.
Μυστικά, σχέσεις και συγκρούσεις ξεδιπλώνονται μέσα από τις ζωές τριών ανθρώπων που προσπαθούν να σταθούν ο ένας απέναντι στον άλλον και τελικά απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας