Περισσότερο και από τον θρίαμβο των νικητών στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ που ολοκληρώθηκαν τον εφετινό Μάιο συζητήθηκαν τα όσα έκαναν οι ηττημένοι. Ισως γιατί οι ηττημένοι είναι ομάδες που τραβάνε την προσοχή πιο πολύ, από αυτές που φέτος κέρδισαν. Η ηττημένη στο Γιουρόπα Λιγκ Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχει απίστευτα μεγαλύτερο μέγεθος από την εφετινή κάτοχό του Βιγιαρεάλ. Η Μάντσεστερ Σίτι, πιο επιτυχημένη ομάδα στην Πρέμιερ Λιγκ εδώ και χρόνια, είναι ελκυστικότερη, αν όχι και πιο ιστορική από τη νικήτρια του Τσάμπιονς Λιγκ Τσέλσι. Και η Μπαρτσελόνα, που έχασε την Ευρωλίγκα από την Εφές, παραμένει «κάτι περισσότερο από ένα απλό κλαμπ», ενώ η ομάδα που την κέρδισε φέρει το όνομα μιας μπίρας. Ηταν λογικό ο Ολε Γκούναρ Σόλσκιερ, ο Πεπ Γκουαρντιόλα και ο Σαρούνας Γιασκεβίτσιους να καταλήξουν στο εδώλιο του κατηγορητηρίου. Εσφαλαν; Ναι. Η κριτική που τους έγινε δεν ήταν (παραδόξως…) αστήρικτη. Ολοι έκαναν τόσο παράξενες επιλογές, που είναι να αναρωτιέσαι για το γιατί.

Ολα

Συνήθως στα σπορ υπάρχουν εξηγήσεις για όλα, μόνο που στις συγκεκριμένες περιπτώσεις έχω την υποψία πως οι εξηγήσεις δεν έχουν να κάνουν με τα σπορ, αλλά με τους ανθρώπους, τα βιογραφικά τους, τα μυαλά που κουβαλάνε και ίσως και με τη δημόσια εικόνα που έχουν χτίσει και κατά κάποιο τρόπο υπερασπίζονται.

Αλλαγή

Ο Σόλσκιερ είναι ως προπονητής σχετικά νέος και σίγουρα άπειρος. Η απόφασή του να μην κάνει ούτε μια αλλαγή στο ενενηντάλεπτο του τελικού του Γιουρόπα Λιγκ και ενώ η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πίεζε τη Βιγιαρεάλ έχει να κάνει κομμάτι με την ανασφάλειά του: η ομάδα του φαινόταν καλή, δεν ήθελε να την πειράξει και ίσως να μην μπορούσε να καταλήξει και στο πώς θα μπορούσε να την ενισχύσει – παραδόξως περίμενε ένα… Σόλσκιερ, δηλαδή κάποιον ποδοσφαιριστή που όπως κι αυτός κάποτε θα βρει στο τέλος του ματς το γκολ που η Γιουνάιτεντ έψαχνε. Μάλλον ξέχασε βέβαια πως κι αυτός στη Βαρκελώνη το 2000 ως αλλαγή μπήκε και έδωσε στην ομάδα του ένα Τσάμπιονς Λιγκ τη στιγμή που η Μπάγερν έμοιαζε να έχει κατακτήσει.

Δυο μόνο

Ο Πεπ Γκουαρντιόλα από την άλλη μάλλον έπεσε θύμα της θέλησής του να καταπλήξει. Επέστρεφε σε έναν τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια. Ηξερε ότι τα φώτα θα είναι πάνω του και το ήθελε. Παρουσίασε μια ομάδα χωρίς σέντερ φορ (αλλά αυτό το κάνει συχνά) και τελείωσε το ματς με δυο σέντερ φορ (κι αυτό το κάνει σπάνια). Κυρίως έκανε το παράξενο λάθος να εμφανίσει μια ομάδα χωρίς έναν κόφτη, ενώ η Τσέλσι έχει έναν από τους καλύτερους στον κόσμο, δηλαδή τον Καντέ. Ο Γκουαρντιόλα είχε γράψει στο μυαλό του το σενάριο του ματς: η Σίτι θα πίεζε ψηλά με τους τέσσερις κυνηγούς της, θα έκλεβε την μπάλα από τους μέσους και τους αμυντικούς της Τσέλσι – κάποιος από τους καλούς παίκτες που υπήρχαν στην επίθεση θα έμπαινε με την μπάλα στα δίχτυα και όλοι θα αποθεώναμε, όχι αυτόν, αλλά τον προπονητή του για την ιδιοφυή του σκέψη. Αλλά το ποδόσφαιρο δεν είναι σινεμά και δεν έχει σενάριο: έχει πολλά σενάρια. Και η τρέλα του Πεπ επέτρεψε στο 40′ στην Τσέλσι να σκοράρει μετά από δύο μόνες πάσες – την πρώτη την έκανε ο τερματοφύλακας Μεντί στον ακραίο μπακ Τζέιμς και τη δεύτερη αυτός στον σκόρερ Χάβερτς. Αρκούσαν δυο μόνο πάσες για να καταστρέψουν το περίφημο πρέσινγκ του Πεπ: ένα τέτοιο γκολ δύσκολα το βλέπεις και σε πρωτάθλημα επιχειρήσεων.

Στοίχισε

Συνεπής στην προσπάθειά του να καταπλήξει στον τελικό της Ευρωλίγκας ήταν και ο επίσης λατρεμένος των δημοσιογράφων Σαρούνας Γιασκεβίτσιους. Μολονότι ο Νικ Καλάθης κουβαλούσε ένα διάστρεμμα από τον ημιτελικό, ο Σάρας τον πήρε στην αποστολή, του έδωσε χρόνο συμμετοχής μολονότι αυτός κούτσαινε και το χειρότερο απέκλεισε από τη δωδεκάδα έναν έμπειρο περιφερειακό, τον υγιέστατο Βέστερμαν, που σίγουρα μπορούσε να βοηθήσει την Μπαρτσελόνα απέναντι στους δαιμονισμένους Τούρκους του Αταμάν. Στο τέλος ο Γιασκεβίτσιους συνεπέστατος με τον χαρακτήρα του τα έριξε στους διαιτητές. Θα ήταν προτιμότερο οι Καταλανοί να επικαλούνταν το κακό μάτι. Τους έβλεπαν πολλοί ως μεγάλο φαβορί: αυτό ίσως τους στοίχισε.

Τιμωρία

Πέρα από χωρατά στον μοντέρνο κόσμο των σπορ υπάρχει τόση προβολή ώστε οι πρωταγωνιστές του όχι απλά χτίζουν μια περσόνα, αλλά νιώθουν και την ανάγκη της προβολής της: σαν μικρές επιχειρήσεις «πουλάνε» πολύ τον εαυτό τους κι αυτό δεν είναι κακό. Κακό είναι όταν το πληρώνει η ομάδα. Ο Γκουαρντιόλα και ο Γιασκεβίτσιους στις συγκεκριμένες περιπτώσεις ήθελαν να κερδίσουν αυτοί. Οι ομάδες τους έπρεπε να δείχνουν δικά τους δημιουργήματα, τόσο πολύ, ώστε να σε έβαζαν στη σκέψη πως χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχαν. Η προσέγγιση αυτή είναι αλαζονική: και τιμωρήθηκε.

Αμυνα

Στους τελικούς των ευρωπαϊκών διοργανώσεων οι πρακτικοί εργάτες κέρδισαν τις ιδιοφυείς προσωπικότητες. Η Τσέλσι του Τούχελ και η Βιγιαρεάλ του Εμερι τα κατάφεραν γιατί έπαιξαν ένα ποδόσφαιρο απολύτως συμβατό με τις ανάγκες της εποχής, όπως αυτές διαμορφώθηκαν από τις περιπέτειες της ανθρωπότητας με τον κορωνοϊό. Φέτος η άμυνα, δηλαδή η σωστή (και ψυχωμένη όποτε χρειάστηκε) κάλυψη των μετόπισθεν, αποδείχτηκε η καταλληλότερη συνταγή επιτυχίες. Το ισπανικό πρωτάθλημα το κέρδισε η Ατλέτικο του Σιμεόνε που είναι λάτρης της περίφημης νίκης με «μισό – μηδέν». Στη Γαλλία η «σφικτή» Λιλ πήρε τον τίτλο από τον Εμπαπέ, τον Ντι Μαρία και τον Νεϊμάρ γιατί έχανε πιο δύσκολα από την πάμπλουτη Παρί. Στην Ιταλία, ενώ ο φιλόδοξος πρωτάρης Πίρλο ήθελε να μετατρέψει τη Γιουβέντους σε μια επιθετική μηχανή, το σκουντέτο το κέρδισε ο Αντόνιο Κόντε που χρησιμοποιεί τρεις κεντρικούς αμυντικούς ακόμα και στο δίτερμα της προπόνησης: η Ιντερ χάρη στον Λουκάκου, τον Ερικσεν και τον Λαουτάρο Μαρτίνεθ σκόραρε πολύ, αλλά η επιτυχία της βασίστηκε κυρίως στην άμυνά της. Και στην Αγγλία η Σίτι του Γκουαρντιόλα πήρε το πρωτάθλημα κρατώντας πολλές φορές το 1-0. Αλλά στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ για τον Πεπ μια τέτοια νίκη δεν θα είχε αξία: το βιογραφικό του δεν τον αναφέρει ως λάτρη της σκοπιμότητας και στον τελικό θέλησε να μας θυμίσει ποιος είναι.

Πληρώνεις

Η Μπαρτσελόνα στο μπάσκετ και οι δυο ποδοσφαιρικές ομάδες του Μάντσεστερ έχουν τεράστια μπάτζετ. Αυτό στον επαγγελματικό αθλητισμό έχει μεγάλη πλάκα. Ξοδεύεις του κόσμου τα χρήματα για να φτιάξεις μια ομάδα με πολυτέλειες και την πιο κρίσιμη στιγμή κάποιος κάνει αποκλειστικά το κόμματι του για να δείξει ποιος είναι. Οτι παίζει με τα λεφτά σου είναι το λιγότερο: το αληθινό αστείο είναι ότι τον έχεις χρυσοπληρώσει και αυτόν…

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο