WWF Ελλάς: Βατερλό για την περιβαλλοντική νομοθεσία

Απογοητευτικά όσον αφορά την πορεία της περιβαλλοντικής νομοθεσίας στη χώρα μας άρα και της θεσμικής θωράκισης του Περιβάλλοντος είναι τα συμπεράσματα της 8^ης ετήσιας έκθεσης «Δεσμεύσεις για εφαρμογή – Η περιβαλλοντική νομοθεσία στην Ελλάδα», που δημοσιεύει σήμερα, Τετάρτη 4 Ιουλίου, η περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς.

Η σημαντική οπισθοδρόμηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας καθώς και η σημαντική υστέρηση, που παρατηρείται σύμφωνα με την περιβαλλοντική οργάνωση, στην εφαρμογή σημαντικών περιβαλλοντικών πολιτικών, θα πρέπει να αποδοθεί σε σημαντικό βαθμό στην υιοθέτηση πολιτικών που απορρέουν από το Μνημόνιο. «Πάγια θέση του WWF Ελλάς» τονίζει η Θεοδότα Νάντσου, συντονίστρια πολιτικής του WWF Ελλάς.«είναι πως σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη περίοδο οικονομικής κρίσης, η προστασία του περιβάλλοντος μπορεί και πρέπει να αποτελέσει βασικό πυλώνα για μία πραγματικά βιώσιμη και υγιή αναπτυξιακή πορεία της χώρας»,

Πέρα όμως από το Μνημόνιο, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης του WWF Ελλάς, σημαντική αιτία για την οπισθοδρόμηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας οφείλεται, «στις επιλογές της πολιτικής ηγεσίας, που θεωρούν ότι πολλές από τις περιβαλλοντικές διατάξεις αποτελούν εμπόδιο στην οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας, αγνοώντας ότι οι διατάξεις αυτές προσπαθούν να καλύψουν σημαντικά κενά στη θεσμική προστασία του φυσικού κεφαλαίου. Δείγμα των καιρών ήταν ότι η ακύρωση, με εξόφθαλμο τρόπο, ακόμα και πρόσφατων σημαντικών πολιτικών πρωτοβουλιών που είχε εξ αρχής αναλάβει το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ), εγκαινιάζοντας με ελπιδοφόρο τρόπο την ίδρυσή του το 2009.»

Οι τομείς, σύμφωνα με τη WWF, που υπέστησαν τα σημαντικότερα πλήγματα ήταν, η νομοθεσία για την περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων, η δασική νομοθεσία και η νομοθεσία για τη δόμηση.

Με αιχμή τους νόμους 3986/2011 (εφαρμοστικός Μεσοπρόθεσμου), 4024/2011 (συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις και εργασιακή εφεδρεία), 4014/2011 (περιβαλλοντική αδειοδότηση και αυθαίρετα), 4042/2012 (διαχείριση αποβλήτων), 4067/2012 (Νέος Οικοδομικός Κανονισμός) και 4030/2011 (νέος τρόπος έκδοσης οικοδομικών αδειών), έγιναν τα ακόλουθα:

• νομιμοποιήθηκαν δεκάδες χιλιάδες αυθαίρετα, χωρίς καμία εκτίμηση των περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων, ακόμα και μέσα σε προστατευόμενες περιοχές
• νομιμοποιήθηκαν ή «τακτοποιήθηκαν» διάφορες παράνομες δραστηριότητες,
• περικόπηκαν διαδικασίες περιβαλλοντικής αδειοδότησης, ακόμα και σε προστατευόμενες περιοχές,
• άνοιξε ο δρόμος για καταβύθιση του Πράσινου Ταμείου, μέσα από την απορρόφηση του 95% των οικονομικών πόρων του στον κρατικό προϋπολογισμό,
• δίνεται η δυνατότητα για εξαίρεση από τη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης των εργοστασίων διαχείρισης αποβλήτων,
• εκποιείται με αδιαφανείς όρους φυσική δημόσια γη και νομιμοποιούνται καταπατήσεις, χωρίς καμία
• εκτίμηση των αναμενόμενων περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Επιπλέον ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει και για την οικονομικά ασύμφορη και αντιαναπτυξιακή διάσταση της περιβαλλοντικής κρίσης που επιδεινώνεται από τις πολιτικές που ακολουθούνται. Ενδεικτικά, αναφέρει η WWF, μόνο το κόστος των εκπομπών «περιφερειακών ρύπων» (αιωρούμενων σωματιδίων, οξειδίων του αζώτου και του θείου) από δύο εγκαταστάσεις της ΔΕΗ (Αγ. Δημητρίου, Μεγαλόπολης Α) ανήλθε σε 735 – 1.960 εκ. €, με βάση στοιχεία του 2009. Σε αυτά περιλαμβάνεται και το κόστος από τη σοβαρή επιβάρυνση της δημόσιας υγείας.

Από τις λίγες θετικές εξελίξεις, όπως επισημαίνεται στην έκθεση, η πλέον αξιοσημείωτη ήταν η υπογραφή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας των διαταγμάτων για την προστασία του Υμηττού και των νησιωτικών υγροτόπων. Επίσης η ίδρυση της Ειδικής Υπηρεσίας Κατεδάφισης Αυθαιρέτων του ΥΠΕΚΑ, η οποία όμως δεν έχει ακόμα επιδείξει αξιόλογο έργο.

«Προεκλογικά, καλέσαμε όλα τα κόμματα να αναλάβουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για βιώσιμη διέξοδο από την κρίση. Καλούμε τώρα τη νέα Κυβέρνηση να σταματήσει τον περιβαλλοντικό κατήφορο και να μην υποκύψει στις σειρήνες που καλούν σε περιβαλλοντικές εκπτώσεις με τη δικαιολογία του οποιουδήποτε εύκολου οικονομικού οφέλους», καταλήγει η Θεοδότα Νάντσου.

in.gr