Οι ΗΠΑ όμως χρωστούν σε δολλάρια και τυπώνουν αφειδώς όσα χρειάζονται τόσο για τους ίδιους όσο και για τους στενούς τους συμμάχους τους Άγγλους (δεν πήγανε τζάμπα μαζί τους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν).
Για εμάς τους χρεοκοπημένους δυστυχώς δεν υπάρχουν παρά οι λιγοστές και υπό προϋποθέσεις δόσεις από την Ευρώπη.
Με άλλα λόγια μόνο η παραγωγή και οι εξαγωγές μπορούν να μας βοηθήσουν. Και μέχρι στιγμής λίγα πράγματα κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση.
Μάλλον όλοι περιμένουν τη σωτηρία από τα πετρέλαια ή το φυσικό αέριο που ίσως υπάρχουν στη γη και τις θάλασσές μας. Ακόμη όμως κι αν αυτό είναι αλήθεια (και κανείς δεν θα ξέρει πριν γίνουν οι γεωτρήσεις), θα περάσουν τουλάχιστον 10 χρόνια για να μας αποδώσουν κάτι.
Καθώς βρισκόμαστε μια ανάσα από το Πάσχα, δεν προκαλεί καμία εντύπωση ότι μόνο δύο νέες ταινίες έκαναν την εμφάνισή τους στις σκοτεινές αίθουσες αυτή την εβδομάδα